Peter Hammill — A Louse Is Not A Home şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Peter Hammill adlı sanatçının "A Louse Is Not A Home" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Sometimes it’s very scary here; sometimes it’s very sad;
Sometimes I think I’ll disappear; betimes I think I have.
There’s a line snaking down my mirror:
Splintered glass distorts my face,
And though the light is strong and strange
It can’t illuminate the musty corners of this place.
There is a lofty, lonely, Lohengrenic castle in the clouds --
I draw my murky meanings there,
But seven years' dark luck is just around the corner
And in the shadows lurks the spectre of Despair.
A cracked mirror mid the drapes of the landing:
Split image, labored understanding ----
I’m only trying to find a place to hide my home …
I’ve lived in houses composed of glass
Where every movement is charted,
But now the monitor screens are dark
And I can’t tell if silent eyes are there.
My words are spiders upon the page,
They spin out faith, hope and reason ----
But are they meet and just, or only dust
Gathering about my chair?
Sometimes I get the feeling that there’s
Someone else there:
The faceless watcher makes me uneasy,
I can feel him through the floorboards,
And His presence is creepy ----
He informs me that I shall be expelled …
What is that but out of and into:
I don’t know the nature of the door that I’d go through,
I don’t know the nature of the nature
That I am inside …
I’ve lived in houses of brick and lead
Where all emotion is sacred,
And if you want to devour the fruit
You must first sniff at the fragrance
And lay your body before the shrine
With poems and posies and papers ----
Or, if you catch the ruse, you’ll have to choose
To stay, a monk, or leave, a vagrant.
What is this place you call home?
Is it a sermon or a confession?
Is it the chalice that you use for protection?
Is it really only somewhere you can stay?
Is it a rule-book or a lecture?
Is it a beating at the hands of your Protector?
Does the idol have feet of clay?
Home is what you make it, so my friends
All say,
But I rarely see their homes in these dark days.
Some of them are snails and carry houses
On their backs;
Others live in monuments which, one day,
Will be racks --
I keep my home in place with sellotape
And tin-tacks,
But I still feel there’s some other Force here:
He who cracks the mirrors and moves the walls
Keeps staring through the eye-slits of the portraits
In my hall;
He ravages my library and taps the telephone --
I’ve never actually seen Him,
But I know He’s in my home
And if he goes away,
I can’t stay here either.
I believe -- er -- I think --
Well, I don’t know …
I only live in one room at a time,
But all of the walls are ears, all the windows, eyes:
Everything else is foreign,
'Home' is my wordless chant:
Mmmmmaah!
Give it a chance!
I am surrounded by flesh and bone,
I am a temple of living,
I am a hermit, I am a drone,
And I am boning out a place to be.
With secret garlands about my head
Unearthly silence is broken:
The room is growing dark, and in the stark light
I can see a face I know ----
Could this be the guy who never shows
The cracked mirror what he’s feeling,
Merely mumbles prayers to the ground where
He’s kneeling:
«Home is home is home is home is home is home is me!»
All you people looking for your houses,
Don’t throw your weight around, you might
Break your glasses
And if you do, you know you just can’t see
And then how are you to find the dawning
Of the day?
--- Day is just a word I use to keep the dark
At bay,
And people are imaginary, nothing else exists
Except the room I’m sitting in,
And, of course, the all-pervading mist ---
Sometimes I wonder if even that’s real …
Maybe I should de-louse this place;
Maybe I should de-place this louse;
Maybe I’ll maybe my life away
In the confines of this silent house.
Sometimes it’s very scary here; sometimes it’s very sad;
Sometimes I think I’ll disappear; sometimes I think … "
Şarkı sözü çevirisi
Bazen burada çok korkutucu, bazen çok üzücü;
Bazen kaybolduğumu düşünüyorum, bazen kaybolduğumu düşünüyorum.
Ayna benim dolaşan bir çizgi var :
Parçalanmış cam yüzümü bozuyor,
Ve ışık güçlü ve garip olsa da
Buranın küflü köşelerini aydınlatamaz.
Bulutlarda yüce, yalnız, Lohengrenik bir kale var --
Karanlık anlamlarımı oraya çiziyorum,
Ama yedi yıllık karanlık şans hemen köşede
Ve gölgelerde umutsuzluk hayaleti pusuda.
Dikim perdelerinin ortasında kırık bir ayna:
Bölünmüş görüntü, zahmetli anlayış ----
Sadece Evimi saklayacak bir yer bulmaya çalışıyorum. …
Evlerde yaşıyorlardı cam bestelediğim
Her hareketin haritalandığı yer,
Ama şimdi monitör ekranları karanlık
Ve sessiz gözlerin olup olmadığını söyleyemem.
Sözlerim sayfadaki örümcekler,
İnanç, umut ve zihni ortaya çıkarırlar ----
Ama buluşuyorlar ve adil mi, yoksa sadece toz mu
Sandalyem hakkında mı toplanıyorsun?
Bazen hissediyorum
Orada başka biri var.:
Meçhul gözlemci beni huzursuz ediyor,
Onu döşeme tahtalarında hissedebiliyorum.,
Ve onun varlığı ürpertici ----
Çıkarılacak beni bilgilendirir mi …
Bu nedir ama dışarı ve içine:
Geçeceğim kapının doğasını bilmiyorum.,
Doğanın doğasını bilmiyorum.
İçinde olduğumu …
Tuğla ve kurşundan yapılmış evlerde yaşadım.
Tüm duyguların kutsal olduğu yer,
Ve eğer meyveyi yutmak istiyorsan
Önce kokuyu koklamalısın.
Ve vücudunu tapınağın önüne koy
Şiirler, pozlar ve kağıtlarla ----
Ya da bu hileyi yakalarsanız, bir seçim yapmanız gerekir
Kalmak, bir keşiş, ya da ayrılmak, bir serseri.
Evde ne diyorsunuz?burası neresi?
Bu bir vaaz mı yoksa itiraf mı?
Koruma için kullandığınız kadeh mi?
Gerçekten sadece kalabileceğin bir yer mi?
Bu bir kural kitabı mı yoksa ders mi?
Koruyucunun elinde bir dayak mı?
İdolün kil ayakları var mı?
Ev senin yaptığın şey, bu yüzden arkadaşlarım
Demek,
Ama bu karanlık günlerde evlerini nadiren görüyorum.
Bazıları salyangoz ve ev taşırlar
Sırtlarında;
Diğerleri bir gün anıtlarda yaşıyor,
Raflar olacak --
Evimi sellotape ile yerinde tutuyorum
Ve teneke çiviler,
Ama hala burada başka bir güç olduğunu hissediyorum.:
Aynaları çatlatan ve duvarları hareket ettiren
Portrelerin göz yarıklarına bakmaya devam ediyor
Benim salonumda;
Kütüphanemi sikiyor ve telefona dokunuyor --
Aslında Onu hiç görmedim,
Ama onun evimde olduğunu biliyorum.
Ve eğer giderse,
Ben de burada kalamam.
Sanırım -- er -- ben inanıyorum --
Şey, bilmiyorum …
Bir seferde sadece bir odada yaşıyorum,
Ama tüm duvarlar kulaklar, tüm pencereler, gözler:
Diğer her şey yabancı,
'Ev' benim sözsüz ilahim:
Mmmmmaah!
Bir şans ver!
Et ve kemikle çevriliyim.,
Ben yaşayan bir tapınağım.,
Ben bir keşişim, ben bir drone'um,
Ve Olmak için bir yer ayarlıyorum.
Kafamda gizli çelenklerle
Doğaüstü sessizlik bozuldu:
Oda karanlık ve keskin ışıkta büyüyor
Bir yüz görüyorum ----
Bu hiç göstermeyen adam olabilir mi
Kırık ayna ne hissediyor,
Sadece yere dualar mırıldanıyor nerede
O diz çökmüş:
Home «Ev Ev Ev Ev Ev var benim!»
Hepiniz evlerinizi arıyorsunuz.,
Ağırlığınızı atmayın, bunu yapabilirsiniz
Gözlüklerini kır
Ve eğer yaparsan, sadece göremediğini biliyorsun
Ve sonra şafağı nasıl bulacaksın
Günün?
--- Gün sadece karanlığı korumak için kullandığım bir kelimedir.
Körfezde,
Ve insanlar hayali, başka hiçbir şey yok
Oturduğum oda hariç.,
Ve tabii ki, her yere yayılan sis ---
Bazen bunun gerçek olup olmadığını merak ediyorum …
Belki de burayı temizlemeliyim.;
Belki de bu bitten kurtulmalıyım.;
Belki hayatımı kaybederim.
Bu sessiz evin sınırları içinde.
Bazen burada çok korkutucu, bazen çok üzücü;
Bazen kaybolduğumu düşünüyorum; bazen kaybolduğumu düşünüyorum. … "