Reinhard Mey — 3. Oktober '91 şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Reinhard Mey adlı sanatçının "3. Oktober '91" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Ein ungewohnter Hauch von Feiertag liegt auf der Stadt.
Kein Stau, kein LŠrm, die Schienen der Strassenbahn glaenzen matt
n der Vormittagssonne. Noch ein Spaetsommeridyll!
Die Laeden sind geschlossen, all die Fahnen haengen still.
Seit vierundzwanzig Jahr’n ist Mehmet in der Giesserei.
Seit vierundzwanzig Jahr’n kommt er hier jeden Tag vorbei.
Heut hat er keine Eile. Er kann im Voruebergehn im TV-Shop im Schaufenster die Feierstunde sehn:
Dreiduzendfach der Praesident von einer Monitorwand,
Und es geht um Recht und Freiheit — fuer jeden in diesem Land.
Mehr als die Haelfte seines Lebens arbeitet er hier.
Zwei Toechter und ein Sohn sind aufgewachsen im Revier.
Seine Kollegen moegen ihn, still und gewissenhaft,
Drei Zimmer und ein Ford Escort, ja, Mehmet hat’ls geschafft,
Mit Ueberstunden auch mal ein Besuch in der Tuerkei.
Ein Angetrunk’ner streift ihn, eine kleine Rempelei,
Und lallend dreht der Mann sich um, bierduenstend und verschwitzt,
Und Mehmet sieht die Klinge nicht, die hinter ihm aufblitzt,
Und grundlos, wie von Sinnen, sticht der Fremde auf ihn ein,
Und das Fernsehbild wird dunkelrot und er faellt wie ein Stein.
Und die Leute auf der Strasse? Alle haben sie’s gesehn,
All die unbescholt’nen Muerger, die im Halbkreis um ihn stehn.
Keiner hat ihn beigestanden, keinem kommt es in den Sinn,
Ihm zu helfen, ihm zt troesten, keiner kniet sich zu ihm hin.
Und im Fernsehn dingen sie die Strophe von der Einigkeit.
Und der Notarztwagen kommt nach einer halbe Ewigkeit.
Und sie reinigen das Pflaster, dort, wo er noch eben lag.
Und eigentlich war heut fuer alle doch ein guter Tag —
Doch seit den Vier-Uhr-Nachrichten ist der Tag nicht mehr gut,
Da sind noch nur Schmerz und Trauer, und mir ist zum Heul’n
zumut'.
Şarkı sözü çevirisi
Tatilin alışılmadık bir dokunuşu şehirde yatıyor.
Trafik sıkışıklığı yok, LŠrm yok, tramvay rayları mat
n sabah güneşi. Başka bir geç yaz İdil!
Dükkanlar kapalı, tüm bayraklar sessiz.
Mehmet yirmi dört yıldır dökümhanede.
Yirmi dört yıldır her gün buraya geliyor.
Bugün acelesi yok. Seremoniyi VİTRİNDEKİ TV mağazasının ön kapısında görebilir.:
Üç düzine kez bir monitör duvarının Başkanı,
Ve bu ülkedeki herkes için hak ve özgürlükle ilgili.
Hayatının yarısından fazlası burada çalışıyor.
Bölgede iki kız ve bir oğul büyüdü.
Onun gibi meslektaşları, sessizce ve vicdanlı,
Üç oda ve bir Ford Escort, Evet, Mehmet yaptı,
Fazla mesai ile de Türkiye'ye bir ziyaret.
Sarhoş onu soyuyor, biraz pişmanlık duyuyor,
Ve o da ne? adam döner, bierduenstend ve terli,
Ve Mehmet arkasında yanıp sönen bıçağı görmüyor,
Ve sebepsiz yere, sanki aklını kaçırmış gibi, yabancı onu bıçaklıyor,
Ve TV resmi koyu kırmızıya döner ve bir taş gibi düşer.
Ya sokaktaki insanlar? Hepsi görmüş zaten,
Tüm kaygısız Muerger onun etrafında yarım daire içinde duruyor.
Kimse onun yanında durmadı, bu hiç kimsenin aklına gelmiyor,
Ona yardım etmek, onu rahatlatmak için kimse ona diz çökmez.
Ve televizyonda birlik ayetini yapıyorlar.
Ve ambulans yarım sonsuzluk sonra geliyor.
Ve sıvayı hala yattığı yerde temizliyorlar.
Ve aslında bugün herkes için iyi bir gündü —
Ama saat dört haberinden bu yana, gün artık iyi değil,
Hala sadece acı ve üzüntü var ve ben uluyorum
makul.