Abel Pintos — Peregrinos şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi

Sayfa, Abel Pintos adlı sanatçının "Peregrinos" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.

Şarkı sözleri

Sin pensarlo, sin dudarlo
no tardo un minuto mas.
Dejo lagrimas a un lado
y arrancando su dolor.
Escribí una despedida,
rego un beso en el papel.
Mientras no pueda ayudarlos
padre ya no volveré.
Buscare por cielo, tierra
y andaré sin descansar.
Cargare con mi mochila
quiero mi oportunidad.
Alguien me dará una mano
sin faltar a la verdad.
Lograre una vida nueva
y pronto los vendré a buscar.
Hallare por el camino
alguien como yo.
Somos peregrinos
cruzando la inmensidad.
Como planta por nacer
nuestro sueño busca el sol.
Como un árbol quiere estar,
sin regarle las raíces no florecerá.
Muerde el hambre a la inocencia.
La conciencia viene y va.
Las miradas se transforman
en paredes de cristal.
Se desangra la esperanza
por no poder explicar
¿Que pecado cometimos
para no tener el pan?
Es la ley de mi destino
la que aquí se cumplirá.
No se a donde va el camino
pero se de caminar.
No me asustan las caídas,
nunca dejo de soñar.
No se olvida a quien camina
y deja huellas al andar.
Hallare por el camino
alguien como yo.
Somos peregrinos
cruzando la inmensidad.
Como planta por nacer
nuestro sueño busca el sol.
Como un árbol quiere estar,
sin regarle las raíces no florecerá.
(Gracias a Noemi por esta letra)

Şarkı sözü çevirisi

Düşünmeden, şüphe etmeden
Bir dakika daha kalmam.
Gözyaşlarını bir kenara bırakıyorum
ve acısını dindiriyor.
Bir veda yazdım,
Kağıt üzerinde öpüşüyorum.
Onlara yardım edemediğim sürece
baba, geri dönmeyeceğim.
Cenneti, dünyayı arayacağım.
ve dinlenmeden yürüyeceğim.
Sırt çantamı taşıyacağım.
Şansımı istiyorum.
Birisi bana yardım edecek.
gerçeği kaçırmadan.
Yeni bir hayata başlayacağım
ve yakında gelip onları alacağım.
Bu arada ben bulurum
benim gibi biri.
Biz hacılarız.
enginliği aşıyorum.
Doğmamış bir bitki olarak
hayalimiz güneşi arıyor.
Bir ağaç gibi olmak istiyor,
sulama olmadan kökler çiçek açmaz.
Açlığı masumiyete sokar.
Bilinç gelir ve gider.
Görünüşler değişti
cam duvarlarda.
Umut kanıyor
mümkün olmadığı için açıklamak için
Ne günah işliyoruz
ekmek yememek için mi?
Bu benim kaderimin yasasıdır.
buradaki yerine getirilecek.
Yolun nereye gittiğini bilmiyorum.
ama yürümeyi biliyorum.
Düşmekten korkmuyorum.,
Hayal kurmayı asla bırakmam.
Kimin yürüdüğünü unutma.
ve yürürken ayak izleri bırakır.
Bu arada ben bulurum
benim gibi biri.
Biz hacılarız.
enginliği aşıyorum.
Doğmamış bir bitki olarak
hayalimiz güneşi arıyor.
Bir ağaç gibi olmak istiyor,
sulama olmadan kökler çiçek açmaz.
(Bu mektup için Noemi'ye teşekkürler)