Fjoergyn — Betonlethargie şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Fjoergyn adlı sanatçının "Betonlethargie" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Strassen biegen sich,
fliessen durch den Dunst aus Licht.
Das Bild trügt, scheint verlogen,
denn real, das ist es nicht.
Mein Wort stösst an das müde Flimmern.
Der Laternen kalter Schein,
in Rot getaucht die Wirklichkeit.
Das Dunkel sollte dunkler sein,
die Reflektion erstickt im Stein,
in einem Abbild uns’res Lebens,
in der Fiktion von Harmonie,
im Neonlicht des Strassenlebens,
im roten Teppich der Tristesse,
der sich durch die Gassen zieht
und am Beton empor gewachsen,
sich in alle Kammern flieht.
Die Lethargie schwebt in der Luft
und alles scheint befallen.
Nur der Beton steht wo er wuchs,
mit seinen starren Krallen,
tief im Erdreich eingegraben,
alle Farbe aus ihm zehrend
und der Phantasie im Geiste,
den Weg in diese Stadt versperrend.
Atme schwer den Staub vom Boden,
in die Lunge, in das Blut.
Gestank von faulen Tierkadavern,
den Duft vom Ende allen Muts.
Atme schwer den sauren Regen,
der sich auf die Stadt ergiesst
und in einem kleinen Strome
direkt ins letzte Erdreich fliesst.
Auf dass der Boden sich vergifte
und ein neues Steingeschwür
aus ihm wachsen, blühen möge,
eh das Grün den Grund berührt.
Auf dass diese Fiktion von Leben
ewig in den Köpfen thront,
und den Menschen für sein Werk
mit kargem Grau im Grau belohnt.
Şarkı sözü çevirisi
Sokaklar viraj,
ışığın Pusu ile akıyor.
Resim aldatıcı, aldatıcı görünüyor,
çünkü gerçek, bu değil.
Benim sözüm yorgun titremeye geliyor.
Fenerler soğuk kızdırma,
gerçeklik kırmızıya daldı.
Karanlık daha koyu olmalı ,
yansıma taşta boğuluyor,
hayatımızın bir görüntüsünde,
uyum kurgusunda,
sokak hayatının neon ışığında,
Tristesse kırmızı halıda,
sokaklarda koşuyor
ve beton üzerinde büyüdü,
tüm odalara kaçar.
Uyuşukluk havada yüzüyor
ve her şey istila edilmiş gibi görünüyor.
Sadece beton büyüdüğü yerde duruyor,
sert pençeleri ile,
yerin derinliklerine gömüldü,
tüm rengi tüketmek
ve ruh içinde hayal gücü,
bu şehre giden yolu kapatıyorum.
Yerden gelen tozu ağır bir şekilde nefes alın,
akciğerlere, kana.
Çürümüş karkasların kokusu,
tüm cesaretin sonunun kokusu.
Asit yağmuru ile sert nefes alın,
şehre yağıyor
ve küçük bir derede
doğrudan son toprağa akar.
Toprak kendini zehirleyebilir
ve yeni bir taş ülseri
Büyümek olabilir, çiçek Olabilir ,
Yeşil yere değiyor.
Bu hayatın kurgusu
ebediyen kafasında enthroned,
ve onun işi için insan
gri infertil gri ile ödüllendirilir.