Roger Waters — Leaving Beirut şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Roger Waters adlı sanatçının "Leaving Beirut" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
So we left Beirut Willa and I He headed East to Baghdad and the rest of it
I set out North
I walked the five or six miles to the last of the street lamps
And hunkered in the curb side dusk
Holding out my thumb
In no great hope at the ramshackle procession of home bound traffic
Success!
An ancient Mercedes 'dolmus'
The ubiquitous, Arab, shared taxi drew up I turned out my pockets and shrugged at the driver
«J'ai pas de l’argent»
«Venez!"A soft voice from the back seat
The driver lent wearily across and pushed open the back door
I stooped to look inside at the two men there
One besuited, bespectacled, moustached, irritated, distant, late
The other, the one who had spoken,
Frail, fifty five-ish, bald, sallow, in a short sleeved pale blue cotton shirt
With one biro in the breast pocket
A clerk maybe, slightly sunken in the seat
«Venez!"He said again, and smiled
«Mais j’ai pas de l’argent»
«Oui, Oui, d’accord, Venez!»
Are these the people that we should bomb
Are we so sure they mean us harm
Is this our pleasure, punishment or crime
Is this a mountain that we really want to climb
The road is hard, hard and long
Put down that two by four
This man would never turn you from his door
Oh George! Oh George!
That Texas education must have fucked you up when you were very small
He beckoned with a small arthritic motion of his hand
Fingers together like a child waving goodbye
The driver put my old Hofner guitar in the boot with my rucksack
And off we went
«Vous etes Francais, monsieur?»
«Non, Anglais»
«Ah! Anglais»
«Est-ce que vous parlais Anglais, Monsieur?»
«Non, je regrette»
And so on In small talk between strangers, his French alien but correct
Mine halting but eager to please
A lift, after all, is a lift
Late moustache left us brusquely
And some miles later the dolmus slowed at a crossroads lit by a single lightbulb
Swung through a U-turn and stopped in a cloud of dust
I opened the door and got out
But my benefactor made no move to follow
The driver dumped my guitar and rucksack at my feet
And waving away my thanks returned to the boot
Only to reappear with a pair of alloy crutches
Which he leaned against the rear wing of the Mercedes.
He reached into the car and lifted my companion out
Only one leg, the second trouser leg neatly pinned beneath a vacant hip
«Monsieur, si vous voulez, ca sera un honneur pour nous
Si vous venez avec moi a la maison pour manger avec ma femme»
When I was 17 my mother, bless her heart, fulfilled my summer dream
She handed me the keys to the car
We motored down to Paris, fuelled with Dexedrine and booze
Got bust in Antibes by the cops
And fleeced in Naples by the wops
But everyone was kind to us, we were the English dudes
Our dads had helped them win the war
When we all knew what we were fighting for
But now an Englishman abroad is just a US stooge
The bulldog is a poodle snapping round the scoundrel’s last refuge
«Ma femme», thank God! Monopod but not queer
The taxi drove off leaving us in the dim light of the swinging bulb
No building in sight
What the hell
«Merci monsieur»
«Bon, Venez!»
His faced creased in pleasure, he set off in front of me Swinging his leg between the crutches with agonising care
Up the dusty side road into the darkness
After half an hour we’d gone maybe half a mile
When on the right I made out the low profile of a building
He called out in Arabic to announce our arrival
And after some scuffling inside a lamp was lit
And the changing angle of light in the wide crack under the door
Signalled the approach of someone within
The door creaked open and there, holding a biblical looking oil lamp
Stood a squat, moustached woman, stooped smiling up at us
She stood aside to let us in and as she turned
I saw the reason for her stoop
She carried on her back a shocking hump
I nodded and smiled back at her in greeting, fighting for control
The gentleness between the one-legged man and his monstrous wife
Almost too much for me Is gentleness too much for us Should gentleness be filed along with empathy
We feel for someone else’s child
Every time a smart bomb does its sums and gets it wrong
Someone else’s child dies and equities in defence rise
America, America, please hear us when we call
You got hip-hop, be-bop, hustle and bustle
You got Atticus Finch
You got Jane Russell
You got freedom of speech
You got great beaches, wildernesses and malls
Don’t let the might, the Christian right, fuck it all up For you and the rest of the world
They talked excitedly
She went to take his crutches in routine of care
He chiding, gestured
We have a guest
She embarrassed by her faux pas
Took my things and laid them gently in the corner
«Du the?»
We sat on meagre cushions in one corner of the single room
The floor was earth packed hard and by one wall a raised platform
Some six foot by four covered by a simple sheet, the bed
The hunchback busied herself with small copper pots over an open hearth
And brought us tea, hot and sweet
And so to dinner
Flat, unleavened bread, + thin
Cooked in an iron skillet over the open hearth
Then folded and dipped into the soft insides of female sea urchins
My hostess did not eat, I ate her dinner
She would hear of nothing else, I was their guest
And then she retired behind a curtain
And left the men to sit drinking thimbles full of Arak
Carefully poured from a small bottle with a faded label
Soon she reappeared, radiant
Carrying in her arms their pride and joy, their child.
I’d never seen a squint like that
So severe that as one eye looked out the other disappeared behind its nose
Not in my name, Tony, you great war leader you
Terror is still terror, whosoever gets to frame the rules
History’s not written by the vanquished or the damned
Now we are Genghis Khan, Lucretia Borghia, Son of Sam
In 1961 they took this child into their home
I wonder what became of them
In the cauldron that was Lebanon
If I could find them now, could I make amends?
How does the story end?
And so to bed, me that is, not them
Of course they slept on the floor behind a curtain
Whilst I lay awake all night on their earthen bed
Then came the dawn and then their quiet stirrings
Careful not to wake the guest
I yawned in great pretence
And took the proffered bowl of water heated up and washed
And sipped my coffee in its tiny cup
And then with much «merci-ing"and bowing and shaking of hands
We left the woman to her chores
And we men made our way back to the crossroads
The painful slowness of our progress accentuated by the brilliant morning light
The dolmus duly reappeared
My host gave me one crutch and leaning on the other
Shook my hand and smiled
«Merci, monsieur,"I said
«De rien»
«And merci a votre femme, elle est tres gentille»
Giving up his other crutch
He allowed himself to be folded into the back seat again
«Bon voyage, monsieur,"he said
And half bowed as the taxi headed south towards the city
I turned North, my guitar over my shoulder
And the first hot gust of wind
Quickly dried the salt tears from my young cheeks.
Şarkı sözü çevirisi
Bu yüzden Beyrut'tan ayrıldık Willa ve ben doğuya Bağdat'a ve geri kalanına yöneldik
Kuzey yola çıktım
Sokak lambalarının sonuna kadar beş ya da altı mil yürüdüm
Ve kaldırım tarafında alacakaranlıkta hunkered
Başparmağımı uzatıyorum
Eve bağlı trafiğin harap alayında büyük bir umut yok
Başarı!
Eski bir Mercedes 'dolmuş'
Her yerde, Arap, ortak taksi çekti, ceplerimi çıkardım ve şoföre omuz silktim
"J'ai pas de l'argent»
"Venez!"Arka koltuktan yumuşak bir ses
Sürücü yorgun bir şekilde eğildi ve arka kapıyı açtı
Oradaki iki adama bakmak için eğildim.
Bir besuited, gözlüklü, bıyıklı, tahriş, uzak, geç
Diğeri, konuşmuş olan.,
Zayıf, elli beş-ish, kel, solgun, kısa kollu soluk mavi pamuklu gömlek
Göğüs cebinde bir biro ile
Belki bir katip, koltukta biraz batık
"Venez!"Tekrar söyledi ve gülümsedi
"Mais j'ai pas de l'argent»
"Oui, oui, d'accord, Venez!»
Bunlar bombalamamız gereken insanlar mı
Bize zarar vermek istediğinden emin miyiz
Bu bizim zevkimiz, cezamız mı yoksa suçumuz mu
Bu gerçekten tırmanmak istediğimiz bir dağ mı
Yol sert, sert ve uzun
Bunu ikiye dörde indir.
Bu adam seni asla kapısından çevirmez.
Oh George! Oh George!
Teksas eğitimi seni çok küçükken mahvetti herhalde.
Elinin küçük bir artritik hareketi ile çağırdı
Bir çocuk gibi birlikte parmaklar elveda sallıyor
Sürücü benim sırt çantası ile çizme benim eski hofner gitar koymak
Ve biz gittik
"Vous Etes Francais, mösyö?»
"Non, Anglais»
"Ah! Angla anglaisis»
"Est-ce que vous parlais Anglais, Mösyö?»
"Hayır, je pişman»
Ve böylece yabancılar arasında küçük bir konuşma, onun Fransız uzaylı ama doğru
Benimki durdu ama memnun etmek için istekli
Bir asansör, sonuçta, bir asansördür
Geç bıyık bizi kaba bir şekilde terk etti
Ve birkaç mil sonra dolmuş, tek bir ampulle aydınlatılan bir kavşakta yavaşladı
Bir U dönüşü ile sallandı ve bir toz bulutu içinde durdu
Kapıyı açtım ve çıktım
Ama benim hayırsever takip etmek için hiçbir hamle yaptı
Sürücü gitarımı ve sırt çantamı ayaklarıma attı
Ve şükranlarımı sallayarak bota geri döndüm
Sadece bir çift alaşım koltuk değneği ile tekrar ortaya çıkmak için
Mercedes'in arka kanadına yaslandı.
Arabaya uzandı ve arkadaşımı dışarı çıkardı
Sadece bir bacak, ikinci pantolon bacağı boş bir kalçanın altına düzgünce tutturuldu
"Monsieur, si vous voulez, ca sera un honneur pour nous
Si vous venez avec moi a la maison pour manger avec ma femme»
17 yaşımdayken annem yaz hayalimi gerçekleştirdi.
Bana arabanın anahtarlarını verdi.
Dexedrine ve içkiyle dolu Paris'e gittik.
Polisler tarafından Antibes'te baskın yapıldı
Ve Napoli'de wops tarafından süzüldü
Ama herkes bize karşı nazikti, biz İngiliz adamlardık
Babalarımız Savaşı kazanmalarına yardım etmişti.
Hepimiz ne için savaştığımızı bildiğimizde
Ama şimdi yurtdışında bir İngiliz sadece bir ABD yardakçısı
Bulldog, alçağın son sığınağının etrafında dönen bir kaniş
» Ma femme", Tanrıya şükür! Monopod ama ibne değil
Taksi bizi sallanan ampulün loş ışığında terk etti
Görünürde bina yok
N'oluyor
"Merci mösyö»
"Bon, Venez!»
Yüzü zevkle buruştu, önümde yürüdü, bacağını koltuk değnekleri arasında acı verici bir özenle salladı
Tozlu yan yolda karanlığa doğru
Yarım saat sonra belki yarım mil uzaklaştık.
Sağ tarafta bir bina gibi düşük bir profil yaratmış olduğum zaman
Gelişimizi duyurmak için Arapça seslendi.
Ve bir lamba içinde bazı scuffling sonra yaktı
Ve kapının altındaki geniş çatlakta değişen ışık açısı
İçinde birinin yaklaşımını işaret etti
Kapı gıcırdıyordu ve orada İncil görünümlü bir kandil tutuyordu
Çömelmiş, bıyıklı bir kadın durdu, bize gülümsedi
Bizi içeri almak için kenara çekildi ve döndü
Onun kamburluğunun nedenini gördüm.
Sırtında şok edici bir kambur taşıdı
Başını salladım ve ona selam vererek gülümsedim, kontrol için savaştım
Tek bacaklı adam ve büyük karısı arasındaki yumuşaklık
Benim için neredeyse çok fazla yumuşaklık bizim için çok fazla yumuşaklık empati ile birlikte dosyalanmalı mı
Başka birinin çocuğunu hissediyoruz.
Her zaman akıllı bir bomba toplamlarını yapar ve yanlış alır
Bir başkasının çocuğu ölüyor ve savunmada hisse senetleri yükseliyor
Amerika, Amerika, lütfen aradığımızda bizi duyun.
Hip-hop, be-bop, koşuşturma ve koşuşturma var
Atticus Finch sende.
Jane Russell'ı yakaladın.
Konuşma özgürlüğün var.
Harika Plajlar, vahşi alanlar ve alışveriş merkezleri var
Kudretin, Hristiyanın, sizin ve dünyanın geri kalanı için her şeyi mahvetmesine izin vermeyin
Heyecanla konuştular
Rutin bakım için koltuk değneklerini almaya gitti
Azarladı, jest yaptı
Bir Konuğumuz var
O mahcup tarafından ona sahte pas
Eşyalarımı aldım ve yavaşça köşeye koydum.
"Du?»
Tek kişilik odanın bir köşesinde yetersiz yastıklara oturduk
Zemin sert bir şekilde toprakla doluydu ve bir duvarın yanında yükseltilmiş bir platform vardı
Bazı altı ayak dört basit bir çarşaf, yatak ile kaplı
Kambur açık bir Ocak üzerinde küçük bakır tencere ile kendini meşgul
Ve bize çay getirdi, sıcak ve tatlı
Ve böylece akşam yemeği için
Düz, mayasız ekmek, + ince
Açık ocakta demir bir tavada pişirilir
Daha sonra katlanmış ve dişi deniz kestanelerinin yumuşak iç kısımlarına daldırılmıştır
Benim hostes yemedi, ben onun akşam yemeği yedim
Başka bir şey duymazdı, ben onların misafiriydim.
Ve sonra bir perdenin arkasında emekli oldu
Ve erkekleri oturup arak dolu yüksükler içmeye bıraktı
Soluk bir etiketle küçük bir şişeden dikkatlice dökülür
Yakında tekrar ortaya çıktı, parlak
Gururlarını ve neşelerini, çocuklarını kollarında taşıyorlar.
Hiç böyle bir şaşı görmemiştim.
O kadar şiddetli ki, bir göz dışarı baktığında, diğeri burnunun arkasında kayboldu
Benim adıma değil, Tony, sen büyük savaş liderisin.
Terör hala terördür, kim kuralları çerçeveleyebilir
Tarih yok edilenler ya da lanetliler tarafından yazılmaz.
Şimdi Cengiz Han, Lucretia Borghia, Sam oğlu
1961'de bu çocuğu evlerine götürdüler
Onlara ne olduğunu merak ediyorum
Lübnan olan kazanda
Onları şimdi bulabilirsem, telafi edebilir miyim?
Hikaye nasıl bitiyor?
Ve böylece yatağa, ben, yani, onlar değil
Tabii ki perdenin arkasında yerde uyudular.
Ben onların toprak yatağında bütün gece uyanık yatarken
Sonra Şafak geldi ve sonra sessiz hareketleri
Konuk uyandırmak için dikkatli olun
Büyük bir bahaneyle esnedim.
Ve önerilen bir kase su aldı, ısıtıldı ve yıkandı
Ve küçük fincanında kahvemi yudumladı
Ve sonra büyük bir «merhamet", eğilme ve el sıkışma ile
Kadını ev işlerine bıraktık.
Ve biz erkekler kavşağa geri döndük
Parlak sabah ışığı ile vurgulanan ilerlememizin acı yavaşlığı
Dolmuş usulüne uygun olarak yeniden ortaya çıktı
Ev sahibim bana bir koltuk değneği verdi ve diğerine yaslandı
Elimi sıktı ve gülümsedi
"Mersi, mösyö," dedim.
"De rien»
"Ve merci a votre femme, elle est tres gentille»
Diğer koltuk değneğinden vazgeçmek
Kendini tekrar arka koltuğa katlamasına izin verdi
"İyi yolculuklar, mösyö," dedi
Ve taksi şehre doğru güneye doğru ilerlerken yarısı eğildi
Kuzeye döndüm, gitarım omzumun üzerinden geçti
Ve ilk sıcak rüzgar rüzgarı
Genç yanaklarımdan tuz gözyaşları hızla kurutuldu.