Sage Francis — The Best of Times şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Sage Francis adlı sanatçının "The Best of Times" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
It’s been a long and lonely trip but I’m glad that I took it because it was
well worth it.
I got to read a couple books and do some research before I reached my verdict.
Never thought that I was perfect. Always thought that I had a purpose.
Used to wonder if I’d live to see my first kiss.
The most difficult thing I ever did was recite my own words at a service
realizing the person I was addressing probably wasn’t looking down from heaven.
Or cooking up something in hell’s kitchen, trying to listen in or eaves drop
from some another dimension.
It was self serving just like this is.
Conveniently religious on Easter Sunday and on Christmas.
The television went from being a babysitter to a mistress.
Technology made it easy for us to stay in touch while keeping a distance,
'til we just stayed distant and never touched. Now all we do is text too much.
I don’t remember much from my youth. Maybe my memory is repressed.
Or I just spent too much time wondering if I’d live to have sex.
Fell in love for the first time in 4th grade but I didn’t have the courage to talk to her.
In 8th grade I wrote her the note but I slipped it in someone else’s locker.
Considered killing myself 'cause of that.
It was a big deal. It was a blown cover.
It was over for me. My goose was cooked.
Stick a fork in me. The jig is up.
I blew my chances, the rest is history, our future was torn asunder.
It became abundantly clear that I was only brought here to suffer.
At least I didn’t include my name.
Thankfully I wrote the whole note in code
and it had 10 layers of scotch tape safety seal making it impossible to open.
Plus, it was set to self destruct.
Whoever read it probably died… laughing.
I wonder if they lived long enough to realize what happened.
A year later, I came to understand that wasn’t love that I was feeling for her.
I had someone else to obsess over.
I was older. I was very mature.
I forged my time signature while practicing my parents autograph 'cause I was
failing math.
Disconnected the phone when I thought the teacher would call my home.
I checked the mailbox twice a day at the end of a long dirt road.
Steamed open a couple envelopes like I was in private detective mode.
If you snoop around long enough for something in particular you’re guaranteed
to find it.
For better or worse that’s how I learned that it’s best to just keep some
things private.
It was the best of times. It was the end of times.
It was the best of times. It was the end of times.
I was always on deck, I was next in line.
An only child with a pen and pad writing a list of things that I could never
have.
The walls in my house were paper thin.
Every squabble seemed to get deafening.
If my memory serves me correctly I made it a point to void and forget some
things.
Probably to keep from being embarrassed.
Never meant to upset or give grief to my parents.
Kept my secrets… hid my talents…
in my head, never under the mattress.
Therapy couldn’t break me.
Never learned a word that would insure safety.
So I spoke softly and I tip toed often.
The door to my room was like a big old coffin.
The way that it creeked when I closed it shut.
Anxieties peaked when it opened up.
As if everything that I was thinking would be exposed.
I still sleep fully clothed.
It was the best of times.
It was beautiful.
It was brutal.
It was cruel.
It was business as usual.
Heaven. It was hell.
Used to wonder if I’d live to see 12.
When I did I figured that I was immortal.
Loved to dance but couldn’t make it to the formal.
Couldn’t bear watching my imaginary girlfriend
bust a move with any other dudes.
Tone Loc was talking bout a «Wild Thang»
but I was still caught up in some child thangs.
Scared of a God who couldn’t spare the rod.
It was clearly a brimstone and fire thang.
Pyromaniac. Kleptomaniac.
Couldn’t explain my desire to steal that fire.
Now I add it to my rider.
Like «Please oh please don’t throw me in that patch of brier!»
It was the best of times. It was the end of times.
The school counselor was clueless 'cause I never skipped classes.
Perfect attendance. Imperfect accent.
Speech impediment they could never really fix
and I faked bad eyesight so I could wear glasses.
Considered doing something that would cripple me.
I wanted a wheelchair. I wanted the sympathy.
I wanted straight teeth so then came braces.
4 years of head gear helped me change faces.
It was the best of times. It was the end of times.
Now I wonder if I’ll live to see marriage.
Wonder if I’ll live long enough to have kids.
Wonder if I’ll live to see my kids have kids.
If I do I’m gonna tell 'em how it is.
«Don't listen when they tell you that these are your best years.
Don’t let anybody protect your ears.
It’s best that you hear what they don’t want you to hear.
It’s better to have pressure from peers than not have peers.
Beer won’t give you chest hair. Spicy food won’t make it curl.
When you think you’ve got it all figured out and then everything collapses…
trust me, kid… it's not the end of the world.»
Şarkı sözü çevirisi
Uzun ve yalnız bir yolculuktu ama onu aldığıma sevindim çünkü öyleydi.
iyi değer.
Kararımı vermeden önce birkaç kitap okumam ve biraz araştırma yapmam gerekiyor.
Mükemmel olduğumu hiç düşünmemiştim. Her zaman bir amacım olduğunu düşündüm.
İlk öpücüğümü görecek kadar yaşayıp yaşayamayacağımı merak ederdim.
Şimdiye kadar yaptığım en zor şey, bir hizmette kendi sözlerimi okumaktı
konuştuğum kişinin muhtemelen cennetten aşağıya bakmadığını fark ettim.
Ya da cehennem mutfağında bir şeyler pişirmek, dinlemeye çalışmak ya da saçak düşmek
başka bir boyuttan.
Tıpkı bunun gibi kendi kendine hizmet ediyordu.
Paskalya Pazar günü ve Noel'de uygun dini.
Televizyon bir bebek bakıcısından bir metrese dönüştü.
Teknoloji, mesafeyi korurken iletişimde kalmamızı kolaylaştırdı,
uzak durana ve hiç dokunana kadar. Şimdi tek yaptığımız çok fazla mesaj atmak.
Gençliğimden pek bir şey hatırlamıyorum. Belki hafızam bastırılmıştır.
Ya da seks yapmak için yaşayıp yaşayamayacağımı merak ederek çok fazla zaman harcadım.
4. sınıfta ilk kez aşık oldum ama onunla konuşmaya cesaret edemedim.
8. sınıfta ona bir not yazdım, ama başkasının dolabına koydum.
Bu yüzden kendimi öldürmeyi düşündüm.
Büyük bir anlaşma oldu. Patlayan bir örtüydü.
Benim için her şey bitmişti. Kazım pişmişti.
Bana çatal sapla. Mormyshka hazır.
Şansımı kaybettim, gerisi tarih, geleceğimiz paramparça oldu.
Buraya sadece acı çekmek için getirildiğim çok açıktı.
En azından adımı eklemedim.
Neyse ki tüm notu kodda yazdım
ve 10 kat yapışkan bant emniyet contası vardı, bu da açılmasını imkansız hale getirdi.
Ayrıca, kendini yok etmeye ayarlandı.
Onu okuyan kişi muhtemelen gülerek öldü.
Neler olduğunu anlayacak kadar uzun yaşadıklarını merak ediyorum.
Bir yıl sonra, onun için hissettiğim aşk olmadığını fark ettim.
Takınmam gereken başka biri vardı.
Daha büyüktüm. Çok olgunca davrandım.
Ailemin imzasını uygularken zaman imzamı taklit ettim.
matematik başarısız.
Öğretmenin Evimi arayacağını düşündüğümde telefonu kapattım.
Uzun bir toprak yolun sonunda posta kutusunu günde iki kez kontrol ettim.
Özel Dedektif modundaymışım gibi birkaç zarf açtım.
Belirli bir şey için yeterince uzun süre etrafta dolaşırsanız, garanti edilir
onu bulmak için.
Daha iyi ya da daha kötüsü için, sadece bazılarını tutmanın en iyisi olduğunu öğrendim
özel şeyler.
En iyi zamanlardı. Zamanın sonuydu.
En iyi zamanlardı. Zamanın sonuydu.
Her zaman güvertedeydim, sırada ben vardım.
Bir kalem ve Not Defteri olan tek çocuk, asla yapamayacağım şeylerin bir listesini yazıyor
sahip olmak.
Evimdeki duvarlar kağıt kadar inceydi.
Her kavga sağır edici görünüyordu.
Eğer hafızam bana doğru geliyorsa, bunu geçersiz kılmak ve bazılarını unutmak için bir nokta yaptım
eşya.
Muhtemelen utanmamak için.
Asla ailemi üzmek ya da üzmek istemedim.
Sırlarımı sakladı ... yeteneklerimi sakladı…
kafamın içinde, asla yatağın altında.
Terapi beni kıramadı.
Güvenliği sağlayacak bir kelime bile öğrenemedim.
Bu yüzden sessizce konuştum ve sık sık parmak uçlarımı okşadım.
Odamın kapısı büyük, eski bir tabut gibiydi.
Kapattığımda yaktığı gibi.
Kaygılar açıldığında doruğa ulaştı.
Sanki düşündüğüm her şey açığa çıkacak gibi.
Hala tamamen giyinik uyuyorum.
En iyi zamanlardı.
Çok güzeldi.
Çok acımasızdı.
Çok zalimceydi.
Her zamanki gibi işti.
Cennet. Cehennem gibiydi.
12'ye kadar yaşayıp yaşayamayacağımı merak ederdim.
Bunu yaptığımda ölümsüz olduğumu düşündüm.
Dans etmeyi severdi ama baloya gelemedi.
Hayali kız arkadaşımı izlemeye dayanamadım
diğer adamlarla bir hamle yap.
Ton Loc bir "vahşi Thang" hakkında konuşuyordu»
ama yine de bazı çocuk tacizlerine yakalandım.
Asayı kurtaramayan bir Tanrıdan korkuyordu.
Açıkça bir kükürt ve ateş thang oldu.
Pyromaniac. Kleptoman.
O yangını çalma arzumu açıklayamadım.
Şimdi binicime ekliyorum.
Örneğin, " lütfen, lütfen beni bu kuşburnu yamasına atmayın!»
En iyi zamanlardı. Zamanın sonuydu.
Okul Danışmanı hiçbir şey bilmiyordu çünkü dersleri hiç atlamadım.
Mükemmel katılım. Kusurlu aksan.
Konuşma engelini asla gerçekten düzeltemediler
ve gözlük takabilmek için kötü görme taktım.
Beni sakat bırakacak bir şey yapmayı düşündüm.
Tekerlekli sandalye istedim. Sempati duymak istedim.
O zaman parantez geldi düz dişler istedim.
4 yıllık baş dişli, yüzleri değiştirmeme yardımcı oldu.
En iyi zamanlardı. Zamanın sonuydu.
Şimdi acaba evliliği görecek kadar yaşayabilir miyim?
Acaba çocuk sahibi olacak kadar uzun yaşayabilir miyim?
Eğer benim çocuklar görmek yaşayacağımı merak ediyorum.
Eğer yaparsam onlara nasıl olduğunu anlatacağım.
«Bunların en iyi yıllarınız olduğunu söylediklerinde dinlemeyin.
Kimsenin kulaklarını korumasına izin verme.
Duymanı istemedikleri şeyleri duyman en iyisi.
Akranlardan baskı yapmak, akranlara sahip olmamaktan daha iyidir.
Bira sana göğüs kılları vermez. Baharatlı yiyecekler kıvrılmasına neden olmaz.
Her şeyi çözdüğünüzü düşündüğünüzde ve sonra her şey çöker…
inan bana evlat, bu dünyanın sonu değil.»