Us, From Outside — Patient Sixty-Seven şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Us, From Outside adlı sanatçının "Patient Sixty-Seven" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Here I am, sleeping alone,
Away from the world.
I know my voice can’t be heard.
And I awoke fighting for help,
But I’m drowned out
By the screams of those
Who’ve finally lost their minds
And the rest of their lives.
Honestly, if there’s not a chance in hell,
I might as well admit myself.
You’re under my skin and over my head.
I’m hearing these voices in my dreams.
It’s over and over.
I’m afraid I’ll never escape.
You and your words sound so bitter--
Can you remember the last time they weren’t?
Is this something that I deserve?
The palms of my hands are bleeding again.
Here I am, locked in this room,
Holding onto my life.
I know if I ever survive,
You will see the monster inside--
But I swear to you they’ve led me,
They led me to this.
'Cause I almost lost my mind
And the rest of my life.
Honestly, if there’s not a chance in hell,
I might as well admit myself.
You’re under my skin and over my head.
I’m hearing these voices in my dreams.
It’s over and over.
I’m afraid I’m going insane.
Is this my fault?
Did I bring this upon myself?
I can’t go on without your help.
And I tried to believe that I’d make it on my own.
I’m becoming the man
You tried to destroy for years.
Which would be worse--
To live my life as a monster
Or to die as a good man?
Şarkı sözü çevirisi
İşte buradayım, yalnız uyuyorum,
Dünyadan uzakta.
Sesimin duyulmadığını biliyorum.
Ve yardım için savaşarak uyandım,
Ama ben boğuldum
O çığlıkları ile
Nihayet akıllarını kaybetmiş
Ve hayatlarının geri kalanında.
Dürüst olmak gerekirse, eğer cehennemde bir şans yoksa,
Kendimi itiraf etmeliyim.
Derimin altında ve başımın üstündesin.
Rüyalarımda bu sesleri duyuyorum.
Tekrar tekrar oluyor.
Korkarım asla kaçamayacağım.
Sen ve sözlerin çok acı geliyor--
En son ne zaman olmadıklarını hatırlıyor musun?
Bu hak ettiğim bir şey mi?
Avuçlarım yine kanıyor.
İşte buradayım, bu odada kilitli kaldım.,
Hayatıma tutunuyorum.
Hayatta kalacağımı biliyorum.,
İçindeki canavarı göreceksin.--
Ama yemin ederim beni yönlendirdiler.,
Beni buna yönlendirdiler.
Çünkü neredeyse aklımı kaybediyordum.
Ve hayatımın geri kalanında.
Dürüst olmak gerekirse, eğer cehennemde bir şans yoksa,
Kendimi itiraf etmeliyim.
Derimin altında ve başımın üstündesin.
Rüyalarımda bu sesleri duyuyorum.
Tekrar tekrar oluyor.
Korkarım delireceğim.
Bu benim suçum mu?
Bunu kendi başıma mı yaptım?
Bunu senin yardımın olmadan yapamam.
Kendi başıma başaracağıma inanmaya çalıştım.
Adam oluyorum
Yıllarca yok etmeye çalıştın.
Hangisi daha kötü olurdu--
Hayatımı bir canavar olarak yaşamak için
Ya da iyi bir adam olarak ölmek mi?