Roberto Vecchioni — I Poeti şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Roberto Vecchioni adlı sanatçının "I Poeti" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I poeti son giovani e belli
e portano in cuore
la luce del sole
e un canto d’uccelli;
e la strada del borgo natio,
la pioggia sui tetti
la povera gente amata da Dio.
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti son vecchi signori
che mangian le stelle
distesi sui prati
delle loro ville,
e s’inventano zingare e more
per farsi credibili agli occhi del mondo
col loro dolore.
Poesia, poesia, poesia, poesia.
I poeti si fanno le pippe
coi loro ricordi:
la casa, la mamma, le cose che perdi;
e poi strisciano sui congiuntivi:
se fossi, se avessi, se avessi e se fossi,
se fossimo vivi.
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti hanno visto la guerra
con gli occhi degli altri
che tanto per vivere han perso la pelle;
così scrivon piangendo cipolle
su barbe profetiche intinte nel vino
che pure gli serve.
Poesia, poesia,
Poesia, poesia.
I poeti son liberi servi di re e cardinali
che van ripetendo noi siam tutti uguali;
e si tingono di rosso vivo
ciascuno pensando «Il giorno del nobel
farò l’antidivo».
Poesia, poesia,
deh proteggimi ovunque io sia!
poesia, poesia.
I poeti sono litri di vino bevuti per noia,
per scriver parole davanti al mattino,
mentre sognano bambine nude
che uscendo da scuola
li prendon per mano e gli danno la viola.
Poesia, poesia,
Poesia, poesia.
I poeti son giovani stanchi che servon lo stato
sputandogli in faccia perché sia dannato,
e sbandierano cieli e fontane,
messaggi e colombe,
a noi le campane, ai ricchi le trombe.
Poesia, poesia.
Şarkı sözü çevirisi
Şairler genç ve güzel
ve kalp taşımak
güneş ışığı
ve bir kuş şarkısı;
ve yerli köyün yolu,
çatılarda yağmur
zavallı insanlar Tanrı tarafından sevilir.
Şiir, şiir,
nerede olursam olayım beni koru!
şiir, şiir.
Şairler yaşlı beyefendilerdir
yıldızları kim yiyor
çayırlarda yatarken
villaları hakkında,
ve Çingeneler ve böğürtlen icat ediyorlar
dünyanın gözünde kendilerini inandırmak için
ağrı ile.
Şiir, Şiir, Şiir, Şiir.
Şairler birbirlerinin boğazlarını emmek
anıları ile:
ev, anne, kaybettiğin şeyler;
ve sonra konjonktiva üzerinde sürünüyorlar:
eğer olsaydım, eğer olsaydım, eğer olsaydım ve eğer olsaydım,
hayatta olsaydık.
Şiir, şiir,
nerede olursam olayım beni koru!
şiir, şiir.
Şairler Savaşı gördü
başkalarının gözleriyle
yaşamak için çok şey var derisini kaybetti;
bu yüzden ağlayan soğan yazıyorlar
kehanet sakalları şaraba batırılmış
ihtiyacı olan da bu.
Şiir, şiir,
Şiir, şiir.
Şairler kralların ve Kardinallerin özgür hizmetkarlarıdır
bu minibüs tekrar ediyor hepimiz aynıyız;
ve parlak kırmızılar
her düşünce " nobel günü
Uyuşturucuyla mücadele edeceğim."
Şiir, şiir,
nerede olursam olayım beni koru!
şiir, şiir.
Şairler can sıkıntısı için sarhoş şarap litre,
sabahtan önce kelimeler yazmak için,
çıplak kızlar hayal ederken
bu okuldan çıkmak
onları ellerinden alırlar ve onlara mor verirler.
Şiir, şiir,
Şiir, şiir.
Şairler devlete hizmet eden gençlerden bıktı
yüzüne tükürmek lanetlenmek,
ve gökler ve çeşmeler uçuyor,
mesajlar ve güvercinler,
bize çanlar, zenginlere trompetler.
Şiir, şiir.