Jeffrey — Williamsburg Will Oldham Horror şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Jeffrey adlı sanatçının "Williamsburg Will Oldham Horror" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
And on the L train in the morning, I was pretty sure I saw Will Oldham
He was wearin' the same sunglasses he had on stage at the Bowery Ballroom
Had he come to walk among the Williamsburgers of his kingdom?
And like the burghers of Calais will a sacrifice be demanded
To offer up our dreams and beg for mercy empty-handed?
And hapless in our hipness crowded 5 to an appartment
Relegate our dreams to hobbies and deny our disappointment
'Cause The Stones in '65 want total satisfaction, kid
But The Stones in '69 see grace in just getting what you need
But if that’s a victory, then I’d hate to see what I’d look like defeated
'Cause I know there are those walk among us who seem to get their dreams
unimpeded
Like, today I went to Major Matt’s to remaster my old album
And on the L train in the morning, I was really sure I saw Will Oldham
He was wearin' the same sunglasses he had on stage at the Bowery Ballroom
Had he come to walk among the Williamsburgers of his kingdom?
And you might say now there’s a guy who seems to have their world laid out
before him
Or you might say, he’s just a rich kid or a fascist or a charlatan
But either way you say it if you look at indie-rock culture you really can’t
ignore him
And even if at first dismissive, after some listens you’ll enjoy him
I was thinking this on the L train, intent on bursting my own bubble
How long should an artist struggle before it isn’t worth the hassle?
And admit we aren’t fit to be the one inside the castle
Is this quest for greatness or at least hipness just a scam
And too much trouble but then what makes on human being worthy of an easy ride
Born to be a natural artist you love or hate but can’t deny
While us minions in our millions tumble into history’s chasm
We might have a couple of laughs but we’re still wastes of protoplasm
Like, today I was gonna waste some time and money to remaster some dumb old
album
And on the L train in the morning, i was really sure I saw Will Oldham
He was wearin' the same big sunglasses he had on stage at the Bowery Ballroom
Had he come to see the strife here in the gutters of his kingdom?
Where us noble starving artists are striving to feed our egos
Our mothers like our music our our friends come see our shows
And if our friends become successful, we’ll consider them our foes
Go home to our four roommates after payin' big bucks for rockstars' shows
What a nightmare! what a horror! I don’t want no part of this
Get me off this crazy ride
I’m gonna puke, I’m gonna piss! I’d rather kill myself
I’d rather just relax or not exist
But you say you wanna do an e-mail interview? Oh what the heck, I can’t resist!
Hey ma, guess what? Today I did another magazine interview!
«Honey, that’s great, you’re really famous!» Yeah and I’m 27 too!
I kinda thought I was gonna grow up to do stuff that would benefit humanity
But it’s getting harder to tell if this artist’s life is even benefiting me
Cause I was gonna waste some time and money today to remaster some dumb old
album
And on the L train in the morning, I was totally sure I saw Will Oldham
He was wearin' the same big sunglasses he had on stage at the Bowery Ballroom
And since I was feeling in need of answers I just went right up and asked him,
I said
«Will Bonnie Prince, Palace or whatever, what do you think about it?
Is it worth being an artist or an indie-rock star, or are you better off
without it?»
Cause I mean maybe the world would be better if we were all just un-creative
drones
No dead childhood dreams to haunt us, a decent job, a decent home
And if we have some extra time we could do real things to promote peace
Become scientists or history teachers or un-corrupt police at least
«Come on Will, you gotta tell me!» I grabbed and shook him by the arm
The L train was leaning Bedford with 10,000 white twenty-somethings crowed on
He opened his mouth to speak but it was lost in the rumbling of the wheels
We were thrown together in a corner and I yelled «Tell me, man, for real!»
You’re living comfortably, I assume, even if you’re not quite a household name
You’ve reached a pretty high level of success and critical acclaim
The L train got to First Avenue and a bunch of people piled out
I was staring into his sunglasses and I was really freakin' out, I was like
Steamboat Willie Bonnie Prince of all this shit, you’re like the king of a
certain genre
But even you must want to quit like if you hear a record by Bob Dylan or Neil
Young or whatever
You must start thinkin' «Yeah, people like me, but I won’t be that good ever»
And I’m sure the thing is probably Dylan himself too stayed up some nights
Wishing he was as good as Ginsberg or Camus
And he was like «Dude, I’m such a faker, I’m just a clown who entertains
And these fools who pay for my crap, they just have pathetic puny brains
And Camus probably wished he was Milton too or whatever, you know what i’m
sayin'?!»
So Will, will you be straight with me now that it’s just us two on this train?
'Cause I was gonna spend some time and money today to remaster some dumb old
album
And I saw you here on the L train
And I was like «Hey, is that Will Oldham?» he must at least have some
perspective
Cause it’s like, living in this town I get so confused and wound up and uptight
And I just don’t know up from down
And then we’d reached the last stop and the subway was deserted
There was a long moment of silence and I let go of his shirt
I started to think that maybe I’d made some kind of big mistake
I tried to walk out onto the platform but by then it was too late
His sunglasses seemed to grow darker and still he hadn’t even spoke
He just came right up behind me and put his hand around my throat
And threw me down onto the concrete and kicked my face in with his boot
And dragged me down onto the train tracks and tied my hands back with his coat
And I was slipping out of consciousness as he was slipping down my jeans
And he was punching me and humping me and I slipped off into a dream
So it might have just been a delusion
But I thought I heard him say something like, «Artists are pussies»
Then he climbed back up and ran away
So I lay there in the darkness on the train tracks cold and broken
The hours passed and I thought
«Well, maybe I won’t remaster that old album»
And then I started thinking maybe it really hadn’t been Will Oldham
Even though he did hold my arms and fucked me just like Will sings in «A Sucker’s Evening»
But whether it was him or not I couldn’t forget the words he’d spoken
«Artists are pussies,» like, we’re wusses or we end up getting fucked
And other kinds of folks are dicks: tall, smart and strong and born to fuck us
up
I know it sounds really sexist and stupid
It’s a terrible analogy but at that moment on the train tracks, it made a lot
of sense to me
Maybe it’s just some kind of natural balance, like 2 types of mental gender
That’s gone on in all societies in one form or another, like some dicks were
born to conquer
I probably would if I could, but if I’m just a pussy, that’s okay
'Cause in a few months maybe I’ll put out something good
Şarkı sözü çevirisi
Ve sabah L treninde Will Oldham'ı gördüğümden emindim.
Bowery Ballroom'da sahnede sahip olduğu güneş gözlüklerini takıyordu.
Krallığının Williamsburgerleri arasında yürümeye mi geldi?
Ve Calais burghers gibi bir fedakarlık talep edilecektir
Hayallerimizi sunmak ve elimiz boş merhamet dilenmek için mi?
Ve bizim hipness içinde talihsiz bir daire için 5 kalabalık
Hayallerimizi hobilere bırakın ve hayal kırıklığımızı inkar edin
Çünkü 65'teki taşlar tam bir tatmin istiyor, evlat.
Ama 69'daki taşlar grace'i sadece ihtiyacınız olanı almada görüyor
Ama eğer bu bir zaferse, o zaman nasıl bir yenilgiye uğradığımı görmek istemezdim
Çünkü biliyorum ki aramızda yürüyenler hayallerini gerçekleştiriyor.
engellenmemiş
Örneğin, bugün eski albümümü yeniden düzenlemek için Binbaşı Matt'e gittim
Ve sabah L treninde, Will Oldham'ı gördüğümden gerçekten emindim
Bowery Ballroom'da sahnede sahip olduğu güneş gözlüklerini takıyordu.
Krallığının Williamsburgerleri arasında yürümeye mi geldi?
Ve şimdi diyebilirsiniz ki, dünyalarını ortaya koyan bir adam var.
ondan önce
Ya da zengin bir çocuk ya da faşist ya da şarlatan olduğunu söyleyebilirsin.
Ama her iki durumda da, indie-rock kültürüne bakarsanız, gerçekten söyleyemezsiniz
onu görmezden gel
Ve ilk başta küçümseyici olsa bile, bazı dinlemelerden sonra onu seveceksiniz
Bunu L treninde düşünüyordum, kendi balonumu patlatmak niyetindeyim
Bir sanatçı uğraşmadan önce ne kadar mücadele etmeli?
Ve itiraf et, kalenin içinde olmak için uygun değiliz.
Büyüklük ya da en azından hipnoz için bu arayış sadece bir aldatmaca mı
Ve çok fazla sorun ama o zaman insanı kolay bir sürüşe layık kılan nedir
Sevdiğin ya da nefret ettiğin ama inkar edemediğin doğal bir sanatçı olmak için doğdun.
Milyonlarımızdaki köleler tarihin uçurumuna düşerken
Birkaç kahkaha atabiliriz ama yine de protoplazmanın atıklarıyız
Örneğin, bugün aptal bir yaşlı adamı yeniden inşa etmek için biraz zaman ve para harcayacaktım
albüm
Ve sabah L treninde, Will Oldham'ı gördüğümden gerçekten emindim
Bowery Ballroom'da sahnede sahip olduğu büyük güneş gözlüklerini takıyordu.
Krallığının oluklarındaki kavgayı görmeye mi geldi?
Biz asil aç sanatçıların egolarımızı beslemek için çabaladıkları yer
Annelerimiz müziğimizi sever arkadaşlarımız şovlarımızı izlemeye gelir
Ve eğer arkadaşlarımız başarılı olursa, onları düşmanlarımız olarak kabul edeceğiz
Rockstars şovları için büyük paralar ödedikten sonra dört oda arkadaşımıza eve git
Ne kabus ama! bu ne dehşet! Bunun bir parçası olmak istemiyorum.
Beni bu çılgın yolculuktan kurtar
Kusacağım, işeyeceğim! Oldukça öldürürdüm kendimi
Sadece rahatlamayı ya da var olmayı tercih ederim
Ama e-posta röportajı yapmak istediğini söyledin. Oh ne halt, karşı koyamıyorum!
Anne, tahmin et ne oldu? Bugün başka bir dergi röportajı yaptım!
"Tatlım, bu harika, gerçekten ünlüsün!"Evet ve ben de 27 yaşındayım!
İnsanoğluna fayda sağlayacak şeyler yapmak için büyüyeceğimi düşünmüştüm.
Ama bu sanatçının hayatının bana fayda sağlayıp sağlamadığını söylemek gittikçe zorlaşıyor
Çünkü bugün biraz zaman ve para harcayacaktım.
albüm
Ve sabah L treninde Will Oldham'ı gördüğümden emindim.
Bowery Ballroom'da sahnede sahip olduğu büyük güneş gözlüklerini takıyordu.
Ve cevaplara ihtiyacım olduğu için, hemen Yukarı çıktım ve ona sordum,
Dedim
"Bonnie Prince, Saray ya da her neyse, bunun hakkında ne düşünüyorsun?
Bir sanatçı ya da indie-rock yıldızı olmaya değer mi, yoksa daha iyi misin
onsuz mu?»
Çünkü demek istediğim, belki de hepimiz yaratıcı olmasaydık dünya daha iyi olurdu
insansızlar
Hiçbir ölü çocukluk hayalleri bize musallat, iyi bir iş, iyi bir ev
Ve eğer biraz daha zamanımız varsa, barışı teşvik etmek için gerçek şeyler yapabiliriz
En azından bilim adamları, Tarih Öğretmenleri veya yozlaşmış polis ol
"Hadi Will, bana söylemelisin!"Onu kolundan tutup salladım »
L treni Bedford'a yaslandı ve 10.000 beyaz yirmi bir şey öttü
O konuşmak için ağzını açtı ama tekerleklerin guruldama kayboldu
Birlikte bir köşeye atıldık ve bağırdım: "söyle bana, dostum, gerçekten!»
Oldukça rahat bir yaşam sürüyorsunuz, sanırım, tam bir ev ismi olmasanız bile
Oldukça yüksek bir başarı seviyesine ve eleştirel beğeni toplamaya ulaştınız
L treni First Avenue'ye gitti ve bir grup insan yığıldı
Güneş gözlüklerine bakıyordum ve gerçekten çıldırıyordum.
Vapur Willie Bonnie tüm bu bokların Prensi, bir kral gibisin
belirli tür
Ama sen bile Bob Dylan ya da Neil'in bir kaydını duyduğun gibi istifa etmek istiyor olmalısın
Genç ya da her neyse
«Evet, benim gibi insanlar, ama asla o kadar iyi olmayacağım " diye düşünmeye başlamalısın»
Ve eminim ki Dylan'ın kendisi de birkaç gece uyumamıştır.
Keşke Ginsberg ya da Camus kadar iyi olsaydı.
Ve o gibiydi «dostum, ben böyle bir sahtekarım, ben sadece eğlendiren bir Palyaço değilim
Ve benim bokumu ödeyen bu aptallar, sadece acınası cılız beyinleri var
Ve Camus muhtemelen onun da Milton olmasını diledi ya da her neyse, ne olduğumu biliyorsun
sayin'?!»
Will, bu trende sadece ikimiz olduğumuza göre bana karşı dürüst olur musun?
Çünkü bugün biraz zaman ve para harcayacaktım.
albüm
Ve seni burada L treninde gördüm.
Ve ben de «Hey, bu Will Oldham mı?» en azından biraz olmalı
perspektif
Çünkü bu şehirde yaşarken kafam çok karışık ve gergin hissediyorum.
Ve ben sadece aşağıdan yukarıya bilmiyorum
Ve sonra son durağa ulaştık ve metro terk edildi
Uzun bir sessizlik anı vardı ve gömleğini bıraktım
Belki de büyük bir hata yaptığımı düşünmeye başladım.
Platforma çıkmaya çalıştım ama o zamana kadar çok geç oldu
Güneş gözlüğü daha karanlık görünüyordu ve hala konuşmuyordu bile
Arkamdan geldi ve elini boğazıma soktu.
Ve beni betona attı ve botuyla yüzümü tekmeledi
Ve beni tren raylarına sürükledi ve ellerimi ceketiyle geri bağladı
Ve ben bilincimden kayıyordum, o da kot pantolonumdan kayıyordu.
Ve o beni yumrukluyordu ve beni beceriyordu ve ben bir rüyaya daldım
Yani bu sadece bir yanılsama olabilir
Ama onun «sanatçılar ödlek " gibi bir şey söylediğini duydum.»
Sonra tekrar tırmandı ve kaçtı
Bu yüzden orada soğuk ve kırık tren raylarında karanlıkta yattım
Saatler geçti ve düşündüm ki
"Belki de o eski albümü yeniden düzenlemeyeceğim»
Ve sonra düşünmeye başladım, belki de gerçekten Will Oldham değildi
Kollarımı tuttu ve Will'in «enayi gecesi " nde söylediği gibi beni becerdi»
Ama onun olup olmadığını merak ediyorum o sözleri unutmadım konuşulan
"Sanatçılar pussies," gibi, biz wusses konum ya da biz becerdin almak sonunda
Ve diğer insanlar dicks: uzun boylu, akıllı ve güçlü ve bizi becermek için doğmuş
yukarı
Gerçekten cinsiyetçi ve aptalca geldiğini biliyorum
Bu korkunç bir benzetme, ama o anda tren raylarında çok şey yaptı
sense bana
Belki de 2 tür zihinsel cinsiyet gibi bir tür doğal dengedir
Bu, tüm toplumlarda bir şekilde ya da başka bir şekilde devam etti, bazı dicks gibi
fethetmek için doğmuş
Yapabilseydim muhtemelen yapardım, ama eğer sadece bir kedi olsaydım, sorun değil
Çünkü birkaç ay içinde belki iyi bir şey çıkarırım.