Nach — Urbanología şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Nach adlı sanatçının "Urbanología" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
La ciencia de ahí fuera,
cuando no sepas qué decir, yo lo diré por ti.
Urbanología, la calle y sus destellos,
vidas con la soga al cuello, y es que…
No hay nada que entender, mucho que sentir,
nada que perder, mucho por vivir, lucho por seguir,
por servir de algo dejé atrás largos letargos
y tragos amargos, hoy cabalgo a salvo
del dardo que lanza el paso del tiempo, lo hago a mi modo,
escarbo en estiércol y extraigo oro,
busco la belleza en el cemento, siempre hay una historia que contar
siempre hay un anhelo y un lamento,
un aumento del volumen hará que suene más alto pero no más claro,
no enmascaro que temo al disparo y su sonido seco
que intento no gritar, más que por el ruido por el miedo al eco,
sólo soy un tipo tímido no me hago el sueco,
me llaman suicida por salvar mi vida sin chaleco,
por lanzarme al vacío, desde que era crío
supe que lo mío era el tacto frío de un cuaderno hueco,
si peco de ingenuo es por buscar quimeras,
sentaré cuerpo y cabeza cuando muera, y es que ahí fuera hay tanto tinte,
tanto tonto que aparenta ser perfecto
tantos que fingen y atentan contra mi intelecto,
es la causa-efecto cuando el falso afecto inunda el aire,
ahora sé que cuando nadie te odia es porque no eres nadie,
¿lo pillas acaso?,
sé que hay millones de mirones que vigilan cada paso,
todo el mundo habla todo el mundo juzga,
pero después todos se cagan cuando vienen curvas,
quieren la pulpa pero tragan cáscaras,
la verdad se nubla cuando llueven máscaras,
cuando hasta las certezas se derrumban,
dime que te quedas y tras la penumbra
te espera la tumba, es normal que te hundas,
pero cuando caigas hondo, convéncete al momento
que hay cárceles que creas tú y te metes dentro,
¿quieres encontrarme?, estaré en el fondo del bar, siempre sediento
queriendo responder tantas preguntas que parecen mudas
pero saco un disco nuevo y de repente se acaban todas las dudas,
y es que le pongo amor hasta cuando escribo de odio,
tengo el honor de hablarle al folio y a medio hemisferio,
y aunque no sé dónde voy sé que siempre hay un destino en serio,
para algunos la cárcel o el cementerio,
yo tuve suerte, sé de dónde vengo,
ya me hice un hombre ahora lo mantengo, dicen que me vendo,
idiotas hablan pero se esfuman temprano, sus carreras
duran lo que a mi me dura un grano, me da igual si os gano,
no me lo planteo, me centro en lo bello,
soy quien más podría fardar y quien menos habla de ello,
Urbanología, la calle y sus destellos
y el hip hop mostrando tronos a los parias y plebeyos,
aquellos pocos que siguieron su propia senda,
esos locos de ayer que hoy son leyenda,
todos buscamos a tientas sitios donde el miedo duerma,
porque todo se reduce a nuestro miedo a sufrir,
todos buscamos un dios, un más allá, una vida eterna,
porque todo se reduce a nuestro miedo a morir
sólo queda sobrevivir, ése es leitmotiv,
cuando no sepas qué decir yo lo diré por ti,
me llevaré el botín y no hablo de bolsillos llenos,
aunque si roba el de arriba el de abajo no va a hacer menos,
es lo que tenemos, demasiado circo y poco pan,
demasiados chicos caen como en un tobogán,
sorbos que se dan saben a veneno,
remos que no saben dónde van, no verán horizontes nuevos,
yo me muevo ajeno al ego me entrego a mi libertad,
no es un juego, tengo fieras que hay que alimentar
y es elemental fluir como todos los ríos, por todos los míos,
son tantos los líos y los desencantos,
pero ante el frío mis homies hacen de manto,
y no hay Grammys que superen el amor que me dais tantos,
otros criticando en su computer, los pongo en mute,
les apago el router, cutres discuten sin que me inmute,
no me repercuten tiraeras quinceañeras,
ni peleas entre la vieja y la nueva, no se enteran
que quien más calla a veces es el que más sabe,
y que quien menos vacila es el que más se sale,
más les vale madurar o no van a durar ni un cuarto,
creen que triunfar en el rap se puede lograr de un salto,
los aparto con mi eclipse, el éxito no me excitó,
mi léxico tardó décadas en pulirse,
un curro que no acepta erratas ni despistes,
un chiste es que al ver pasta no dudan en desvestirse.
La vida es como una tela bordada,
nos pasamos la primera parte de la vida
en el lado bonito del bordado,
pero la segunda parte de nuestra vida
la pasamos en el otro lado,
es menos bonito, pero vemos cómo están dispuestos los hilos.
Vivo atrapado en un reloj de arena, confiar en la bondad ajena me empujó al desprecio por culpa de la impotencia,
necios que sentencian no son un problema,
el problema es el silencio si almacena indiferencia,
ya mi inocencia la perdí en algún despiste,
hoy el niño que un día fui me habla mientras insisten
que disfrute del trayecto, dicen, que nada es perfecto,
que o me divierto o soy hombre muerto, y morir es triste,
la vida un chiste o una putada no sé,
sólo sé que no creo en nada y nada calma mi sed,
tantas horas que pasé escribiendo esto,
no es un pretexto, sabes que mis textos son mi forma de ser,
sigo mirando al papel como quien mira a la chica más linda,
cojo el trozo de pastel que trae la guinda,
pruébala te sabrá a tinta, la que derramo,
así sostengo en las manos penas y conquistas,
mis fraseos son como paseos por la tundra,
abundan fariseos con deseos de que me hunda,
yo usando la zurda de Picasso pintando fracasos,
bebiendo fe como si alguien me quitara el vaso,
dando pasos en la escalinata,
matando el tiempo aun sabiendo que él es quien me mata,
viendo en mi avatar erratas y ratas ingratas que atacan,
o acatas la fama o te atrapa y acabas a gatas,
más manchas que un dálmata en mi alma pero aún presumo,
el mundo busca héroes pero no soy uno,
sólo asumo mi levedad y mi ignorancia,
no hay más verdad que la felicidad que da la infancia
y no sé si es la edad o una hemorragia pero me falta magia
cada vez menos euforia y más nostalgia,
cada vez más pesar y menos eficacia,
cada vez menos al bar y más a la farmacia,
ahora sé que la arrogancia es frágil y vencerla es fácil,
que el temor es ágil y mi carne un muffin que se despedaza,
hipos que el azar me caza, me quedo en casa escribiendo
ya no hay tiempo de bajar a fumar a la plaza,
prefiero ser un apátrida en mi Atlándida perdida
donde las letras más gélidas me abrigan
y más que por mis niggas lo hago por mis amigas,
por no quedarme con la intriga de lo que dirán,
unos tragarán saliva otros dudando,
artista el que el arte de vivir le cuesta tanto,
la belleza me acaricia pero cae volando
y el dolor se clava y cada clavo hay que arrancarlo,
vislumbrando mi horizonte donde antes vi montes,
hoy hay rinocerontes embistiendo a golpes,
cada corte aquí es como un tour por Invernalia
tras ocho discos más hambriento que Somalia,
da igual la indumentaria cuenta lo de abajo,
pero ver tras la piel eso sí que nos cuesta trabajo,
hay un atajo a un universo sin cerrojos
sembrados con versos pal que mira por mis ojos, yo
sólo soy un piojo en esta inmensidad pero me arrojo
a este Mar Rojo que es la adversidad,
y a veces la venzo y a veces me vence,
la lucha de cualquier hombre decente en una gran ciudad,
Urbanología, disciplina y corazón en este enjambre
otra versión de los Juegos del Hambre,
otra lección para que niños se hagan grandes,
otra prisión de la que planeo escaparme, y
cómo aceptarme si soy tan complejo,
si me atrae más la ventana que el espejo
si soy más conejo que coyote en este bosque yo soy de los que
saben moverse sin venderse a bajo coste,
un día aposté ése fue el génesis, tumor de Mc’s,
el boca a boca se encargó de la metástasis,
lo hago por quien pierda o quien se retrase,
por quien se sienta siempre en la última fila de clase,
Pablo y Baghira traen la base, yo le pongo el doping,
escribo y hago que mi boli baile popping,
knockin' on the heaven’s door pero nadie abre,
el infierno quizás abra porque mis palabras arden,
¿quién vence a la desgana en este melodrama,
si el miedo te llama a los pies de la cama?,
por eso corre y llama a quien te dé la gana,
qué más da si nos vamos a morir mañana,
subí mi persiana y cerré mi herida,
cambié de perspectiva y desde entonces no hay misterio,
hoy la cosa que me tomo más en serio en esta vida
es a no tomar la vida demasiado en serio.
(Gracias a Janssel Reyes por esta letra)
Şarkı sözü çevirisi
Orada bilim,
ne söyleyeceğini bilmediğin zaman, senin için söylerim.
Kentoloji, Sokak ve yanıp söner,
boynunda bir iple yaşıyor ve öyle mi…
Anlayacak bir şey yok, hissedecek çok şey var,
kaybedecek bir şey yok, yaşayacak çok şey var, devam etmek için savaşıyorum,
uzun bir uyuşukluğun arkasında bıraktığım bir şey için
ve acı içecekler, bugün güvenli bir şekilde sürüyorum
zamanın geçişini fırlatan Darttan, kendi yolumla yapıyorum,
gübre böceği ve altın avcısı,
Çimentoda güzellik arıyorum, her zaman anlatacak bir hikaye var
her zaman bir özlem ve ağıt vardır,
hacim artışı daha yüksek sesle ses yapacak ama daha net değil,
Çekimden ve kuru sesinden korktuğumu gizlemiyorum.
çığlık atmamaya çalışıyorum, ama gürültü yüzünden yankı korkusu yüzünden,
Ben sadece utangaç bir adamım. Ben İsveçli oynamam.,
yeleksiz hayatımı kurtardığım için bana intihar diyorlar.,
çocukluğumdan beri kendimi boşluğa attığım için.
Benim olan şeyin içi boş bir defterin soğuk dokunuşu olduğunu biliyordum,
eğer safsam, Chimera aradığım içindir.,
Öldüğümde vücut ve kafa oturacağım ve orada çok fazla boya var,
o kadar aptalca ki mükemmel görünüyor
aklımı taklit eden ve saldıran pek çok kişi,
yanlış sevgi havayı sular altında bıraktığında neden-sonuç mu,
şimdi biliyorum ki kimse senden nefret etmediğinde, çünkü sen hiç kimse değilsin,
anladın mı?,
Yolun her adımını izleyen milyonlarca gözcü olduğunu biliyorum.,
herkes konuşur herkes yargıçlar,
ama sonra eğriler geldiğinde herkes sıçıyor,
hamuru istiyorlar, ama kabukları yutuyorlar.,
gerçek bulutlar yağmur yağdığında Maskeler,
kesinlikler bile parçalandığında,
bana kalacağını ve alacakaranlıktan sonra olduğunu söyle
mezar seni bekliyor, Batman normal.,
ama derinlere düştüğünüzde, kendinizi şu anda ikna edin
yarattığın ve içeri girdiğin hapishaneler var.,
beni bulmak mı istiyorsun? Barın arkasında olacağım, her zaman susadım.
isteyen aptal gibi o kadar çok soru cevap
ama yeni bir rekor aldım ve aniden tüm şüpheler bitti,
ve bu, nefret yazdığımda bile ona sevgi koymam.,
Folio ve orta yarımkürede konuşma şerefine sahibim.,
ve nereye gittiğimi bilmeme rağmen, her zaman ciddi bir kader olduğunu biliyorum,
bazı hapishane veya mezarlık için,
Şanslıydım, nereden geldiğimi biliyorum.,
Şimdi bir erkek oldum, onu saklıyorum, sattığımı söylüyorlar,
aptallar konuşur, ancak kariyerleri erken kaybolur
onlar benim için ne kadar sürerse sürsün, seni dövsem de umurumda değil,
Bunu düşünmüyorum, güzelliğe odaklanıyorum,
En çok makyaj yapan ve en az konuşabilen benim.,
Kentoloji, Sokak ve yanıp söner
ve hip hop, tahtları haydutlara ve halklara gösteriyor,
kendi yollarını takip eden birkaç kişi,
bugün efsane olan dünün aptalları,
korku uyuduğu yerde biz her yerde el yordamıyla ,
çünkü her şey Acı çekme korkumuza bağlı.,
hepimiz bir Tanrı, bir öbür dünya, sonsuz bir yaşam ararız,
çünkü her şey ölme korkumuza bağlı.
sadece hayatta kalmak için kalır, bu leitmotiv,
ne söyleyeceğini bilmediğin zaman senin için söyleyeceğim.,
Ganimeti alacağım ve ceplerin dolmasından bahsetmiyorum.,
eğer üst çalarsa alt yapmayacağım ama az,
çok fazla sirk ve az ekmek var.,
çok fazla çocuk bir slayt gibi düşüyor,
zehir gibi tat verilen yudumlar,
nereye gittiklerini bilmeyen kürekler yeni ufuklar görmeyecek,
Egoya yabancıyım özgürlüğüme teslim oluyorum,
bu bir oyun değil, beslemem gereken hayvanlar var.
ve tüm nehirler gibi, tüm madenlerden akmak çok basit,
bu kadar sorun ve disenchantments vardır ,
ama soğuktan önce kankalarım bir pelerin yapar,
ve bana bu kadar çok verdiğin sevgiyi aşan Grammy yok,
Diğerleri bilgisayarınızda eleştiriyor, onları susturuyorum,
Yönlendiriciyi kapatıyorum, pislik beni taklit etmeden tartışıyor,
Bir quinceanera throweras tarafından vurulmam.,
ne eski ve yeni arasındaki kavgalar, onlar bilmiyorum
bazen sessiz kalan kişi en çok bilen kişidir,
ve en az tereddüt eden kişi en çok dışarı çıkan kişidir,
olgunlaşsalar iyi olur, yoksa bir çeyreklik sürmezler.,
rap başarısının bir sıçrama ile elde edilebileceğine inanıyorlar,
Onları tutulmamla böldüm, başarı beni heyecanlandırmadı,
sözlüğüm parlatmak için onlarca yıl sürdü,
hataları veya yanlış yönlendirmeleri kabul etmeyen bir iş,
şaka şu ki, makarnayı gördüklerinde soyunmaktan çekinmiyorlar.
Hayat işlemeli bir kumaş gibidir,
hayatımızın ilk bölümünü geçirdik.
nakışın güzel tarafında,
ama hayatımızın ikinci kısmı
diğer tarafta geçtik ,
daha az güzel, ama ipliklerin nasıl düzenlendiğini görüyoruz.
Bir kum saatinde sıkışıp kaldım, başkalarının iyiliğine güvenmek beni çaresizlik yüzünden küçümsemeye itti,
ceza aptalları sorun değil,
sorun, kayıtsızlığı biriktirirse sessizliktir,
Bir şekilde masumiyetimi kaybettim.,
bugün bir zamanlar olduğum çocuk ısrar ederken benimle konuşuyor
yolculuğun tadını çıkarın, hiçbir şeyin mükemmel olmadığını söylüyorlar,
ya eğleniyorum ya da ölü bir adamım ve ölmek üzücü,
hayat bir şaka mı yoksa bir lanet mi bilmiyorum,
Sadece hiçbir şeye inanmadığımı biliyorum ve hiçbir şey susuzluğumu yatıştırmıyor,
bunu yazmak için çok fazla saat harcadım,
bu bir bahane değil, mesajlarımın benim yolum olduğunu biliyorsun,
En güzel kız bakmak gibi kağıda bakıp duruyorum ,
Buzlanmayı getiren bir parça kek alıyorum.,
deneyin, mürekkebi bileceksiniz, döktüğüm,
bu yüzden acıları ve fetihleri elimde tutuyorum,
benim cümlelerim tundrada yürüyüşler gibidir,
Ferisiler beni batırmak için arzularla doludur,
Picasso'nun Solak boyama başarısızlıklarını kullanıyorum,
birisi bardağımı almış gibi inanç içiyorum,
merdivenlerde adım atmak,
beni öldürenin o olduğunu bilmek bile zaman öldürmek,
avatarımda errata ve nankör sıçanların saldırdığını görmek,
ya şöhret kazanırsınız ya da sizi yakalar ve kendinizi bir olukta bulursunuz.,
ruhumda bir Dalmaçyalıdan daha fazla leke var ama yine de tahmin ediyorum,
dünya kahramanlar arıyor ama ben onlardan biri değilim.,
Sadece cahilliğimi ve cehaletimi varsayıyorum,
çocukluğun mutluluğundan daha fazla gerçek yoktur
yaşı mı yoksa kanaması mı bilmiyorum ama sihri kaçırıyorum.
daha az ve daha az öfori ve daha fazla nostalji,
daha fazla ağırlık ve daha az verimlilik,
bara daha az ve daha az ve eczaneye daha fazla,
şimdi kibirin kırılgan olduğunu ve üstesinden gelmenin kolay olduğunu biliyorum,
bu korku çeviktir ve etim parçalanmış bir çörek,
şans beni avlayan suaygırları, evde kalıyorum.
meydanda sigara içmek için aşağı inmek için zaman yok,
Kayıp Atlantis'imde vatansız bir insan olmayı tercih ederim.
en soğuk harflerin beni sakladığı yer
ve zencilerimden daha fazlası, arkadaşlarım için yapıyorum,
ne diyeceklerinin ilgisini çekmemek için,
bazıları tükürük yutacak, Diğerleri şüphe edecek,
sanatçı yaşama sanatı yani ona maliyeti bu kadar,
güzellik beni okşuyor ama uçuyor
ve acı sıkışır ve her çivi sökülmelidir,
bir zamanlar Dağları gördüğüm ufkumu görünce,
bugün gergedanlar darbelere çarpıyor,
buradaki her kesim bir Winterfell turu gibidir
sekiz rekordan sonra somali'den daha aç,
kıyafetlerin ne olduğu önemli değil.,
ama cildin arkasında görmek bizi çok zorluyor,
kilitsiz bir evrene kestirme yol var.
gözlerime bakan arkadaş ayetleri ile ekilen, ben
Ben sadece bu genişlikte bir bitim ama kendimi atıyorum
sıkıntı olan bu Kızıldeniz'e,
ve bazen onu dövüyorum ve bazen beni dövüyor,
büyük bir şehirde herhangi bir iyi adamın mücadelesi,
Bu sürüde kentoloji, disiplin ve kalp
açlık oyunlarının başka bir versiyonu,
çocukların büyümesi için başka bir ders,
kaçmayı planladığım bir hapishane daha.
bu kadar karmaşıksam beni nasıl kabul edebilirim,
pencereye aynadan daha çok ilgi duyuyorsam
eğer bu ormandaki bir çakaldan daha fazla Tavşansam, o zaman onlardan biriyim.
düşük maliyetle satılmadan nasıl hareket edeceklerini biliyorlar,
bir gün bahse girerim o Genesis'ti, MC'NİN tümörü. ,
ağızdan ağıza metastaz hallettim,
Bunu kaybedenler veya gecikenler için yapıyorum,
her zaman sınıfın son satırında oturanlar için,
Pablo ve Baghira üssü getirdiler, ben de onu dopinge soktum.,
Ben yazmak ve benim tükenmez haşhaş yapmak,
cennetin kapısını çalıyor ama kimse açılmıyor.,
cehennem açılabilir çünkü sözlerim yanıyor,
bu melodramda kavgayı kim kazanır,
eğer korku yatağın dibinde seni çağırırsa?,
bu yüzden koş ve istediğin kişiyi Ara,
ya yarın öleceksek?,
Körlüğümü kaldırdım ve yaramı kapattım.,
Bakış açımı değiştirdim ve o zamandan beri hiçbir gizem yok,
bugün bu hayatta en çok ciddiye aldığım şey
hayatı çok ciddiye almak değil.
(Bu şarkı sözleri için Janssel Reyes'e teşekkürler)