David Wilcox — Johnny's Camaro şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, David Wilcox adlı sanatçının "Johnny's Camaro" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
«Can I have another quarter?"he said.
«What?»
«Can I have another quarter?»
«Why?"she said.
«Uh, I dropped it,"he said.
«Sure,"she said, and she handed him another quarter.
And he reached out of the window there, and dropped it in the toll basket.
Up comes the gate, and out comes…
Johnny’s camero, Johnny’s camero
Johnny loved his camero, maybe more than life itself.
Oh it was no big deal, he was just taking her to the airport.
It was autumn in New York City,
there was a wind a lot like this.
It was springtime however, in Africa.
She’d been saving up her money.
She was going to go on one of these outward bound trips,
so he was just giving her a ride to the airport.
And around and around the airport they went,
through that parking garage, looking for a parking space.
«There's one,"she said.
«No.»
«There's one,"she said.
«No.»
You see, actually it takes two parking spaces…
for Johnny’s camero, Johnny’s camero
He’s a little nervous walking through the airport.
He’s always looking back over his shoulder.
«You can go back if you want,"she said.
«No, no man, I’ll stay.»
And he did. He stayed until the plane took off.
Then he ran back.
But meanwhile, she was high up over the city.
She was looking down.
She was looking down at the lights of the buildings.
She was looking down at the lights of the boats on the water.
She was looking down at the lights.
You could see them crossing the bridges,
and through the little canyon streets.
Little tiny, diamond toward you and ruby away.
You know, those little tiny moving lights.
And she knew that one of them was… well you know.
Man, I’ve got to tell you about the adventure she had in Africa.
I think I should start with the silver bracelet,
I think that’s where it all turns around.
She hadn’t been on the trip long and one of the guides sort of took her under his wing.
'Cause she was sort of startled easy,
she was a little nervous about being out there.
The first time she got sunburned through her hat
she realized she was a long way from being home.
She had just left the group for a little while one day,
she had just went to take a pee,
she said «I'll be right back,"but she didn’t come back for awhile.
And this guide, this African man went to look for her.
„Laura! Laura?“
He found her standing on the lowest branch of a fairly tall tree,
way off the ground.»
«How you get up there?»
Well she had jumped.
«Why?»
Well there was a hyena, and they had told her about hyenas.
They have jaws that can crush bone.
She wasn’t in a really confident position anyway,
and she just ran, and there was the branch.
She jumped — one hand slipped, one hand held.
She was not coming down.
«He's gone.»
So now she trusted him, and she swings back down
and both arms straight, hanging from that branch,
her feet are four feet off the ground.
Man, she didn’t know she could jump that high.
Ah, but she does now.
It was changes like that that made him give her that silver bracelet.
It was the one that he’d always wear kind of between his elbow
and his shoulder, kind of wrapped tight around his arm.
It was a beautiful silver bracelet, and he bent it down to fit around
her muscle there and she smiled.
So much so that it startled him.
So much so that on the last day of that trip, when they were getting
back on the bus to go to the small airport to go to the big airport
to go across the ocean to go back to… you know,
when they were getting back on the bus and she leaned out the window
for that last little cheesecake snapshot
and as he looked through the camera, he had to slowly take the camera
down, and turn his head to the side a little bit, look a little bit
sad and say
«How you get up there?»
She was dreaming over the ocean
Dreaming of being home again
Dreaming over the ocean
Of what would never be the same.
Well he wasn’t at the gate when she got into the airport.
He must have been looking for a parking space.
So she just walked through the airport, you know,
and it wasn’t like before.
Now the airport seemed kind of small.
The airport seemed kind of stuffy, ceiling was a little bit low.
And everyone was getting out of her way.
I don’t know — well, actually I do know.
Maybe it was because it had been winter, you see,
and she had just come back from summer.
And she was just dressed normally. Everyone else was bundled up,
but she had on her hiking boots and shorts and tank top,
hair tied back, and a knife on her belt, and a big old silver bracelet,
I think it was the silver bracelet,
but everybody was getting out of her way.
She didn’t see him 'til the backpack comes rolling down the
old baggage claim, and suddenly there’s this arm
and this voice saying, «I'll get that.»
And she says, «Hey, that’s my backpack, gimme it. Where you parked?»
So he reluctantly gave her the backpack,
and she swung it over her shoulder
and they went out and carefully nestled it in the trunk
And then, out of the parking garage and into the city.
And she had to lean out the window,
she pushed the button and made the window go down
and she leaned out a little bit to feel the wind in her hair.
Man, this is the wild place to be.
I mean, this is the place,
she has to lean a little further out of the car just to just to see it all, just to look up at some of the buildings.
As a matter of fact, she leaned a little farther back
so she could look back behind
and watch those big tires rolling on that pavement,
and then suddenly the window came back up and she comes back in, startled
and sure enough Johnny’s got his finger on the power…
…the power… the power window.
And he’s looking at her like,
«Will you get your feet off the upholstery!»
The upholstery, the upholstery. She forgot. How could she forget?
Well, she’d been in Africa, come on.
She took her feet off the upholstery.
As a matter of fact, she took her feet off the upholstery politely.
As a matter of fact, she folded her hands in her lap
and she settled in for this ride.
I saw just a glint of a smile as she turned her face to one side.
Maybe to feel the plush upholstery brush against her cheek.
Maybe to see the lights of the graphic equalizer on the stereo
reflected in the side window.
Maybe to watch that lone drop of water make its weary way across
that perfectly waxed surface.
But I think it was just to enjoy this ride…
this ride…
this last ride…
in Johnny’s camero, Johnny’s camero.
(c)1991 Midnight Ocean Bonfire Music/Nine-Ten Music,
a division of Soroka Music Ltd. (BMI)
All Rights Reserved/International Copyright Secured
Şarkı sözü çevirisi
"Bir çeyreklik daha alabilir miyim?"dedi.
«Ne?»
"Bir çeyreklik daha alabilir miyim?»
«Neden?"dedi.
"Ah, düşürdüm" dedi.
"Elbette," dedi ve ona bir çeyrek daha verdi.
Ve pencereden dışarı uzandı ve onu ücretli sepete düşürdü.
Kapı Yukarı çıkıyor ve dışarı çıkıyor…
Johnny'nin camero, Johnny'nin camero
Johnny camero'yu sevdi, belki de hayatın kendisinden daha fazla.
Önemli bir şey değildi, sadece onu havaalanına götürüyordu.
New York'ta sonbahardı.,
bunun gibi bir rüzgar vardı.
Ancak Afrika'da ilkbahardı.
Parasını biriktiriyordu.
Bu dışa bağlı gezilerden birine gidecekti,
yani onu havaalanına bırakıyordu.
Ve havaalanının etrafında ve etrafında gittiler,
şu otoparktan, bir park yeri arıyorum.
"Bir tane var" dedi.
«Hayır.»
"Bir tane var" dedi.
«Hayır.»
Aslında iki park yeri gerekiyor.…
Johnny'nin camero, Johnny'nin camero için
Havaalanında yürürken biraz gergin.
Her zaman omzunun üzerinden geriye bakıyor.
"İstersen geri dönebilirsin"dedi.
"Hayır, hayır adamım, kalacağım.»
Ve yaptı. Uçak kalkana kadar kaldı.
Sonra geri koştu.
Ama bu arada, şehrin yukarısındaydı.
O da aşağı bakıyordu.
Binaların ışıklarına bakıyordu.
Suyun üzerindeki teknelerin ışıklarına bakıyordu.
Işıklara bakıyordu.
Köprüleri geçtiklerini görebiliyordun.,
ve küçük Kanyon sokaklarında.
Küçük minik, elmas sana doğru ve ruby uzakta.
Bilirsin, şu küçük hareketli ışıklar.
Onlardan biri olduğunu biliyordu... iyi bilirsin.
Dostum, sana Afrika'daki macerasını anlatmalıyım.
Sanırım Gümüş bilezikle başlamalıyım.,
Sanırım her şey orada dönüyor.
Uzun zamandır Seyahat etmiyordu ve rehberlerden biri onu kanatlarının altına aldı.
Çünkü kolay ürküyor çeşit vardı ,
orada olduğu için biraz gergindi.
İlk kez şapkasından güneş yanığı aldı
evden çok uzakta olduğunu fark etti.
Bir gün gruptan kısa bir süre ayrılmıştı.,
o sadece bir işemek için gitmişti,
«hemen döneceğim " dedi,ama bir süre geri dönmedi.
Ve bu rehber, bu Afrikalı adam onu aramaya gitti.
"Laura! Laura?“
Onu oldukça uzun bir ağacın en alt dalında ayakta buldu,
yerden çok uzak.»
"Oraya nasıl çıkıyorsun?»
İyi atlamış.
«Neden?»
Bir sırtlan vardı ve ona sırtlanlardan bahsettiler.
Kemikleri ezebilecek çeneleri var.
Zaten kendine güvenen bir konumda değildi,
ve o sadece koştu, ve şube vardı.
Atladı-bir eli kaymış, bir eli tutulmuş.
Aşağı gelmiyordu.
"O gitti.»
Şimdi ona güvendi ve geri döndü
ve her iki kol da düz, o daldan asılı,
ayakları yerden dört metre uzakta.
O kadar yükseğe atlayabileceğini bilmiyordu.
Ah, ama şimdi o yok.
Ona bu Gümüş bileziği vermesine neden olan bu tür değişikliklerdi.
Her zaman dirseğinin arasına taktığı bir şeydi.
ve omzu, koluna sıkıca sarılmış gibi.
Güzel bir gümüş bilezikti ve etrafına sığacak şekilde eğdi
orada onun kas ve o gülümsedi.
Öyle ki, bu onu korkuttu.
O kadar ki, o gezinin son gününde,
büyük havaalanına gitmek için küçük havaalanına gitmek için otobüse geri dönün
okyanusun karşısına geçmek için geri dönmek için... ,
otobüse geri döndüklerinde pencereden dışarı doğru eğildi.
bu son küçük cheesecake anlık görüntüsü için
ve kameraya bakarken, yavaşça kamerayı almak zorunda kaldı
aşağı in ve başını biraz yana çevir, biraz bak
üzgün ve söyle
"Oraya nasıl çıkıyorsun?»
Okyanusun üzerinde rüya görüyordu
Tekrar evde olmayı hayal ediyorum
Okyanusun üzerinde rüya
Asla eskisi gibi olacağını.
Havaalanına vardığında kapıda değildi.
Park yeri arıyor olmalı.
Bu yüzden sadece havaalanı üzerinden yürüdü, biliyorsun ,
ve eskisi gibi değildi.
Şimdi havaalanı biraz küçük görünüyordu.
Havaalanı biraz havasız görünüyordu, tavan biraz düşüktü.
Ve herkes onun yolundan çekiliyordu.
Bilmiyorum, aslında biliyorum.
Kış olmuştu çünkü belki de söz konusuydu ,
summer'dan yeni dönmüştü.
Ve o sadece normal giyinmişti. Herkes birlikte oldu ,
ama yürüyüş botları, şortları ve tişörtleri vardı.,
saç geri bağlı, ve kemerinde bir bıçak, ve büyük bir eski Gümüş bilezik,
Sanırım Gümüş bilezikti.,
ama herkes onun yolundan çekiliyordu.
Sırt çantası aşağı yuvarlanana kadar onu görmedi.
eski Bagaj talebi ve aniden bu kol var
ve bu ses, " bunu alacağım.»
Ve dedi ki, " Hey, o benim sırt çantam, ver bana. Nereye Park ettin?»
Bu yüzden isteksizce ona sırt çantası verdi,
ve omzunun üzerinden salladı
ve dışarı çıktılar ve dikkatlice bagaja yerleştirdiler
Ve sonra, otoparktan çıkıp şehre.
Ve pencereden dışarı yaslanmak zorunda kaldı,
düğmeye bastı ve pencereyi aşağı indirdi
ve saçlarındaki rüzgarı hissetmek için biraz eğildi.
Dostum, burası vahşi bir yer.
Yani, bu yerdir ,
sadece her şeyi görmek için arabadan biraz daha eğilmeli, sadece bazı binalara bakmak için.
Aslında, biraz daha geriye doğru eğildi
böylece arkasına bakabildi.
ve şu kaldırımda yuvarlanan büyük lastikleri izle,
ve sonra aniden pencere geri geldi ve o geri geldi, korkmuş
ve Johnny'nin parmağını güçte tuttuğu kesin.…
... güç ... güç penceresi.
Ve ona şöyle bakıyor:,
"Ayaklarını döşemeden kaldıracak mısın?»
Döşeme, döşeme. Unuttu. Nasıl unutabilir?
Afrika'daydı, Hadi ama.
Ayaklarını döşemeden çıkardı.
Aslında, kibarca ayaklarını döşemeden çıkardı.
Aslında, ellerini kucağına katladı
ve bu yolculuk için yerleşti.
Yüzünü bir tarafa çevirirken sadece bir gülümseme parıltısı gördüm.
Belki de peluş döşemelik fırçayı yanağına dokunmak için.
Belki stereo grafik ekolayzır ışıklarını görmek için
yan pencereye yansıdı.
Su yalnız bırak yorgun yol boyunca yapmak belki izlemeye
bu mükemmel mumlu yüzey.
Ama bence sadece bu yolculuğun tadını çıkarmak için oldu…
bu yolculuk…
bu son yolculuk…
Johnny'nin camero, Johnny'nin camero.
(c)1991 Midnight Ocean Bonfire müzik / Nine-Ten müzik,
Soroka Music Ltd. ' nin bir bölümü (BMI)
Tüm Hakları Saklıdır/Uluslararası Telif Hakkı Güvence Altına Alınmıştır