Сергей Трофимов — Песня о Ленине şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Сергей Трофимов adlı sanatçının "Песня о Ленине" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Я не помню Ленина живьём,
Я его застал уже холодным.
Говорят, был дерзким пацаном,
Поимел державу принародно.
Отнял у богатых кошельки
И подвел под новые понятия:
Дескать, все отныне босяки —
Вот такая, значит, демократия.
Маленький, картавый, без волос,
Без конца по тюрьмам ошивался.
Видно, там несладко довелось,
Говорят, чернильницей питался.
Десять лет торчал на Колыме,
Партизанил в питерских болотах,
А потом метнулся по зиме
За бугром подтягивать босоту.
Женщин он к себе не допускал —
Все боялся, что менты банкуют.
Он, конечно, жутко тосковал,
Съест чернила и сидит, тоскует.
Но однажды в питерских Крестах
Ленин встретил каторжанку Надю,
Тоже вся на шифре, в кандалах —
Вот и поженилися не глядя.
Он Надюхе спуску не давал,
Так сказать, держал всегда на стрёме,
Сам удачно банки обувал,
Надя знала фарт на ипподроме,
В общем, жили воровской семьёй,
Вечерами резались в картишки.
Только вот о жизни половой
Вова беспокоился не слишком.
Как он мог Надюхе рассказать,
Как в далеком магаданском крае
При морозе минус сорок пять
Он по снегу полз от вертухаев,
Как, отняв ладони от лица,
Плакали навзрыд оленеводы…
Нет у революции конца!
Отдала, однако, за свободу.
От судьбы приняв такой удел,
Вова стал чудить и куролесить,
Прокатился дикий беспредел
По российским городам и весям,
Расстреляли тысячи людей,
У живых отняли пропитанье.
Вона как бывает у вождей,
Если он не вождь в интимном плане.
А теперь он вон, в гробу лежит,
Может, помер, может, притворился.
Он ведь, гад, живее всех живых,
Не, ну вона как в гробу-то сохранился.
Может быть, гореть ему в аду,
Но пока для всех, на всякий случай,
Пусть он будет лучше на виду,
Вдруг еще чего-нибудь отчебучит…
Şarkı sözü çevirisi
Lenin'i canlı hatırlamıyorum,
Onu soğuk buldum.
Cesur bir çocuk olduğunu söylüyorlar.,
Hallettim güç o'nu.
Zengin cüzdan aldı
Ve yeni kavramlar altında özetlenebilir:
Diyelim ki, şu andan itibaren tüm serseriler —
İşte demokrasi budur.
Küçük, cartavy, saçsız,
Hapishanelerde hiç durmadan dolaşıyordum.
Görünüşe göre, orada zor oldu,
Mürekkeple beslendiğini duydum.
On yıl Kolyma üzerinde sıkışmış,
St. Petersburg bataklıklarında gerilla,
Ve sonra kışın koştu
Tepenin arkasında, bosota'yı çekmek için.
Kadınlara izin vermedi. —
Polislerin banka kurmasından korkuyordu.
O, tabii ki, korkunç hasreti,
Mürekkebi yer ve oturur, özler.
Ama bir gün St. Petersburg Haçlarında
Lenin mahkum Nadia ile tanıştı,
Hepsi de şifrede, zincirlerde. —
Bakmadan evlendim.
Nadyuha'ya hiç inmedi.,
Tabiri caizse, her zaman gözcülük yaptı,
Kendini başarılı bankalar ayakkabı,
Nadia yarış pistinde osuruk biliyordu,
Genel olarak, bir hırsız ailesi yaşadılar,
Akşamları kartlara dönüşüyorlardı.
Sadece burada cinsel yaşam hakkında
Vova çok endişeli değildi.
Nadyuha'ya nasıl söyleyebilirdi,
Uzak magadan bölgesinde olduğu gibi
Don eksi kırk beş
Karda vertukhaev'den süründü,
Avuç içlerinizi yüzünüzden çıkarmak gibi,
Ren geyiği ağladı…
Devrimin sonu yok!
Ancak özgürlük için verdi.
Kaderden böyle bir kader alarak,
Vova tuhaflaştı ve kurolesit oldu,
Vahşi kargaşa süpürüldü
Rus şehirleri ve ağırlıkları,
Binlerce insan vuruldu,
Canlılardan yiyecek aldılar.
Vaughn, şeflerin yaptığı gibi.,
Eğer samimi bir şekilde şef değilse.
Şimdi tabutun içinde.,
Belki öldü, belki de numara yaptı.
O, yaşayan her şeyden daha canlı bir hıyar.,
Hayır, Vaughn tabutun içinde kaldı.
Belki cehennemde onu yakmak,
Ama şimdilik herkes için, sadece durumda,
Görüşte daha iyi olsun,
Başka bir şey öğrenirse…