Adversus — Die letzte Glocke şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Adversus adlı sanatçının "Die letzte Glocke" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Brüder, wir wollen ein Lied singen!"
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Die letzte Glocke (…)
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Sonnenscherbe, sterbend fahl, regnet auf das Glas
Schattenschemen springen von Beton hin zu Asphalt
Schmutz, Gestank und Menschenschlangen treiben wohl dahin
Und ich, ja ich, bin einer unter vielen
Lauft nur, Menschlein, zirkelt Stra�?en
Mehret flei�?ig Hab und Gut
Doch bald, ja bald, da ziehen sie heran
Dröhnende Wolken, schwarz wie der Tod
Immer schneller dreht das Rad
(sehenden Auges…)
Immer tiefer reisst der Fall
(…flieht ihr in das eig’ne Grab)
Immer weiter schwingt die Sense
(Kein Entrinnen)
Bis das Schnittwerk fault am Grund, rattengeplagt
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in den Schmutz dieser Welt
Bronz’ner Klang schlägt taub
In den Staub
Die letze Glocke, sie fällt
Hinab in die Realität
Neonmeer, Diodenschein, Kaskaden voll von Schall
Irrung und Verführung geben unheilig Geleit
Lasst ab von mir, ich kaufe nichts, nicht mal euer Glück
Denn ich, ja ich, kann eure Lügen zeichnen
Baut nur euer Babylon
Höher steigt der Hybris Flug
Doch schon, ja schon, fressen Risse sich durch dieses
Kranke Fundament des Weltengebeins
Die letzte Glocke (…)
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Die letzte Glocke (…)
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
Zweitausend Jahre schlug sie immerfort den Takt
Umdröhnt von Kanonen, im Blut der Vernichtungslager
Bezahlt mit dem Gold uns’rer Freiheit spielt sie das Lied
Der Anpassung, hör' sie nur gierig nach deiner Seele schrei’n
Wie wir’s zu drehn und zu wenden belieben
Nichts bleibt zu tun, woll’n den alten Sarg versiegeln
Was wir auch trachten, sehnen unter Schmerzen
Leb' wohl, Abendland, wir löschen die Kerzen
Wenn ihr nur wüsstet, oder ahntet…
All der Schein erbeutet euch
Doch ich, ja ich, ich wandle unerkannt
Brennende Fackel im Wahn dieser Welt
Immer lauter bricht das Dach
(Hörenden Ohres…)
Immer weiter schwankt die Säule
(…Begrabt ihr euch im Haus aus Sand)
Immer schneller fällt der Balken
(Staub zu Staube)
Und hoch vom Turme stürzt das Abendlandsymbol
Die letzte Glocke (…)
«Friede auf Erden»?
…Dass ich nicht lache!
Auf dass dieses Trugbild den Brand nur entfache!
Den Menschen ein wohlig Gefallen.
Die letzte Glocke (…)
Was kümmert mich eure Welt, die ihr längst zertrümmert?
Şarkı sözü çevirisi
Kardeşlerim, bir şarkı söyleyelim!"
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Son zil (…)
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Güneş ışığı kırıkları, solgun ölüyor, camın üzerine yağmur yağıyor
Gölge şemaları betondan Asfalttan atlıyor
Kir, koku ve insan yılanlar orada sürükleniyor
Ve ben, Evet, birçok kişiden biriyim
Sadece koş, küçük adam, sokaklarda dolaşmak mı?en
Eti çarpın�?I belongingsg
Ama yakında, Evet, yakında, orada çiziyorlar
Kükreyen bulutlar, ölüm gibi siyah
Tekerlek daha hızlı ve daha hızlı döner
(görme gözü…)
Dava daha derin ve daha derine iniyor
(...kendi mezarına kaçıyorsun.)
Tırpan sallanmaya devam ediyor
(Kaçış Yok)
Altındaki kesme hatası kadar, sıçan-boğulmuş
Son zil, düşüyor
Bu dünyanın çamuruna
Bronz'ner ses sağır yener
Toz içinde
Son zil, düşüyor
Gerçekliğe doğru
Neon Deniz, diyot ışık, ses dolu kaskadlar
Hata ve baştan çıkarma kutsal olmayan rehberlik verir
Beni bırak, hiçbir şey almıyorum, mutluluğunu bile almıyorum
Çünkü ben, Evet, yalanlarını çizebilirim
Sadece Babil'inizi inşa edin
Hybris uçuşu daha da yükseliyor
Ama zaten, Evet zaten, çatlaklar bunu yiyor
Dünya kemiğinin hasta Vakfı
Son zil (…)
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Son zil (…)
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?
İki bin yıl boyunca her zaman ritmi yendi
İmha kamplarının kanında toplarla çevrili
Altın us'rer özgürlük ile ödenen o şarkıyı çalar
Adaptasyon hakkında, sadece ruhunuz için açgözlülükle ağladığını duyun
Nasıl dönmeyi ve dönmeyi seviyoruz
Yapacak bir şey kalmadı, woll'n eski tabutu mühürle
Aradığımız her neyse, acısını özlemek
Elveda, Batı, mumları söndürüyoruz
Eğer sadece bilseydin ya da şüphelenseydin…
Tüm görünüşler seni uzaklaştırıyor
Ama ben, Evet, fark edilmeden yürüyorum
Bu dünyanın sanrısında yanan meşale
Çatı daha yüksek sesle ve daha yüksek sesle kırılır
(İşitme Kulağı…)
Sütun sallanmaya devam ediyor
(...Kendini kum evine gömüyorsun.)
Işın daha hızlı ve daha hızlı düşer
(Tozdan toza)
Ve kuleden yüksek Occidental sembolü düşer
Son zil (…)
"Dünya barışı" mı?
... Gülmediğimi!
Böylece bu yanılsama sadece ateşi tutuşturur!
İnsanlara hoş bir iyilik.
Son zil (…)
Uzun zamandan beri paramparça olduğun dünyanı neden önemsiyorum?