Anathema — Hope (Studio) şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Anathema adlı sanatçının "Hope (Studio)" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
When you look at me
From your own century
I may seem to be
Strange archeology
But when the winds blow
From this direction
You may sense that I’m
In your reflection
I think I feel you
But I will never know
As the swallows leave
And the children grow
I wanted to live forever
The same as you will too
I wanted to live forever
And everybody knew
When I caught you there
In tomorrows mirror
I thought I felt you
Jump out of my skin
Throwing oil into
My blazing memories
Filling empty footsteps
I was standing in
I wanted to live forever
The same as you will too
I wanted to live forever
And everybody knew
As the falling rain
Of the northern jungle
Hanging droplets on the leaves
Bombards my brain
I hear you
Across the room
A sea of daffodils spring into bloom
You are the mist
The frost across my window pane
And again
She moves her body
And her whispers weave
And the world spins
And tells me that I’ll never want to leave
As I think of you
From this dark century
It will always be
With generosity
That we both may share
The hope in hearing
That we’re not just
Spirits disappearing
Şarkı sözü çevirisi
Bana baktığında
Kendi yüzyılından
Gibi görünüyor olabilirim
Garip Arkeoloji
Ama rüzgarlar esince
Bu yönden
# Hissetmiş olabilirsin #
Senin yansımanda
Sanırım seni hissediyorum.
Ama asla bilemeyeceğim.
Kırlangıçlar nasıl gider
Ve çocuklar büyür
Sonsuza kadar yaşamak istedim
Senin de yapacağın gibi.
Sonsuza kadar yaşamak istedim
Ve herkes biliyordu
Seni orada yakaladığımda
Yarının aynasında
Seni hissettiğimi sandım.
Derimden atla
İçine yağ atma
Yanan anılarım
Boş ayak izlerini doldurma
Ayakta olduğumu
Sonsuza kadar yaşamak istedim
Senin de yapacağın gibi.
Sonsuza kadar yaşamak istedim
Ve herkes biliyordu
Düşen yağmur gibi
Kuzey ormanının
Yapraklar üzerinde asılı damlacıklar
Beynimi bombalıyor
Seni duyuyorum
Odanın karşısında
Nergis Denizi çiçek açar
Sen sissin
Pencere bölmemdeki Don
Ve yine
Vücudunu hareket ettiriyor
Ve onun fısıltıları örgü
Ve dünya dönüyor
Ve Bana asla ayrılmak istemeyeceğimi söylüyor.
Seni düşündüğüm gibi
Bu karanlık yüzyıldan
Her zaman böyle olacak
Cömertlik ile
İkimiz de paylaşabiliriz.
İşitme umut
Sadece biz değiliz o
Ruhlar kayboluyor