A Hope For Home — Post Tenebras Lux şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, A Hope For Home adlı sanatçının "Post Tenebras Lux" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
The man sits from afar watching a silent march. The only light seeps from
Out the eyes of the marching men, but it is not enough to light the path.
Still they march, endlessly. The man reaches his hands into the soil and
Finds a weak, glowing light.
Under a dim lit sky shadows marched like statues.
Darkness was coursing throughout their veins, and light shone from their
Eyes.
And it was all they had, but it was not enough to light their way: A silent
March into awaiting graves.
Turned my back against the night, toward the hope that there’s a place
Where truth abides.
For here we’re left to wonder why we douse the flame and there is nothing
Left inside.
We have become as the ravens; mighty in numbers and blocking out the
Sun… the sun.
And here my will could never contend: Is this not cold and bent?
And where does my volition fit in? Where?
Too weak to wade amongst the dead, too tired to stand amongst the rest.
So face the sky and tell me how you gauge living in vain?
Show me the crooked and bent, the shape of contempt…
Of… contempt… of… contempt… of contempt.
We’ve buried the flame, but I contend to dig it up again.
Şarkı sözü çevirisi
Adam uzaktan oturur ve sessiz bir yürüyüş izler. Sadece ışık sızar
Yürüyen adamların gözlerinden dışarı çıkın, ancak yolu aydınlatmak için yeterli değildir.
Ve yine de sonsuza dek yürüyorlar. Adam ellerini toprağa uzatır ve
Zayıf, parlayan bir ışık bulur.
Loş ışıklı gökyüzünün altında gölgeler heykeller gibi yürüdü.
Karanlık damarlarında akıyordu ve ışık damarlarından parlıyordu.
Gözler.
Ve sahip oldukları tek şey buydu, ama yollarını aydınlatmak için yeterli değildi: sessiz
Bekleyen mezarlara doğru yürüyün.
Geceye karşı sırtımı döndüm, bir yer olduğu umuduna doğru
Gerçeğin olduğu yerde.
Çünkü burada neden alevleri söndürdüğümüzü merak ediyoruz ve hiçbir şey yok
İçeride kalmış.
Kuzgunlar gibi olduk, sayıca güçlüyüz ve onları engelliyoruz.
Güneş ... güneş.
Ve burada iradem asla iddia edemezdi: bu soğuk ve bükülmüş değil mi?
Ve benim iradem nereye sığar? Nereye?
Ölüler arasında dolaşmak için çok zayıf, diğerleri arasında durmak için çok yorgun.
Öyleyse gökyüzüne bak ve bana boşuna yaşamayı nasıl ölçtüğünü söyle?
Bana çarpık ve bükülmüş, küçümseme şeklini göster…
Hor görme ... hor görme ... hor görme.
Alevleri gömdük, ama tekrar kazmak için uğraşıyorum.