Александр Маршал — Отец солдата şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Александр Маршал adlı sanatçının "Отец солдата" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Когда в дни весенние
Сын, простясь, на войну уходил.
Их пятьсот пацанов в воскресение
Эшелон на Кавказ увозил.
У него сын любимый единственный
С детства с батей без матери рос,
Он не плакал, когда вместе с письмами,
Почтальон похоронку принёс.
Он не плакал и ночи простаивал
У штабов, что в чужих городах,
Он не плакал, но твёрдо настаивал,
И искал сына днями и в снах.
На него офицеры ругалися:
«Что тут трёшься, здоровый мужик?»
Только люди жалели, старалися,
Горе общим вдруг стало для них.
Он не плакал, когда ему кинули,
За смерть сына две тысячи рублей,
Он не плакал, толкаясь за спинами,
Постаревших от слёз матерей.
Он не плакал, и два года полные
Всё искал тело сына везде,
А портрет в рамке с лентою чёрною
Рядом с рюмкой стоял на столе.
Он заплакал в Ростове под клёнами,
Он заплакал, не в силах стоять:
В холодильнике в лаборатории
Тело еле сумев опознать.
Он добился, с трудом, разрешения,
Спрятав слёзы скупые в платок,
И сказал, глядя в небо весеннее,
«Скоро будем мы дома, сынок».
Он не плакал,
Когда в дни весенние
Сын, простясь, на воину уходил.
Их пятьсот пацанов в воскресение
Эшелон на Кавказ увозил.
Şarkı sözü çevirisi
Bahar günlerinde ne zaman
Oğlu, veda, savaşa gitti.
Onları beş yüz çocuğa diriliş
Kademe Kafkasya'ya götürüldü.
En sevdiği oğlu.
Çocukluğundan beri bir anne olmadan bir baba ile büyüdü,
Mektuplarla birlikte ağlamadı,
Postacı cenazeyi getirdi.
Ağlamadı ve geceleri boşta kaldı
Yabancı şehirlerde personel var,
Ağlamadı, ama sıkıca ısrar etti,
Ve günlerce ve rüyalarında oğlunu arıyordu.
Memurlar ona küfür etti:
"Ne sürtüyorsun koca adam?»
Sadece insanlar pişman oldu, denedi,
Keder aniden onlar için ortak oldu.
Atıldığında ağlamadı.,
Oğlunun ölümü için iki bin ruble,
Ağlamadı, sırtlarını itti,
Yaşlanan annelerin gözyaşları.
Ağlamadı ve iki yıl dolu
Her yerde oğlunun cesedini arıyordu,
Siyah kurdele ile çerçeveli bir portre
Masanın üzerinde duran bir bardak yanında.
O akçaağaç altında Rostov ağladı,
Ağladı, ayakta duramadı:
Laboratuvarda buzdolabında
Cesedi zar zor teşhis edebiliyor.
O, zorlukla, izin aldı,
Bir mendil içinde cimri gözyaşları gizleme,
Ve bahar gökyüzüne bakarak söyledi,
"Yakında evde olacağız, evlat."
Ağlamadı.,
Bahar günlerinde ne zaman
Oğul, veda ederek, savaşçıya gitti.
Onları beş yüz çocuğa diriliş
Kademe Kafkasya'ya götürüldü.