Cruachan — Diarmuid And Grainne şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Cruachan adlı sanatçının "Diarmuid And Grainne" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
The years they passed like a flowing stream
in a highland vale shrouded in green.
The Fianna marched with Fionn at their helm,
though older and wiser this lord of the realm.
He was loyal to his king, Cormac Mac Art
and to his daughter would give his heart.
Her name was Grainne, noble and fair,
but to marry Fionn she would not dare.
A feast was prepared in Tara’s great halls,
marriage banners adorned on the walls.
Grainne sat pale as the feast began
then she spied Diarmuid and to him she ran.
«My heart is filled with longing for you»
she whispered to Diarmuid, he knew not what to do.
«Grainne, so fair, with eyes like the sun,
please, do not tempt me; do not anger Fionn.»
She did not listen and she did not care;
she enchanted Diarmuid with her fiery stare.
He was under a geis to do what she pleased,
(though) he did not resist or ask for release.
During the night when the Fianna did sleep,
through Tara’s great halls, the lovers did creep.
They fled through the night, to where they knew not,
away from Fionn. They dared not stop.
The cry of hounds they heard in the night.
They ran until they were far from sight.
Days became weeks and still they fled;
if caught by Fionn, they would both be dead.
One night as they lay in a forest so dark,
they pledged their love, gave each other their heart.
They made love that night on a bed of grass,
two lovers united, never to part.
For a year and a half, the chase went on.
Wherever Fionn looked, the lovers were gone.
They were aided by Aengus, many a time.
He was father of Diarmuid, a warrior fine.
Aengus grew tired of this bitter pursuit;
he met Fionn and the king to try end the dispute.
Neither were pleased, but they did agree.
They could live in peace; they were now free.
Fionn relented and gave them some land.
They lived in peace and all was grand.
Years passed by and the lovers grew old;
they had four sons who grew mighty and bold.
Diarmuid longed to go hunting with Fionn,
like in the old days, when they were young.
One fateful night, he opened the door;
there stood Fionn; they were friends once more.
There was feasting that night and stories told.
The two merry men remembered the battles of old.
They planned to go hunting at first light,
though Diarmuid heard cries throughout the night.
The Boar was a beast he would not hunt,
from the wildest swine to the smallest runt.
To kill it would bring his own demise.
This curse he had carried all his life.
When morning came, Diarmuid set out.
He remembered those cries and was filled with doubt.
He came upon Fionn at the top of a hill.
There was blood on his hands; he looked ready to kill.
«A boar is loose, it has killed my hound.»
Fionn pointed to the beast that lay on the ground.
There then came a crash and the boar attacked.
It struck Diarmuid hard and broke his back.
As he fell down, he stabbed the boar.
He killed the beast; it was no more.
«Fionn, help me, I’m dying and you have the gift
of healing, get water, I’m starting to drift.»
Fionn ran to the stream and cupped his hand,
but the water fell through and soaked into the sand.
He tried again, this time with success,
but when he returned Diarmuid was dead.
Grainne fell ill when she heard he was dead.
She cursed Fionn and Fianna, oh, how her heart bled.
«Diarmuid, sweet Diarmuid, I will always love thee;
I will never forget the way you loved me.»
She lived on her own for some time on her land,
until Fionn did come to ask for her hand.
This time she agreed; Fionn had mended his ways.
They went to Kildare to see out their days.
Şarkı sözü çevirisi
Yıllar akan bir dere gibi geçti
yeşilliklerle kaplı bir yayla vadisinde.
Fianna, fionn ile dümende yürüdü,
krallığın bu Efendisi daha yaşlı ve daha akıllı olsa da.
Kralı Cormac Mac Art'a sadıktı.
ve kızına kalbini verirdi.
Onun adı grainne oldu, asil ve adil,
ama Fionn'la evlenmeye cesaret edemezdi.
Tara'nın büyük salonlarında bir şölen hazırlandı,
duvarlarda süslenmiş evlilik afişleri.
Grainne bayram başladığında solgun oturdu
sonra Diarmuid'i gözetledi ve ona koştu.
"Kalbim senin için özlem dolu»
Diarmuid'e fısıldadı, ne yapacağını bilmiyordu.
"Grainne, çok adil, güneş gibi gözlerle,
lütfen beni baştan çıkarma, Fionn'u kızdırma.»
Dinlemedi ve umursamadı;
diarmuid'i ateşli bakışlarıyla büyüledi.
O memnun ne yapmak için bir geis altındaydı,
(yine de) direnmedi ya da serbest bırakılmasını istemedi.
Fianna uyuduğu gece boyunca,
tara'nın büyük salonlarında, aşıklar süründü.
Gece boyunca, bilmedikleri bir yere kaçtılar,
Fionn'dan uzakta. Durmaya cesaret edemediler.
Geceleri duydukları tazıların çığlığı.
Uzaklara gidene kadar kaçtılar.
Günler haftalar oldu ve yine de kaçtılar;
Fionn tarafından yakalanırsa, ikisi de ölmüş olur.
Bir gece, çok karanlık bir ormanda yatarken,
sevgilerini vaat ettiler, birbirlerine kalplerini verdiler.
O gece çimlerin üzerinde seviştiler.,
iki aşık united, ben.
Bir buçuk yıl boyunca kovalamaca devam etti.
Fionn nereye baktıysa, aşıklar gitmişti.
Birçok kez Aengus tarafından desteklendiler.
İyi bir savaşçı olan Diarmuid'in babasıydı.
Aengus bu acı kovalamacadan bıktı;
anlaşmazlığı sona erdirmek için Fionn ve kralla tanıştı.
İkisi de memnun değildi, ama kabul ettiler.
Barış içinde yaşayabilirlerdi; şimdi özgürdüler.
Fionn yumuşadı ve onlara biraz toprak verdi.
Barış içinde yaşadılar ve hepsi harikaydı.
Yıllar geçti ve Aşıklar yaşlandı;
güçlü ve cesur büyüyen dört oğlu vardı.
Diarmuid fionn ile ava gitmek için özlem,
eski günlerde olduğu gibi, gençken.
Bir kader gecesi, kapıyı açtı;
Fionn orada durdu; bir kez daha arkadaş oldular.
O gece şölen vardı ve hikayeler anlatıldı.
İki neşeli adam eskilerin savaşlarını hatırladı.
İlk ışıkta avlanmaya gitmeyi planladılar,
Diarmuid gece boyunca çığlıklar duysa da.
Yaban Domuzu avlamayacağı bir canavardı.,
en vahşi domuzdan en küçük cüceye.
Onu öldürmek kendi ölümünü getirir.
Bu laneti tüm hayatı boyunca taşıdı.
Sabah geldiğinde, Diarmuid yola çıktı.
O çığlıkları hatırladı ve şüphe ile doluydu.
Bir tepenin tepesinde Fionn'a rastladı.
Ellerinde kan vardı, öldürmeye hazır görünüyordu.
"Bir yaban domuzu gevşek, benim tazı öldürdü.»
Fionn yerde yatan canavara işaret etti.
Sonra bir kaza geldi ve yaban domuzu saldırdı.
Diarmuid'e sert vurdu ve sırtını kırdı.
Düşerken, domuzu bıçakladı.
Canavarı öldürdü; artık değildi.
"Fionn, bana yardım et, ölüyorum ve yeteneğin var
şifa, su al, sürüklenmeye başlıyorum.»
Fionn dereye koştu ve elini tuttu,
ama su düştü ve kuma batırıldı.
Tekrar denedi, bu sefer başarı ile,
ama diarmuid döndüğünde ölmüştü.
Grainne öldüğünü duyunca hastalandı.
Fionn ve Fianna'yı lanetledi, oh, kalbi nasıl kanadı.
"Diarmuid, tatlı Diarmuid, seni her zaman seveceğim;
Beni nasıl sevdiğini asla unutmayacağım.»
Bir süre kendi topraklarında yaşadı.,
ta ki Fionn elini istemeye gelene kadar.
Bu sefer kabul etti; Fionn yollarını düzeltmişti.
Günlerini görmek için Kildare'ye gittiler.