Decadence — The Creature şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Decadence adlı sanatçının "The Creature" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Whispers fade in the dreams, even fantasy
Can’t deny the pure reality
Disliked the day and was always mad
Filled with anger, laughed at the sad
Slept long to await the night
The time when it didn’t have to fight
Filled with hatred on its greatest height
Always knew when the time was right
I ask myself: is that me?
Is this what I am supposed to be?
There’s a sign on my neck, a number blackened
I’m a creature in this land of fright
Who in this time gave me this role to act?
So corrupt, and thought it was right?
Left alone to await the pain
Apprehensive, fell down in dismay
Never cried, stood there and smiled
For it was pure and never insecure
Locked in a cage and poked with a stick
It was enraged until it got sick
Started to move away from the pain
Like a beaten animal locked with a chain
I ask myself: is that me?
Is this what I am supposed to be?
There’s a sign on my neck, a number blackened
I’m a creature in this land of fright
Who in this time gave me this role to act?
So corrupt, and thought it was right?
Wondering; is someone still out there
Someone having blood in his heart left?
Asked; will you give some blood to mine?
It’s so cold; it’s empty to the core
If pity was out there and someone still was smart
Only gave a little to this drained heart
Give the creature back a dead organ
See it’s me, and see what I’ve become
I ask myself: is that me?
Is this what I am supposed to be?
There’s a sign on my neck, a number blackened
I’m a creature in this land of fright
Who in this time gave me this role to act?
So corrupt, and thought it was right?
Şarkı sözü çevirisi
Fısıltılar rüyalarda, hatta fantezide kaybolur
Saf gerçekliği inkar edemem
Bu günü sevmedim ve her zaman çıldırdım
Öfke dolu, üzgün güldü
Geceyi beklemek için uzun süre uyudu
Kavga etmek zorunda olmadığı zaman
En büyük yüksekliğinde nefretle dolu
Zamanı geldiğinde her zaman biliyordu
Kendime soruyorum: bu ben miyim?
Böyle mi olmam gerekiyor?
Boynumda bir işaret var, bir numara kararmış.
Ben bu korku ülkesinde bir yaratığım
Bu süre zarfında kim bana bu rolü verdi?
Çok yozlaşmış ve doğru olduğunu mu düşündün?
Acıyı beklemek için yalnız kaldı
Endişeli, dehşet içinde düştü
Hiç ağlamadı, orada durdu ve gülümsedi
Çünkü saf ve asla güvensiz değildi
Bir kafeste kilitli ve bir sopa ile dürttü
Hastalanana kadar öfkelendi.
Acıdan uzaklaşmaya başladı
Bir zincirle kilitlenmiş dövülmüş bir hayvan gibi
Kendime soruyorum: bu ben miyim?
Böyle mi olmam gerekiyor?
Boynumda bir işaret var, bir numara kararmış.
Ben bu korku ülkesinde bir yaratığım
Bu süre zarfında kim bana bu rolü verdi?
Çok yozlaşmış ve doğru olduğunu mu düşündün?
Merak ediyorum; hala orada biri var mı
Kalbinde kan kalmış biri mi?
Bana biraz kan verecek misin?
Çok soğuk, çekirdeğe kadar boş.
Eğer acıma orada olsaydı ve birisi hala akıllıysa
Bu süzülmüş kalbe sadece biraz verdi
Yaratığa ölü bir organ ver
Ben olduğumu gör ve neye dönüştüğümü gör
Kendime soruyorum: bu ben miyim?
Böyle mi olmam gerekiyor?
Boynumda bir işaret var, bir numara kararmış.
Ben bu korku ülkesinde bir yaratığım
Bu süre zarfında kim bana bu rolü verdi?
Çok yozlaşmış ve doğru olduğunu mu düşündün?