Erben Der Schöpfung — Doch sie wartet vergebens... şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Erben Der Schöpfung adlı sanatçının "Doch sie wartet vergebens..." şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Ein bleiches Mädchen
Sammelt die letzten dornigen
Rosen in einem düsteren schwarzen
Tal, wo die Seelen finstrer Gesellen
Durch klebrige Nebel tauchen
Und nach Erlösung schreien
Doch sie wartet vergebens
Zeit rinnt wie ihr dunkles Blut
Langsam und träge aber unaufhaltsam
Doch sie wartet vergebens
Und ihr hoffnungsloses Geschrei verstummt
Stille durchdringt die Seelen
Aufgerissen duch die Dornen
Tropft ihr Blut auf ausgedorrte Erde
Wie das Wachs einer sterbenden Kerze
Die auf den Luftstrom wartet, der sie auslöscht
Doch sie wartet vergebens
Zeit rinnt wie ihr dunkles Blut
Langsam und träge aber unaufhaltsam
Doch sie wartet vergebens
Und ihr hoffnungsloses Geschrei verstummt
Still edurchdringt die Seelen
Der letzte Lichtstrahl erlischt
Um nie wieder aufzugehen
Kälte und finstre Dunkelheit
Erfüllen langsam das Tal
Doch sie wartet vergebens
Zeit rinnt wie ihr dunkles Blut
Langsam und träge aber unaufhaltsam
Doch sie wartet vergebens
Und ihr hoffnungsloses Geschrei verstummt
Stille durchdringt die Seelen
Şarkı sözü çevirisi
Soluk bir kız
Son dikenli olanları toplayın
Koyu siyah güller
Karanlık yoldaşların ruhlarının bulunduğu vadi
Yapışkan sis ile dalış
Ve kefaret için ağla
Ama boşuna bekliyor
Zaman onun karanlık kanı gibi akıyor
Yavaş ve yıpranmış ama durdurulamaz
Ama boşuna bekliyor
Ve umutsuz çığlıkları Susturuldu
Sessizlik ruhlara nüfuz eder
Dikenler tarafından yırtılmış
Kavrulmuş toprak üzerinde kanlarını damlayan
Ölmekte olan bir mumun Balmumu gibi
Hava akışının söndürülmesini bekliyorum
Ama boşuna bekliyor
Zaman onun karanlık kanı gibi akıyor
Yavaş ve yıpranmış ama durdurulamaz
Ama boşuna bekliyor
Ve umutsuz çığlıkları Susturuldu
Sessizce ruhlara nüfuz eder
Son ışık ışını söner
Bir daha asla yükselmemek için
Soğuk ve karanlık karanlık
Vadiyi yavaşça doldurun
Ama boşuna bekliyor
Zaman onun karanlık kanı gibi akıyor
Yavaş ve yıpranmış ama durdurulamaz
Ama boşuna bekliyor
Ve umutsuz çığlıkları Susturuldu
Sessizlik ruhlara nüfuz eder