Михаил Шуфутинский — Петербургская осень şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Михаил Шуфутинский adlı sanatçının "Петербургская осень" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
осыпет Петербург торжественная осень.
И каждый будет думать о своём,
и мы друг друга ни о чём не спросим.
Несутся над Невой, от холода дрожа,
накинут на плечи тепло лучей под утро,
И ветер яблоню, к земле прижав,
разденет сильною рукой её, беспутный.
По Невскому пройду булыжной мостовой,
Грохочет по камням далёкая пролётка.
Куда же ты, убогая? Постой!
Не исчезай, прошу, за поворотом!
Не исчезай, прошу, за поворотом!
Придет пора, и камни на дворцах
Дыханьем ледяным зажгут огонь в каминах.
Отхлынет кровь от бледного лица,
Свеча вдруг вспыхнет пламенем каминным.
Кудрявый мальчик, вдруг склонится над листком,
От рифмы от нечаянной хмелея,
и небо смотрит с грустью и тоской
На памятник у Русского музея,
на памятник у Русского музея.
Уже прошло лет тридцать после детства.
Уже душою всё трудней раздеться,
Уже всё чаще хочется гулять не за столом,
а старым тихим парком,
В котором в сентябре уже нежарко,
Где молодости листья не сулят,
где молодости листья не сулят.
Уже старушки кажутся родными,
а девочки — как куклы заводные,
И Моцарта усмешка всё слышней.
Уже уходят за полночь соседи,
не выпито вино и торт не съеден,
И мусор выносить иду в кашне,
и мусор выносить иду в кашне.
Уже прошло лет двадцать после свадьбы,
Друзья, не расходитесь, Бога ради!
Уже нам в семьях не до перемен,
и пусть порой бывает в жизни туго,
Но всё же попривыкли мы друг к другу.
Давай ж не стесняться старых стен,
давай не стесняться старых стен
Придёт пора, и золотым дождем
осыпет Петербург торжественная осень,
И каждый будет думать о своем,
и мы друг друга ни о чём не спросим.
Не спросим.
Şarkı sözü çevirisi
Petersburg ciddi sonbahar yağmuruna.
Ve herkes kendi hakkında düşünecek,
ve birbirimize hiçbir şey sormayacağız.
Neva üzerinde acele, titreme soğuktan,
sabah ışınlarının sıcaklığını omuzlarına atacaklar,
Ve rüzgar elma ağacı, yere bastırdı,
onu güçlü bir el ile soyunacak, ahlaksız.
Nevsky geçit Arnavut kaldırımı,
Uzak bir uçurum taşlarda rumbles.
Nereye gidiyorsun, sefil? Bekle!
Lütfen arkanı dön!
Lütfen arkanı dön!
Zamanı geldi ve saraylarda taşlar
Buz nefesi şöminelerde ateş yakacaktır.
Soluk bir yüzün kanını emer,
Mum aniden şömine alevleri patlayacak.
Kinky çocuk aniden yaprak üzerinde eğilir,
Yanlışlıkla hop kafiye itibaren,
ve gökyüzü üzüntü ve özlem ile görünüyor
Rus müzesindeki anıtta,
Rus Müzesi'nin yanındaki anıt.
Çocukluğundan otuz yıl sonra geçti.
Zaten ruhum soyunmak için daha zor,
Zaten giderek masada yürümek istemiyorum,
ve eski sessiz Park,
Hangi Eylül ayında zaten nezharko,
Nerede gençlik yaprakları söz değil,
nerede gençlik yaprakları söz değil.
Zaten yaşlı kadınlar yerli gibi görünüyor,
ve kızlar — bebek gibi clockwork,
Ve Mozart'ın sırıtışı daha iyi.
Zaten gece yarısı komşular için ayrılıyor,
şarap içilmiyor ve kek yenilmiyor,
Ve Çöp atmak için çöp kutusuna gidiyorum,
ve çöpü çöp kutusuna atacağım.
Düğünden yirmi yıl sonra,
Arkadaşlar, ayrılmayın, Tanrı aşkına!
Zaten ailelerimizde değişecek bir şey yok,
ve bazen hayatta sıkı olmasına izin ver,
Ama yine de birbirimize aşık olduk.
Eski duvarlardan utanma.,
eski duvarlardan utanmayalım
Zaman gelecek ve altın yağmur
Petersburg ciddi sonbahar yağmuruna,
Ve herkes kendi hakkında düşünecek,
ve birbirimize hiçbir şey sormayacağız.
Sormayacağız.