A Cloud Forest — Black Clouds At Sunset şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, A Cloud Forest adlı sanatçının "Black Clouds At Sunset" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
These fragments lying at my feet.
Blood on my hands so indiscreet.
I’ll put them both behind my back as this is mine to own.
Memories will twist and burn.
Hand me a rose and I will learn.
It’s thorns embed into my flesh and suddenly I’ve grown.
I force these thoughts from my inner sights
To hold on to this beauty through visions not so clear.
I follow the patchwork clouds across the clear blue sky.
And smile at the falseness of this «reality».
Truths be told and truths be mine.
Truths don’t stand a chance in time.
The sands erode, reshape, amend.
And the winds wills way and bend.
Scars run deep and scars remind.
They serve to keep the pain entwined.
Actions passed have left their mark and I will not forget.
Betrayal casts a bitter hue.
Black clouds at sunset obscure the view.
The stones you’ve cast have paved the way.
It’s far too late for regret.
A life in falling amidst decay.
Look at it once and walk away.
Look again and feel it’s pain.
Look once more now feel to blame (the shame)
Cast stones strewn beneath my feet.
Scars on my heart it cut so deep.
The taste of blood inside my mouth reminds me that I’m home.
Memories meant to remain.
My heart grows cold as I embrace this pain.
I put my head into my hands.
And in my tears I drown.
I’ve watched the sun cross the sky its' slow and painful path.
I’m tired and worn for it’s gone on too long.
I can no longer comprehend this laughter colliding with tears.
I’ve come to terms with the pain of this nothingness
Şarkı sözü çevirisi
Ayaklarımın altında yatan bu parçalar.
Çok geveze ve ellerimde kan.
Bu kendi için benim gibi hem arkamdan koyarım.
Anılar bükülecek ve yanacak.
Bana bir gül ver de öğreneyim.
Dikenler etime gömüldü ve aniden büyüdüm.
Bu düşünceleri iç görüşlerimden zorluyorum
Bu güzelliğe vizyonlarla tutunmak o kadar net değil.
Açık mavi gökyüzünde patchwork bulutlarını takip ediyorum.
Ve bu «gerçekliğin " yanlışlığına gülümseyin.
Gerçekler anlatılmalı ve gerçekler benim olsun.
Gerçeklerin zamanında şansı yoktur.
Kumlar aşınır, yeniden şekillendirilir, düzeltilir.
Rüzgarlar yol alır ve bükülür.
Yara izleri derinleşir ve yara izleri hatırlatır.
Ağrı dolaşık devam eder.
Geçen eylemler iz bıraktı ve ben unutmayacağım.
İhanet acı bir renk tonu verir.
Gün batımındaki siyah bulutlar manzarayı gizler.
Attığın taşlar yolu açtı.
Pişmanlık için çok geç.
Çürümenin ortasında düşen bir hayat.
Bir kere bak ve uzaklaş.
Tekrar bak ve acıyı hisset.
Bir kez daha bak, şimdi suçlu hisset (utanç)
Ayaklarımın altına dökülen dökme taşlar.
Kalbimdeki yaralar çok derine indi.
Ağzımdaki kanın tadı bana evde olduğumu hatırlatıyor.
Anıların kalması gerekiyordu.
Bu acıyı kucaklarken kalbim soğuyor.
Kafamı ellerime soktum.
Ve gözyaşlarımda boğuluyorum.
Güneşin gökyüzünü geçişini izledim, yavaş ve acı verici bir yol.
Çok uzun sürdüğü için yorgun ve yorgunum.
Artık gözyaşlarıyla çarpışan bu kahkahayı anlayamıyorum.
Bu hiçliğin acısını kabul ettim.