Christy Moore — Farewell To Pripjat şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Christy Moore adlı sanatçının "Farewell To Pripjat" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
It was a Friday in April 1986
The day that the nightmare began
When the dust it rained down on our buildings and streets
And entered our bedrooms at noon
Touched the grass and the trees, bicycles, cars
Beds books and picture frames too
We stood around, helpless, confused
Nobody knew what to do
At two o’clock on Sunday the buses arrived
A fleet of a thousand or more
We were ordered to be on our way
Not knowing what lay in store
Some of our citizens fled in dismay
And looked for a good place to hide
Four o’clock came and the last bus pulled out
T’was the day our lovely town died
And the shirts, sheets and handkerchiefs crack in the wind
On the window ledge the withering plants
And the Ladas and Volgas are parked by the door
And the bike’s in its usual stance
Our evergreen trees lie withered and drooped
They’ve poisoned our fertile land
The streets speak a deafening silence
Nothing stirs but the sand
A visit back home is so eerie today
A modern Pompeii on view
To see all the old shops and the Forest Hotel
And the Promyet Cinema too
The mementos we gathered were all left behind
Our Photos, letters and cards
The toys of our children untouchable now
Toy soldiers left standing on guard
So fare thee well Pripyat, my home and my soul
Your sorrow can know no relief
A terrifying glimpse of the future you show
Your children all scattered like geese
The clothes line still sways but the owners long gone
As the nomadic era returns
The question in black and white blurred into grey
The answer is too easy to learn
And the shirts, sheets and handkerchiefs crack in the wind
On the window ledge the withering plants
And the Ladas and Volgas are parked by the door
And the bike’s in its usual stance
Our evergreen trees lie withered and drooped
They’ve poisoned our fertile land
The streets speak a deafening silence
Nothing stirs but the sand
Şarkı sözü çevirisi
Nisan 1986'da bir Cuma oldu
Kabusun başladığı gün
Toz yağdığında binalarımıza ve sokaklarımıza
Ve öğlen yatak odalarımıza girdi.
Çimlere ve ağaçlara, bisikletlere, arabalara dokundu
Yatak kitapları ve resim çerçeveleri de
Etrafta durduk, çaresiz, şaşkına döndük
Kimse ne yapacağını biliyordu
Pazar günü saat ikide otobüsler geldi
Bin veya daha fazla bir filo
Yolumuza devam etmemiz emredildi.
Mağazada ne olduğunu bilmeden
Bazı vatandaşlarımız dehşet içinde kaçtı
Ve saklanacak iyi bir yer arıyordu.
Saat dört geldi ve son otobüs çıktı
Güzel kasabamızın öldüğü gündü.
Ve gömlekler, çarşaflar ve mendiller rüzgarda çatlar
Pencere çıkıntısında solmuş bitkiler
Ve Ladas ve Volgas kapının yanında park edilmiş
Ve bisiklet her zamanki duruşunda
Yaprak dökmeyen ağaçlarımız solmuş ve sarkmış
Bereketli topraklarımızı zehirlediler.
Sokaklar sağır edici bir sessizlik konuşuyor
Kum dışında hiçbir şey hareket etmiyor
Eve dönüş ziyareti bugün çok ürkütücü
Görünümde modern bir Pompeii
Tüm eski mağazaları ve Orman otelini görmek için
Ve Promyet Sineması da
Topladığımız hatıraların hepsi geride kaldı.
Fotoğraflarımız, mektuplarımız ve kartpostallarımız
Çocuklarımızın oyuncakları artık dokunulmaz
Oyuncak askerler bekçi ayakta kaldı
Bu yüzden sana iyi pripyat, evim ve ruhum
Kederin rahatlayamaz.
Gösterdiğin geleceğe korkunç bir bakış
Çocukların kaz gibi dağıldı.
Giyim hattı hala sallanıyor ama sahipleri çoktan gitti
Göçebe dönem nasıl geri döner
Siyah ve beyaz soru griye bulanıklaştı
Bu sorunun cevabını öğrenmek çok kolay
Ve gömlekler, çarşaflar ve mendiller rüzgarda çatlar
Pencere çıkıntısında solmuş bitkiler
Ve Ladas ve Volgas kapının yanında park edilmiş
Ve bisiklet her zamanki duruşunda
Yaprak dökmeyen ağaçlarımız solmuş ve sarkmış
Bereketli topraklarımızı zehirlediler.
Sokaklar sağır edici bir sessizlik konuşuyor
Kum dışında hiçbir şey hareket etmiyor