Павел Кашин — Унесенные ветром şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Павел Кашин adlı sanatçının "Унесенные ветром" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
То было чёрной зимой — мы думали, мы умираем
Мы думали, тридцать седьмой год нам покажется раем
Повсюду плыли мосты и полыхали столицы
И, как пустые холсты, опустошённые лица
Вдруг застывали на Невском, как на общем портрете,
А нас спасала любовь, мы ликовали как дети
Подогревая любовь неразведённым «Роялем»
Мы видели всё бытовое как из-под жёлтой вуали
Они глядели глазами, как на зайцев борзые
Как на дубовых столах мы танцевали босые
И освещая пивную, как два источника света,
Идя в реальность иную — как унесённые ветром
То было страшное время — страна застыла как студень
И лишь на грани горенья мы вспоминали, что люди
Мы сочиняли стихи, брат ополчался на брата
Мы укрощали стихию одною силою мата
И мир катился в терновник с неугасимой инерцией,
А мы хранили любовь в неумирающих сердцах
То было чёрной зимой — мы думали, мы умираем,
Мы думали, тридцать седьмой год нам покажется раем
Повсюду плыли мосты и полыхали столицы
И, как пустые холсты, опустошённые лица
Вдруг застывали на Невском, как на общем портрете,
А нас спасала любовь, мы ликовали как дети
Şarkı sözü çevirisi
Bu siyah bir kış oldu-öleceğimizi düşündük
Otuz yedinci yılın cennet gibi görüneceğini düşündük.
Her yerde yüzen köprüler ve alevler başkentleri
Ve boş tuvaller gibi, harap yüzler
Aniden genel bir portre gibi Nevsky üzerinde dondu,
Ve aşk bizi kurtardı, çocuklar gibi sevindik
Подогревая aşk неразведенным «kuyruklu Piyano»
Tüm ev eşyalarını sarı peçe gibi gördük
Onlar tavşan tazı gibi gözlerini baktı
Meşe masalarında olduğu gibi çıplak dans ettik
Ve bira odasını iki ışık kaynağı olarak aydınlatmak,
Farklı bir gerçeğe gidiyor-rüzgar gibi geçti
Korkunç bir zaman oldu-ülke jöle gibi dondu
Ve sadece yanmanın eşiğinde, insanları hatırladık
Şiir yazdık, kardeşim kardeşine karşı savaştı
Eşin bir gücü ile elementi evcilleştirdik
Ve dünya acımasız atalet ile bir dikene yuvarlandı,
Ve biz de sevgiyi kalplerinde tuttuk.
Bu siyah bir kış oldu-öleceğimizi düşündük,
Otuz yedinci yılın cennet gibi görüneceğini düşündük.
Her yerde yüzen köprüler ve alevler başkentleri
Ve boş tuvaller gibi, harap yüzler
Aniden genel bir portre gibi Nevsky üzerinde dondu,
Ve aşk bizi kurtardı, çocuklar gibi sevindik