Anssi Kela — Nummela şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Anssi Kela adlı sanatçının "Nummela" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Nämä kadut kaupungin, huvilat ja puutarhat
Kävelytän koiraa ja mieleen palaa vuodet parhaimmat
Tuosta ojasta me silloin fillareita naarattiin
Jälkeen vedonlyönnin jossa jälleen hulluus punnittiin
Koulussa kavereiden kesken me tytöt jaettiin
Ne kiljui välitunneilla kun niitä takaa ajettiin
Ja kun faijan bändi soitti vein kaikki katsomaan
Kuunnellessain tunsin poltteen — mun piti päästä soittamaan
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Minä olin kahdentoista kun me maalle muutettiin
Ja vain vuotta vanhempana katsoin kun faijaa haudattiin
Mutsille jäi neljä lasta, uusi talo velkoineen
Mutta jotenkin se selvis — elämä alkoi uudelleen
Me silloin kavereiden kanssa tämä puisto vallattiin
Meidän mopot kulki kahtasataa, tuon sillan kaiteilla käveltiin
Ja me tiedettiin miten koko kylän katuvalot sai sammumaan
Aloin kirjoitella lauluja, ne käsittelivät kuolemaa
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Löysin elämäni naisen ja me yhteen muutettiin
Olin kakskytviis kun sanoin: «Please, eikö mentäis naimisiin?»
Nyt meil on omakotitalo, vaimo työkseen opettaa
Minä nukun päivät ja valvon yöt — nää biisit pitää kirjoittaa
Koiran kanssa joskus myöhään harjulle me kiivetään
Ja sieltä käsin katsellaan nukkuvaa Nummelaa
Ja mä kelaan että kaikki taitaa olla kohdallaan
Mä taidan kuulua tänne…
Mun täytyy kävellä näin
Mun täytyy kävellä näin
Kun jotain herää sisälläin
Şarkı sözü çevirisi
Şehrin bu sokakları, villalar ve bahçeler
Köpeği gezdiriyorum ve en iyi yıllar bana geri dönüyor
Bu çukurdan çıkarıldı ve biz
Bahis yaptıktan sonra tekrar çılgınlık tartıldı
Okulda, biz kızlar paylaştı
Kovalanırken mola sırasında çığlık atıyorlardı.
Ve babamın grubu çaldığında, herkesi görmeye götürdüm.
Dinlerken bir yanık hissettim. Aramak için almak zorunda kaldım.
Böyle yürümek zorundayım.
Böyle yürümek zorundayım.
İçinde bir şey uyandığında
Taşraya taşındığımızda on iki yaşındaydım.
Ve sadece bir yaş büyük, babamın gömülmesini izledim.
Annem dört çocuğu, borçları olan yeni bir evi terk etti.
Ama bir şekilde bu ayık hayat yeniden başladı
O zaman biz ve arkadaşlarım bu Parkı ele geçirdik.
Bizim mopedler iki yüz gitti, biz o köprünün korkulukları üzerinde yürüdü
Ve tüm köyün sokak ışıklarının nasıl söndüğünü biliyorduk.
Şarkı yazmaya başladım, ölümle uğraştılar.
Böyle yürümek zorundayım.
Böyle yürümek zorundayım.
İçinde bir şey uyandığında
Hayatımın kadınını buldum ve birlikte taşındık.
Dedim ki, " Lütfen, biz evlenmiyoruz zaman bir twentysomething oldu?»
Şimdi meil müstakil bir ev, karısı öğretmek için bir yaşam
Bütün gün uyuyorum, bütün gece uyuyorum, şarkı yazmam gerekiyor.
Köpekle bazen geç sırt tırmanıyoruz
Ve oradan uyuyan moorland'a bakıyoruz
Ve her şeyin doğru olduğunu düşündüğümü geri alıyorum
Sanırım buraya aitim.…
Böyle yürümek zorundayım.
Böyle yürümek zorundayım.
İçinde bir şey uyandığında