Aesma Daeva — The Camp of Souls şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Aesma Daeva adlı sanatçının "The Camp of Souls" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
My white canoe, like the silvery air
O’er the River of Death that darkly rolls
When the moons of the world are round and fair,
I paddle back from the 'Camp of Souls.'
When the wishton-wish in the low swamp grieves
Come the dark plumes of red 'Singing Leaves.'
Two hundred times have the moons of spring
Rolled over the bright bay’s azure breath
Since they decked me with plumes of an eagle’s wing,
And painted my face with the 'paint of death,'
And from their pipes o’er my corpse there broke
The solemn rings of the blue 'last smoke.'
Two hundred times have the wintry moons
Wrapped the dead earth in a blanket white;
Two hundred times have the wild sky loons
Shrieked in the flush of the golden light
Of the first sweet dawn, when the summer weaves
Her dusky wigwam of perfect leaves.
Two hundred moons of the falling leaf
Since they laid my bow in my dead right hand
And chanted above me the 'song of grief'
As I took my way to the spirit land;
Yet when the swallow the blue air cleaves
Come the dark plumes of red 'Singing Leaves.'
White are the wigwams in that far camp,
And the star-eyed deer on the plains are found;
No bitter marshes or tangled swamp
In the Manitou’s happy hunting-ground!
And the moon of summer forever rolls
Above the red men in their 'Camp of Souls.'
Blue are its lakes as the wild dove’s breast,
And their murmurs soft as her gentle note;
As the calm, large stars in the deep sky rest,
The yellow lilies upon them float;
And canoes, like flakes of the silvery snow,
Through the tall, rustling rice-beds come and go.
Green are its forests; no warrior wind
Rushes on war trail the dusk grove through,
With leaf-scalps of tall trees mourning behind;
But South Wind, heart friend of Great Manitou,
When ferns and leaves with cool dews are wet,
Bows flowery breaths from his red calumet.
Never upon them the white frosts lie,
Nor glow their green boughs with the 'paint of death';
Manitou smiles in the crystal sky,
Close breathing above them His life-strong breath;
And He speaks no more in fierce thunder sound,
So near is His happy hunting-ground.
Yet often I love, in my white canoe,
To come to the forests and camps of earth:
'Twas there death’s black arrow pierced me through;
'Twas there my red-browed mother gave me birth;
There I, in the light of a young man’s dawn,
Won the lily heart of dusk 'Springing Fawn.'
And love is a cord woven out of life,
And dyed in the red of the living heart;
And time is the hunter’s rusty knife,
That cannot cut the red strands apart:
And I sail from the spirit shore to scan
Where the weaving of that strong cord began.
But I may not come with a giftless hand,
So richly I pile, in my white canoe,
Flowers that bloom in the spirit land,
Immortal smiles of Great Manitou.
When I paddle back to the shores of earth
I scatter them over the white man’s hearth.
For love is the breath of the soul set free;
So I cross the river that darkly rolls,
That my spirit may whisper soft to thee
Of thine who wait in the 'Camp of Souls.'
When the bright day laughs, or the wan night grieves,
Come the dusky plumes of red 'Singing Leaves.'
Şarkı sözü çevirisi
Beyaz kanom, gümüşi hava gibi
# Ölüm Nehri #
Dünyanın ayları yuvarlak ve güzel olduğunda,
Ruhlar kampından kürek çekiyorum.'
Ne zaman wishton-düşük bataklıkta dilek yas tutuyor
Kırmızı şarkı yapraklarının karanlık tüyleri geliyor.'
İki yüz kez baharın ayları var
Parlak körfezin masmavi nefesi üzerinde yuvarlandı
Beni bir kartal kanadı tüyleriyle süslediklerinden beri,
Ve yüzümü 'ölüm boyası' ile boyadım.
Ve onların borularından cesedimi kırdılar.
Mavinin son dumanının ciddi halkaları.'
İki yüz kez kış ayları var
Ölü dünyayı beyaz bir battaniyeye sardı;
İki yüz kez vahşi gökyüzü loons var
Altın ışığın floşunda çığlık attı
İlk tatlı Şafak, ne zaman yaz örgüleri
Mükemmel yaprakların esmer wigwam.
Düşen yaprağın iki yüz ayı
Ölü sağ elime yayımı koyduklarından beri
Ve üstümde 'keder şarkısı'
Ruhlar diyarına giderken;
Henüz bu dili blue air cleaves
Kırmızı şarkı yapraklarının karanlık tüyleri geliyor.'
Beyazlar o uzak kamptaki wigwamlar,
Ve ovalarda yıldız gözlü geyik bulunur;
Acı bataklıklar veya karışık bataklık yok
Manitou'nun mutlu avlanma yerinde!
Ve yaz ayı sonsuza dek yuvarlanıyor
Ruhlar kampındaki Kızıl adamların üstünde.'
Mavi gölleri vahşi güvercin göğsü gibi,
Ve mırıldanmaları onun nazik notu kadar yumuşaktır;
Derin gökyüzünde sakin, büyük yıldızlar dinlenirken,
Üzerlerindeki sarı zambaklar yüzüyor;
Ve kanolar, gümüşi kar gevreği gibi,
Uzun boylu, hışırdayan pirinç yatakları gelir ve gider.
Yeşil ormanları vardır; hiçbir savaşçı rüzgar
Savaş yolunda koşar Alacakaranlık korusunu takip et,
Arkasında yas tutan uzun boylu ağaçların yaprak kafa derisi ile;
Ama güney rüzgarı, büyük Manitou'nun kalp arkadaşı,
Eğrelti otları ve serin çiy ile Yapraklar ıslak olduğunda,
Onun kırmızı calumet çiçekli nefesler yaylar.
Onlara asla beyaz donlar yalan söylemez,
Yeşil dallarını'ölüm boyası' ile parlatmayın;
Manitou kristal gökyüzünde gülümsüyor,
Hayatınızın üstünde yakın bir nefes-güçlü bir nefes;
Ve artık şiddetli Gök gürültüsü sesiyle konuşmuyor,
Mutlu avlanma yeri çok yakın.
Ve yine de sık sık beyaz kanomda seviyorum,
Dünyanın ormanlarına ve kamplarına gelmek:
Ölümün kara oku beni deldi.;
Kırmızı kaşlı annem beni doğurdu.;
Orada, genç bir adamın şafağının ışığında,
Dusk ' fışkıran Fawn zambak kalbini kazandı.'
Ve aşk hayattan dokunmuş bir kordondur,
Ve yaşayan kalbin kırmızısına boyandı;
Ve zaman avcının paslı bıçağıdır,
Bu kırmızı iplikçikleri birbirinden ayıramaz:
Ve ruh kıyısından taramaya yelken açıyorum
Bu güçlü kordonun dokumasının başladığı yer.
Ama bir hediye eli ile gelmeyebilir,
O kadar zengin ki, beyaz kanomda yığılıyorum,
Ruh ülkesinde çiçek açan çiçekler,
Büyük Manitou'nun ölümsüz gülümsemeleri.
Dünya kıyılarına geri döndüğümde
Onları beyaz adamın ocağına dağıtırım.
Çünkü aşk, özgür ruhun nefesidir;
Bu yüzden karanlık bir şekilde yuvarlanan Nehri geçiyorum,
Ruhum sana yumuşak fısıldıyor
Ruhlar kampında bekleyenlerin.'
Ne zaman parlak bir gün gülüyor, ya da wan gece keder,
Kırmızı şarkı yapraklarının karanlık tüyleri geliyor.'