Deathspell Omega — The Repellent Scars of Abandon and Election şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Deathspell Omega adlı sanatçının "The Repellent Scars of Abandon and Election" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
The feeling of destroying the capacity for inward peace, an insane dance
with the angels of innocence amidst thorns and in frenzy, the warmth of a divine blessing, a daringness which prevailed over any imaginable fear
hovering on the brink of a voluntary act of contrition, but soon all pales
besides the cry this shattering truth wrests from all fellow men, there is more to it than suffering and sounds of suffering, it is a process that only
the extinction of a divine soul could terminate. The eye can outstare neither
the sun, nor death… if i sought God it was in delirium and in the delight of temptation.
The idea of Salvation comes, i believe, from one whom suffering breaks
apart. He who masters it, on the contrary, needs to be broken, to proceed
on the path towards the rupture.
Nothing of what man can know, to this end, could be evaded without
degradation, without sin, — is it no burden to bear the repellent scars of abandon, of election?- it leaves but a state of supplication and deserted
expanses, an absorption into despair. The existence of things cannot enclose
the death which it brings to me; the existence is itself projected into my death, and it is my death which encloses it. Am I deranged? Over and above
quietism! Nurtured by the multitude of man’s misfortune, a thousand halos
like torches in the night of the spirit, a thousand traps, pitfalls of brimstone
and the empty sky, prostrated face against the earth in frantic laughter…
I was beyond withstanding my own ignominy. I invoked it and blessed it.
I progressed ever further into vileness and degradation. Am i resurging,
intact, out of infamy?
Şarkı sözü çevirisi
İç barış kapasitesini yok etme hissi, çılgın bir dans
dikenler arasında ve çılgınlık içinde masumiyet melekleri ile, ilahi bir nimetin sıcaklığı, akla gelebilecek herhangi bir korkuya hakim olan bir cesaret
gönüllü bir pişmanlık eyleminin eşiğinde geziniyor, ama yakında her şey soluyor
bu yıkıcı gerçeğin tüm diğer insanlardan aldığı çığlığın yanı sıra, acı çekmekten ve acı çekmekten daha fazlası var, bu sadece bir süreçtir.
ilahi bir ruhun yok olması sona erebilir. Göz her ikisinden de daha üstün olabilir
güneş, ne de ölüm ... Eğer Tanrı'yı aradıysam, o zaman deliryum ve günaha zevk verirdi.
Kurtuluş fikri, inanıyorum ki, acı çeken birinden geliyor
ayrı. Aksine, onu ustalaştıran kişi, devam etmek için kırılmalıdır
rüptüre giden yolda.
İnsanın bilebileceği hiçbir şey, bu amaçla, onsuz kaçamazdı
bozulma, günahsız, - terk edilmenin, seçimin itici izlerini taşımak bir yük değil mi?- sadece bir dua ve terk edilmiş bir durum bırakır
expanses, umutsuzluğa bir emilim. Şeylerin varlığı içine alınamaz
bana bunu getiriyor, hangi ölüm; varlık kendi ölümüm halinde öngörülen ve bunu kapsayan bir ölüm olacak. Dengesiz miyim? Ayrıca
quietism! Çok sayıda insanın talihsizliğiyle beslenen bin haleler
ruhun gecesindeki meşaleler, bin tuzaklar, kükürt tuzakları gibi
ve boş gökyüzü, çılgınca kahkahalarla yere secde etti…
Kendi utancıma dayanamazdım. Onu çağırdım ve kutsadım.
Daha da alçakgönüllülüğe ve bozulmaya doğru ilerledim. Yeniden diriliyor muyum,
rezalet yüzünden mi?