Kris Delmhorst — Broken White Line şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Kris Delmhorst adlı sanatçının "Broken White Line" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
It’s been four years since that day when the news fell from the sky
You took Iuntil we meet again' and turned it to Igoodbye'
And I hope that you won’t rest in peace because that would bore you right to tears
You always made the richest feast of the dangers and the fears
It was almost fine, you were almost mine
It was you and me and love made three on a broken white line
Well that night was long, there was one more song and then we were on our way
Driving slow, no place to go and nothing more to say
And the rain came down around that car like we were underneath the sea
In the back seat, almost drowning, holding on to me
It was almost fine, you were almost mine
And from town to town we chased it down on a broken white line
Looking in your eyes was just like staring at the sun
Always thought that I’d go blind or end up all undone
And in the end I turned my face away from where you shone so bright
Now I wake in all this darkness crying for a little of your light
It’s been four years and now I find I’ve been living all this time
I built myself a little world of rhythm and of rhyme
But sometimes I take your picture and I turn it to the wall
Because you are still a cliff and baby I still know how to fall
It was almost fine, you were almost mine
But day by day you slipped away down that broken white line
It was you and me and love made three
Şarkı sözü çevirisi
Haberlerin gökten düştüğü günden bu yana dört yıl geçti
Yine karşılaştık' aldı İuntil ve İgoodbye çevirdi'
Ve umarım huzur içinde yatmazsın çünkü bu seni gözyaşlarına boğar
Her zaman tehlikelerin ve korkuların en zengin bayramını yaptın
Neredeyse iyiydi, neredeyse benimdin.
Sen ve ben ve aşk kırık bir beyaz çizgide üç tane yaptık
O gece uzundu, bir şarkı daha vardı ve sonra yola çıktık
Yavaş sürüş, gidecek yer yok ve söyleyecek başka bir şey yok
Ve yağmur o arabanın etrafından yağdı, sanki denizin altındaymışız gibi.
Arka koltukta, neredeyse boğuluyordu, bana tutunuyordu
Neredeyse iyiydi, neredeyse benimdin.
Ve kasabadan kasabaya, onu kırık bir beyaz çizgide kovaladık
Gözlerine bakmak tıpkı güneşe bakmak gibiydi.
Her zaman kör olacağımı ya da biteceğini düşündüm.
Ve sonunda yüzümü bu kadar parlak parladığın yerden uzaklaştırdım.
Şimdi tüm bu karanlıkta uyanıyorum, ışığının bir kısmını ağlıyorum
Dört yıl oldu ve şimdi tüm bu zaman boyunca yaşadığımı görüyorum
Kendime küçük bir ritim ve kafiye dünyası inşa ettim
Ama bazen resmini çekiyorum ve duvara çeviriyorum.
Çünkü sen hala bir uçurumsun ve bebeğim hala nasıl düşeceğini biliyorum
Neredeyse iyiydi, neredeyse benimdin.
Ama her geçen gün o kırık beyaz çizgiden kaçtın.
Sen ve ben ve aşk üç yaptı