Agathodaimon — Near dark şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Agathodaimon adlı sanatçının "Near dark" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
This is a world blessed by the victims
Of carnal tragedy
The humans ritual of love and adoration
Dense-woven history
Sentiments decide existance, the artwork that I’ve bled
Bizarre she defined her presence
With the lament of the undead
When her eyes have bathed in danger
And the moon had new design
In the cradle of our desire all the blood has turned to wine
But the love no longer remained than just a stir to survive
In this labyrinth of perfidity for my mistress to recover
I’ll forever strive…
Dem Sterbenden — die Hoffnung
Dem Propheten — Der Fluch
Der Liebe — die Dichtung, die dem Sterben entsprung…
The night is crystal clear — words are sent from pictures
Sounds that I can’t hear — as weakness wins my body
Selling cheap my soul — and its bleeding heart
Eclipsing the whole — planet, history and light…
Sometimes, when the sun hides in the back of the earth
When the hungry souls, to whom pain gave birth
Embalm their coldness with the blood’s warmth… then
I can clearly hear the calling of a lonely and distant star
In the shade of the abhorrent
Yet in the still of the nights — In the still of the moment
When the moment dies
There she gently approaches
With the new meaning of life…
In a haze of hazard, in the withering chill
Baleful’s the passion, when hearts stand still
A flood of sentiments entwined
Rattle thru my falling soul
I slumber against the spirit of time
Like a stranger in a foreign world!
In a park, along the alleys, stained with blood and tears
In the hour, when dusk disperses
Its colors on the white statues
Then I’ll wander as a phantom of the posthumous regrets
And my fiery lips I’ll freeze
With the kiss of these unrivalled statues
«Si-n asta noapte sfirsese printr-un sarut
Poeme — agonizate de-un infinit si-un inceput»
«The all-engulfing dawn of habitude shows his claws again-
Do you still remember our oath? — Til light do us part!?»
Come forth, Feline
Mere moment of melancholy
Drink deep of my desire
The quenchless fire
That unites our tameless embers…
Come forth, Feline
Tortured by our final duet
Let thy pale fingers slide on the petals of the flowers
That thee stained with mortal, coagulated blood…
On the walls, midnight closes even the stoical eyes
Of the unsleeping portraits
And the white-eye of a lonely candle falls asleep
Into its own startling solitude…
Silent heart desires
The balm that drives away the human waste
Oh come, infidel duchess
Shrouds of frost fall furiously down… of thee I taste again
Deciphering eternity of its ruined scripts
Of the tenebrious river I pleasantly sip
Upon lifeless leaves autumn has banished
Arises my lovelorn aura’s odyssey
«Un ornic cu rostiri funebre, suna amiaza-ndirjit
Iar ceru-mprastia tenebre, peste parcul amortit»
…Returned into that park as a whole
Under the questioning eyes of stars and heavens
Dreaming away on the lost love I’ve recovered
Death suddenly rises
Annoyed that he couldn’t save me He turns pale from envy
The seasons vanish and so does this story
As the same poets hand raises the pen
He pictured this spectacle with…
The actors fade on the dreary alleys of that elder park
Only two nightshades remaining —
Celebrating the sunset of ages while their sullen laughter
Lustfully haunts the mortal seeds of ruin…
Nights were crystal clear — words were sent from pictures
The colors have seared — these pages, whereas
The darkest hour revealed — the mysterious hand
Which dutifully sealed
This episode’s arcane End.
Şarkı sözü çevirisi
Bu kurbanlar tarafından kutsanmış bir dünya
Carnal trajedi
İnsanların sevgi ve hayranlık ritüeli
Yoğun dokuma tarihi
Duygular varlığa karar verir, kan döktüğüm sanat eseri
Tuhaf varlığını tanımladı
Ölümsüz ağıt ile
Gözleri tehlikede olduğunda
Ve ayın yeni bir tasarımı vardı
Arzumuzun beşiğinde, tüm kan şaraba dönüştü
Ama aşk artık hayatta kalmak için sadece bir heyecan daha kaldı
Benim metresi kurtarmak için mükemmellik bu labirentte
Sonsuza kadar çabalayacağım…
Dem Sterbenden — die Hoffnung
Dem Propheten-Der Fluch
Der Liebe-die Dichtung, die dem Sterben entsprung…
Gece kristal berraklığında-kelimeler resimlerden gönderilir
Duyamadığım sesler — zayıflık vücudumu nasıl yener
Ruhumu ucuza satıyorum - ve onun kanayan kalbi
Tüm gezegeni, tarihi ve ışığı gölgede bırakmak…
Bazen, güneş dünyanın arkasında saklandığında
Ne zaman Aç ruhlar, kime acı doğurdu
Soğukluklarını kanın sıcaklığıyla mumyalayın ... sonra
Yalnız ve uzak bir yıldızın çağrısını açıkça duyabiliyorum
Nefretin gölgesinde
Henüz gece hala — hala an
An öldüğünde
Orada yavaşça yaklaşıyor
Hayatın yeni anlamı ile…
Bir tehlike pusunda, solgun soğukta
Baleful tutku, kalpler hala durduğunda
İç içe geçmiş bir duygu seli
Düşen ruhumdan çıngırak
Zamanın ruhuna karşı uyuyorum.
Yabancı bir dünyada bir yabancı gibi!
Bir parkta, sokaklar boyunca, kan ve gözyaşları ile lekeli
Karanlığın dağıldığı saatte,
Beyaz heykeller üzerindeki renkleri
O zaman ölüm sonrası pişmanlıkların hayaleti olarak dolaşacağım.
Ve ateşli dudaklarım donacak
Bu eşsiz heykellerin öpücüğü ile
"Si-n asta noapte sfirsese printr-un sarut
Poeme-agonizate de-un ınfinit si-un inceput»
"Her şeyi yutan habitude şafağı pençelerini tekrar gösterir-
Yeminimizi hala hatırlıyor musun? - Işık bizi ayırana kadar!?»
Öne çık, kedi
Sadece melankoli anı
Arzumun derinliklerine iç
Söndürülmeyen ateş
Bu bizim tameless köz birleştirir…
Öne çık, kedi
Son düetimiz tarafından işkence
Solgun parmaklarının çiçeklerin yaprakları üzerinde kaymasına izin ver
Ölümlü, pıhtılaşmış kanla lekelenmiş…
Duvarlarda, gece yarısı stoik gözleri bile kapatır
Uykusuz portreler hakkında
Ve yalnız bir mumun beyaz gözü uykuya dalar
Kendi şaşırtıcı yalnızlık içine…
Sessiz kalp arzuları
İnsan atıklarını uzaklaştıran balsam
Hadi, kafir düşes.
Don örtüleri öfkeyle aşağı düşer ... seni tekrar tadı
Harap komut dosyalarının sonsuzluğunu deşifre etmek
Tenebrious nehrin hoş bir yudum
Cansız yapraklar üzerine sonbahar sürgün edildi
Benim lovelorn aura'nın odyssey doğar
"Un ornic cu rostiri funebre, suna amiaza-ndirjit
Iar ceru-mprastia tenebre, peste parcul amortit»
... Bir bütün olarak o parka geri döndü
Yıldızların ve göklerin sorgulayıcı gözleri altında
Kurtardığım kayıp aşkı hayal ediyorum.
Ölüm aniden yükselir
Beni kurtaramadığı için sinirlendi. kıskançlıktan solgunlaşıyor.
Mevsimler kaybolur ve bu hikaye de kaybolur
Aynı şairlerin eli kalemi kaldırdığı gibi
Bu gösteriyi onunla birlikte hayal etti.…
Aktörler o yaşlı parkın kasvetli sokaklarında kayboluyor
Sadece iki itüzümü kaldı —
Onların somurtkan kahkaha ise çağların gün batımını kutluyor
Şehvetli harabe ölümlü tohumları musallat…
Geceler kristal berraklığında - kelimeler resimlerden gönderildi
Renkler kavrulmuş - bu sayfalar, oysa
En karanlık saat ortaya çıktı-gizemli el
Hangi itaatkar mühürlü
Bu bölümün gizli sonu.