Punto Omega — El Destierro şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi

Sayfa, Punto Omega adlı sanatçının "El Destierro" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.

Şarkı sözleri

Cuando mirando hacia el cielo
el destierro es el presente
como el mapa sin regreso
de un exilio incongruente.
Cuando el camino es dolor
horizonte sin memoria
como pájaro atrapado
en el robo de su historia.
Cuando el recuerdo se opaca
con palabras innombrables
como huellas despojadas
de otros tiempos insondables.
Cuando encuentro cicatrices
de otras eternidades
surgen signos imprecisos
que producen tempestades.
Cuando huyen las señales
en oleajes desolados
como estrellas repetidas
como espejos españados.
Cuando crece en mi garganta
la soldedad de esta vida
como un muro enmarañado
impidiendo la salida.
Al contemplar las estrellas
mi corazón desangrado
recupera con nostalgia
vestigios de su pasado.
Ya no existen más recuerdos
de lo que fuera mi hogar
como las barcas sin rumbo
que se pierden en el mar.
Cuando anochecen las aguas
de mis ojos caudalosos
como planetas cansados
que giran sin reposo.
Entonces en mi interior
se abre de nuevo la herida
como torrente agitado
que apresura la caída.
Pues mi espíritu sufrió
desarraigo tan fatal
como lágrimas de hielo
que derrite el vendaval.
Desterrado en este mundo
Abandonado a mi suerte
Tan lejos de mi morada
Que no me asalte la muerte.

Şarkı sözü çevirisi

Gökyüzüne bakarken
sürgün şu an
dönüş olmadan harita olarak
uyumsuz bir sürgün hakkında.
Yol acı olduğunda
bellek olmadan ufuk
kapana kısılmış bir kuş gibi
hikayenizin çalınmasında.
Hafıza kaybolduğunda
sayısız kelime ile
soyulmuş ayak izleri gibi
diğer anlaşılmaz zamanlardan.
Yara izi bulduğumda
diğer ebediyetlerden
yanlış işaretler ortaya çıkıyor
bu fırtınalara neden olur.
İşaretler kaçtığında
ıssız dalgalarda
tekrarlanan yıldızlar gibi
İspanyol aynaları gibi.
Boğazımda büyüdüğünde
bu hayatın sağlamlığı
karışık bir duvar gibi
çıkışı engelliyorum.
Yıldızları izlemek
kanayan kalbim
nostalji ile iyileşin
geçmişinin izleri.
Daha fazla anı yok
evim ne olursa olsun
amaçsız tekneler gibi
denizde kaybolurlar.
Sular karanlık olduğunda
eğilmiş gözlerimden
yorgun gezegenler gibi
dinlenmeden dönerler.
Ve sonra içimde
yara tekrar açılır
huzursuz bir torrent olarak
bu düşüşü hızlandırıyor.
Çünkü ruhum acı çekti
çok ölümcül kökünü kazımak
buz gözyaşları gibi
fırtınanın erimesine izin ver.
Bu dünyaya sürgün edildi
Kaderime terk edilmiş
Evimden çok uzak
Ölüm saldırı olmayayım.