Goethes Erben — Das schwarze Wesen şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Goethes Erben adlı sanatçının "Das schwarze Wesen" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Das Licht verschluckend schimmert das schwarze Fell,
als das Wesen aus der Zeit
vor der Vergangenheit
begann die Zukunft aufzufressen
Trotz der volkommenen Ästhetik
war das Wesen nicht makellos.
Es schien die Angst vor den Schritten
durch die Haare schimmernd rufen.
Die Warnung kam zu spät,
die Warnung kam zu spät.
Geschmeidig schleicht der schlanke Körper
durch das Vakuum der Nacht -
das Herbstlaub dämpft jeden Laut.
Die Stille ist abstrakt ...
Das Medium der Leere hüllt
und füllt den Raum gänzlich aus.
Die Luft weint Tränen.
Der Atem wird sichtbar.
Nur die Schritte verstummen ungehört,
noch während der Geburt erstickt,
noch während der Geburt erstickt ...
Das Ziel verfolgt vom Wesen
flieht hoffnungslos in das Zeitgefüge;
Das schwarze Fell schluckt Raum und Zeit,
perlend bleibt das Leben haften ...
Das Schwarz funkelt immer böser
Schritt um Schritt,
Schritt um Schritt.
Bitterböse schimmert hoffnungslos die Zeit.
Angeschlagen durch den Fraß des Wesens
wirbelt das Maß ziellos in eine andere Dimension.
Zurück bleibt der Verstand doch tot,
vom schwarzen Wesen grausig zugerichtet.
Die klaffenden Wunden sezernieren geruchlos den Wahn,
dann Haß, den Zwilling der Liebe,
die nie geboren wurde,
die nie geboren wurde.
Die Illusion bleibt nicht erhalten,
wenn der Kadaver zerrissen wird.
Das schwarze Wesen wartet still auf nichts ...
Şarkı sözü çevirisi
Işığı yutan siyah kürk, geçmişten önceki zamandan gelen varlık olarak parıldıyor, tam estetiğe rağmen geleceği yemeye başladı, varlık kusursuz değildi.
Saçlarda parıldayan adımların korkusunu çağırıyor gibiydi.
Uyarı çok geç geldi, uyarı çok geç geldi.
İnce vücut, gecenin vakumunda sorunsuz bir şekilde sürünür - sonbahar yaprakları her sesi nemlendirir.
Sessizlik soyut...
Boşluk ortamı alanı tamamen sarar ve doldurur.
Hava gözyaşları içinde ağlıyor.
Nefes görünür hale gelir.
Sadece adımlar sessiz duyulmamış, doğum sırasında hala boğulmuş, doğum sırasında hala boğulmuş ...
Varlığın izlediği amaç umutsuzca zaman yapısına kaçar; siyah kürk Uzay ve zamanı yutar, hayat ışıltılı kalır...
Siyah, adım adım, adım adım daha fazla kötülük parıldıyor.
Acı zaman umutsuz parlar.
Varlığın yiyeceği tarafından vurulan ölçü, amaçsızca başka bir boyuta döner.
Zihin hala ölü kalır, siyah varlık tarafından acımasızca hazırlanır.
Şaşkın yaralar kokusuz bir yanılsama salgılar, sonra nefret, hiç doğmamış, hiç doğmamış bir aşk ikizi.
Karkas yırtıldığında yanılsama korunmaz.
Siyah varlık sessizce hiçbir şey için bekler ...