Mary Chapin Carpenter — Stones in the Road şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Mary Chapin Carpenter adlı sanatçının "Stones in the Road" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
When we were young, we pledged allegiance every morning of our lives
The classroom rang with children’s voices under teacher’s watchful eye
We learned about the world around us at our desks and at dinnertime
Reminded of the starving children, we cleaned our plates with guilty minds
And the stones in the road we played like marbles in the dust
Until a voice called for us to make our way back home
When I was ten, my father held me on his shoulders above the crowd
To see a train draped in mourning pass slowly through our town
His widow kneeled with all her children at the sacred burial ground
The TV glowed that long hot summer with all the cities burning down
And the stones in the road flew out from our bicycle tires
Worlds removed from all those fires as we raced each other home
And now we drink our coffee on the run and climb that ladder rung by rung
We are the daughters and the sons and here’s the line that’s missing…
The starving children have been replaced by souls out on the street
We give a dollar when we pass and hope our eyes don’t meet
We pencil in, we cancel out, we crave the corner suite
We kiss your ass, we make you hold, we doctor the receipt
And the stones in the road leave a mark from whence they came
A thousand points of light or shame, baby, I don’t know
Stones in the road
Şarkı sözü çevirisi
Gençken, hayatımızın her sabahı sadakat yemini ettik
Sınıf, öğretmenin dikkatli gözü altında çocukların sesleriyle çaldı
Çevremizdeki dünyayı masalarımızda ve akşam yemeğinde öğrendik
Açlıktan ölen çocukları hatırlatarak, tabakları suçlu zihinlerle temizledik
Ve yoldaki taşlar tozdaki mermerler gibi oynadık
Ta ki bir ses bizi eve dönmemiz için çağırana kadar.
On yaşımdayken, babam beni omuzlarında kalabalığın üstünde tuttu
Yas tutan bir trenin kasabamızdan yavaşça geçtiğini görmek için
Dul eşi, tüm çocuklarıyla birlikte kutsal mezarlıkta diz çöktü
Televizyon o uzun sıcak yaz boyunca parlıyordu ve tüm şehirler yanıyordu
Ve yoldaki taşlar bisiklet lastiklerimizden uçtu
Dünyalar tüm bu yangınlardan uzaklaştı.
Ve şimdi koşarken kahvemizi içiyoruz ve basamak basamak merdivene tırmanıyoruz
Biz kızlarız ve oğullarız ve işte eksik olan çizgi…
Açlıktan ölen çocukların yerini sokaktaki ruhlar aldı.
Geçtiğimizde bir dolar veriyoruz ve gözlerimizin buluşmamasını umuyoruz
Kalemle giriyoruz, iptal ediyoruz, köşe süitini istiyoruz
Yalakalık biz, tut yapıyoruz, makbuz doktor biz
Ve yoldaki taşlar geldikleri yerden bir iz bırakıyor
Bin puan ışık ya da utanç, bebeğim, bilmiyorum
Yoldaki taşlar