Reverend Bizarre — From The Void II şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Reverend Bizarre adlı sanatçının "From The Void II" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Let the day perish wherein I was born, and the night in which it was said,
There is a man child conceived
Let that day be darkness; let not God regard it from above, neither let the
light shine upon it
Let darkness and the shadow of death stain it; let a cloud dwell upon it;
let the blackness of the day terrify it
As for that night, let darkness seize upon it; let it not be joined unto the
days of the year, let it not come into the number of the months
Lo, let that night be solitary, let no joyful voice come therein
Let them curse it that curse the day, who are ready to raise up their mourning
Let the stars of the twilight thereof be dark; let it look for light,
but have none; neither let it see the dawning of the day
Because it shut not up the doors of my mother’s womb, nor hid sorrow from mine
eyes
Why died I not from the womb? why did I not give up the ghost when I came out
of the belly?
Why did the knees prevent me? or why the breasts that I should suck?
For now should I have lain still and been quiet
I should have slept: then had I been at rest
With kings and counsellers of the earth, which built desolate places for
themselves;
Or with princes that had gold, who filled their houses with silver:
Or as an hidden untimely birth I had not been; as infants which never saw light
There the wicked cease from troubling; and there the weary be at rest
There the prisoners rest together; and the servant is free from his master
Wherefore is light given to him that is in misery, and life unto the bitter in
soul;
Which long for death, but it cometh not; and dig for it more than for hid
treasures;
Which rejoice exceedingly, when they can find the grave?
Why is light given to a man whose way is hid, and whom God hath hedged in?
I was not in safety, neither had I rest, neither was I quiet; yet trouble came
Şarkı sözü çevirisi
Doğduğum gün yok olsun ve içinde söylendiği gece,
Gebe bir adam çocuk var
O gün karanlık olsun; Tanrı onu yukarıdan görmesin, ne de
üzerinde ışık parlıyor
Karanlık ve ölümün gölgesi onu lekelesin; üzerinde bir bulut dursun;
günün karanlığı onu korkutsun
O gece için, onun üzerine ele geçirmek karanlık izin verin, bırakın size katılmış olmak değil
yılın günleri, ay sayısına girmesin
O gece yalnız olsun, içinde neşeli bir ses olmasın
Yaslarını yükseltmeye hazır olan günü lanetlemelerine izin verin
Alacakaranlığın yıldızları karanlık olsun; ışık arasın,
ama yok; ne gün doğuyor görmeme izin ver
Çünkü annemin rahminin kapılarını kapatmadı ve kederimi benden saklamadı.
gözler
Neden rahimden ölmedim? dışarı çıktığımda neden hayaletten vazgeçmedim
göbekten mi?
Dizler neden beni engelledi? ya da neden emmem gereken göğüsler?
Bu arada, hala uzanmalı ve sessiz olmalıyım
Uyumalıydım, o zaman dinlenmeliydim.
Issız yerler inşa eden dünyanın kralları ve danışmanları ile
kendilerini;
Ya da evlerini gümüşle dolduran altın olan prenslerle:
Ya da gizli bir zamansız doğum olarak olmamıştım; ışığı hiç görmemiş bebekler olarak
Orada kötüler sıkıntıdan vazgeçerler ve orada yorgunlar dinlenirler
Orada mahkumlar birlikte dinlenirler ve hizmetçi efendisinden kurtulur
Ona acı içinde olan ışık ve acı içinde acı olan hayat neden verilir
ruh;
Ölüm için can atıyor, ama gelmiyor; ve saklanmaktan daha fazlasını kazın
Hazineler;
Mezarı bulduklarında çok sevinirler.
Yolu gizlenmiş ve Tanrı'nın koruduğu bir adama neden ışık verilir?
Güvende değildim, dinlenmedim, sessiz değildim; yine de sorun geldi