Sonya Kitchell — Train şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Sonya Kitchell adlı sanatçının "Train" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I’ve just taken a seat on the train
I walked through busy streets down a shadowy lane
I just bought my ticket for the ride
There’s no turning back now, no matter what I decide
Steel body moves fast, hinges pounding against the ground
I sink into my seat and I pray for it to speed up While I wish it would slow down
My body quivers with anticipation for what lies ahead
Wood is thrown onto the fire that cries out to be fed
Mist shrouds the dawn, so ahead I cannot see
The train it moves ever forward into the misty sea
There’s so many faces
But most of the time I feel so alone
There’s so many places
Will I ever stop and know my own home
I know I’m gonna get there
But I’m not sure when
Nor do I know where I’m going
So I won’t pretend
I cannot see beyond the horizon
Nor around the bend
The train it moves ever forward
Without a seeming end
Out of one window, I saw rain
I looked through the other, and I felt the warm suns rays
The wind, it gently blew across my weary shoulder
And time whispered in my ear
«Child, you’re just gonna keep getting older»
But I’ve done nothing more
Than take a seat on this here, train
Yet my life turned upside down and only
Only the little things remain
Şarkı sözü çevirisi
Trende oturdum.
Gölgeli bir şeritte yoğun sokaklarda yürüdüm
Yolculuk için biletimi aldım.
Ne karar verirsem vereyim artık geri dönüş yok.
Çelik gövde hızlı hareket eder, menteşeler yere çarpar
Koltuğuma batıyorum ve hızlanması için dua ediyorum ve yavaşlamasını diliyorum
Vücudum önümüzde ne olduğunu merak ediyor
Yakacak odun, beslenmek için çığlık atan ateşe atılır
Sis şafağı örter, bu yüzden ileride göremiyorum
Tren puslu denize doğru ilerler
Çok fazla yüz var.
Ama çoğu zaman çok yalnız hissediyorum
O kadar çok yer var
Bir gün durup kendi Evimi tanıyacak mıyım
Oraya varacağımı biliyorum.
Ama ne zaman emin değilim
Ne de ben nereye gittiğimi biliyorum
Bu yüzden rol yapmayacağım
Ufkun ötesinde göremiyorum
Ne de viraj etrafında
Tren her zaman ileriye doğru hareket eder
Görünen bir son olmadan
Bir pencereden yağmur gördüm.
Diğerine baktım ve sıcak güneş ışınlarını hissettim
Rüzgar, yorgun omzumun üzerinden yavaşça esti
Ve zaman kulağıma fısıldadı
"Çocuğum, yaşlanmaya devam edeceksin»
Ama hiçbir şey yapmadım daha
Burada bir koltuk almak yerine, tren
Ve yine de hayatım baş aşağı döndü ve sadece
Sadece küçük şeyler kalır