Glass Prism — The Raven şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Glass Prism adlı sanatçının "The Raven" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary,
Over many a quaint and curious volume of forgotten lore,
While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping,
As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.
«'Tis some visitor,» I muttered, «tapping at my chamber door,
Only this and nothing more.»
Ah, distinctly I remember it was in the bleak December,
And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.
Eagerly I wished the morrow; vainly I had sought to borrow
From my books surcease of sorrow, sorrow for the lost Lenore,
For the rare and radiant maiden whom the angels name Lenore,
Nameless here for evermore.
Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,
In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore.
Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he,
But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door,
Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door,
Perched, and sat, and nothing more.
Then the ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,
By the grave and stern decorum of the countenance it wore,
«Though thy crest be shorn and
shaven, thou,» I said, «art sure no craven,
Ghastly grim and ancient Raven wandering from the Nightly shore,
Tell me what thy lordly name is on the Night’s Plutonian shore!»
Quoth the Raven, «Nevermore.»
Şarkı sözü çevirisi
Bir zamanlar gece yarısı kasvetli, ben düşünürken, zayıf ve yorgun,
Unutulmuş irfan birçok ilginç ve meraklı hacmi üzerinde,
Başını sallarken, neredeyse uyurken, aniden bir dokunuş geldi,
Birisi yavaşça rap yapıyor, oda kapımda rap yapıyor.
» Bu bir ziyaretçi, «diye mırıldandım, " odamın kapısına dokundum,
Bu daha sadece ve hiçbir şey.»
Ah, açıkça hatırlıyorum, kasvetli aralık'taydı,
Ve her ölmekte olan köz, hayaletini yere döktü.
Hevesle yarın diledim; boşuna ödünç almak istedim
Kitaplarımdan üzüntü surcease, kayıp Lenore için üzüntü,
Meleklerin Lenore adını verdiği nadir ve parlak bir kız için,
Sonsuza dek burada isimsiz.
Burada açık ben deklanşör fırlattı, ne zaman, birçok flört ve çarpıntı ile,
Eski günlerin görkemli bir Kuzgunu oraya girdi.
En azından secde etmedi; bir dakika durmadı ya da kaldı,
Ama, lord ya da Leydi ile, odamın kapısının üzerinde tünemiş,
Odamın kapısının hemen üstünde bir Pallas büstüne tünemiş,
Tünemiş ve oturdu ve başka bir şey yok.
Sonra abanoz kuş gülümseyen içine benim hüzünlü fantezi baştan çıkarıyor,
Kabir ve kıç dekoruna, giydiği yüz ifadesine,,
«Ama senin crest kendinden emin olmak ve
traşlı, sen, "dedim," art emin hiçbir craven,
Korkunç kasvetli ve Eski Kuzgun gece kıyıdan dolaşıp,
Gecenin Plutonian kıyısındaki yüce isminin ne olduğunu söyle!»
Kuzgun, " bir daha asla.»