Udo Jürgens — Die Krone der Schöpfung şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Udo Jürgens adlı sanatçının "Die Krone der Schöpfung" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Prolog: Mario Adorf
…und Gott schuf den Menschen zu seinem Bilde, zum Bilde Gottes
schuf er ihn und schuf ihn als Mann und Weib — Und
Gott segnete sie und sprach zu ihnen: «Seid fruchtbar und mehret
Euch — Und füllet die Erde und macht sie Euch untertan --
Und herrscht über die Fische im Meer. Und über die Vögel
am Himmel und über das Vieh und über alles Getier,
das auf Erden kriecht…»
Und Gott sah alles an, was er gemacht hatte —
und siehe -- es war gut…
Der Mensch hat sich die Erde längst untertan gemacht.
Mit Feuer, Schwert und Bombe hat er sie überwacht.
Was kümmert uns die Zukunft, wir beichten im Gebet:
«Verzeih' mir meine Habgier, denn mein ist der Planet!»
Wir predigen die Liebe und führen täglich Krieg.
Wir kämpfen nicht für Ziele, nur für den eig’nen Sieg.
Wir sagen nicht mehr «Bitte!», wir schreien nur «Ich will!»
Die halbe Welt verhungert, die halbe Welt hält still!
Atomexplosion — was heißt das schon?
Feuer einbetonier’n!
Wir haben den Dreck — in Meeren versteckt! -
denn was soll schon passier’n?
Wir fragen nicht, wir nehmen, wir leben uns’re Gier!
Denn nach uns kommt die Sintflut, doch erstmal kommen wir!
Wir nennen uns Krone der Schöpfung,
Die Helden der Evolution.
Das Meisterwerk im Universum
Benimmt sich wie die Inquisition.
Wir tragen die Krone der Schöpfung
Eher so wie einen Karnevalshut.
Besoffen vom Größenwahn
Fühlt sich die Menschheit — edel und gut —
Und absolut…
Wir haben das Gewissen im Überfluß verlor’n.
Und wenn man uns erinnert, verschließen wir die Ohr’n.
Wir leben ohne Gnade und stoßen uns gesund:
Giganten der Verschwendung mit nimmersattem Schlund.
Die Schöpfung ist so wunderbar! -
Aus Finsternis — das erste Licht — der erste Tag.
Himmelszelt und Erde — Land und Meer!
Was sie wollte, das geschah! -
Ein Samenkorn — ein Vogelschwarm
Aus dem Nichts gebor’n! -
Doch der Mensch — er wollte mehr!
Du und ich, wir wurden wahr —
Weil irgendwann — ein Weg begann —
der Liebe hieß.
Die eine Chance für jeden —
die man uns ließ!
Vielleicht bleibt uns noch etwas Zeit
Um zu versteh’n — Gemeinsamkeit
Und Bescheidenheit —
sind der Weg zur Ewigkeit…
Wir nennen uns Krone der Schöpfung,
Die Helden der Evolution.
Das Meisterwerk im Universum
Benimmt sich wie die Inquisition.
Wir tragen die Krone der Schöpfung
Eher so wie einen Karnevalshut.
Besoffen vom Größenwahn
Fühlt sich die Menschheit — edel und gut —
Und absolut…
Wir stehlen unser’n Kindern die Zukunft ihrer Welt.
Warum in Demut leben, die bringt zuwenig Geld!
Wir opfern uns’re Wälder dem Gott aus Stahlbeton
Und jeder baut sein eig’nes privates Babylon!
Şarkı sözü çevirisi
Prolog: Mario Adorf
... ve Tanrı, insanı kendi imgesinde, Tanrı'nın imgesinde yarattı.
onu yarattı, bir erkek ve bir kadın yarattı.
Tanrı onları kutsadı ve onlara şöyle dedi: "verimli ol ve Çoğalt
Yeri doldur ve onu boyun eğdir. --
Ve denizdeki balıkları Yönet. Ve kuşlar hakkında
gökyüzünde ve sığırların üzerinde ve tüm hayvanların üzerinde,
yeryüzünde sürünüyor…»
Ve Tanrı yaptığı her şeye baktı —
ve bak ... iyiydi.…
İnsan uzun zamandır dünyayı fethetti.
Onları ateş, kılıç ve bomba ile izledi.
Geleceği ne önemsiyoruz, dua ediyoruz:
"Açgözlülüğümü affet, çünkü gezegen benim!»
Her gün sevgi ve savaş vaaz ediyoruz.
Hedefler için değil, sadece kendi zaferimiz için savaşıyoruz.
Ne demek "lütfen yok!", sadece çığlık atıyoruz " istiyorum!»
Dünyanın yarısı açlıktan ölüyor, dünyanın yarısı hala duruyor!
Nükleer patlama — bu ne anlama geliyor?
Betonu ateşle!
Denizlerde saklanmış topraklarımız var! -
çünkü ne olmalı?
Sormuyoruz, alıyoruz, açgözlülükle yaşıyoruz!
Çünkü bizden sonra sel geliyor, ama önce biz geliyoruz!
Kendimize yaratılışın tacı diyoruz,
Evrimin kahramanları.
Evrendeki başyapıt
Engizisyon gibi davranıyor.
Yaratılışın tacını giyiyoruz
Karnaval şapka gibi daha fazla.
Megalomania ile sarhoş
İnsanlığı hissediyor-asil ve iyi —
Ve kesinlikle…
Vicdanı bolca kaybettik.
Öğüt aldığımız zaman kulaklarımızı kapatırız.
Acımadan yaşıyoruz ve kendimizi sağlıklı bir şekilde zorluyoruz:
Hiç bitmeyen gullet ile atık devleri.
Yaratılış çok harika! -
Karanlıktan-ilk ışık-ilk gün.
Cennet ve dünya-kara ve deniz!
İstediği şey oldu! -
Bir tohum-kuş sürüsü
Hiçbir şeyden doğma! -
Ama adam-daha fazlasını istedi!
Sen ve ben gerçek olduk. —
Çünkü bir noktada-bir yol başladı —
kim Aşk çağrıldı.
Herkes için tek şans —
kim bizi!
Belki biraz zamanımız kaldı.
Anlamak için-beraberlik
Ve Alçakgönüllülük —
sonsuzluğa giden yol…
Kendimize yaratılışın tacı diyoruz,
Evrimin kahramanları.
Evrendeki başyapıt
Engizisyon gibi davranıyor.
Yaratılışın tacını giyiyoruz
Karnaval şapka gibi daha fazla.
Megalomania ile sarhoş
İnsanlığı hissediyor-asil ve iyi —
Ve kesinlikle…
Çocuklarımızın dünyalarının geleceğini çalıyoruz.
Neden çok az para getiren alçakgönüllülük içinde yaşamak!
Ormanları betonarme tanrısına feda ediyoruz
Ve herkes kendi özel Babilini inşa ediyor!