Владимир Высоцкий — Пожары şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Владимир Высоцкий adlı sanatçının "Пожары" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Пожары над страной все выше, жарче, веселей,
Их отблески плясали — два притопа, три прихлопа,
Но вот Судьба и Время пересели на коней,
А там — в галоп, под пули в лоб, —
И мир ударило в озноб
От этого галопа.
Шальные пули злы, слепы и бестолковы,
А мы летели вскачь — они за нами влет.
Расковывались кони, и горячие подковы
Летели в пыль на счастье тем, кто их потом найдет.
Увертливы поводья, словно угри,
И спутаны и волосы и мысли на бегу,
А ветер дул — и расправлял нам кудри,
И расплетал извилины в мозгу.
Ни бегство от огня, ни страх погони ни при чем,
А Время подскакало, и Фортуна улыбалась,
И сабли седоков скрестились с солнечным лучом, —
Седок — поэт, а конь — пегас.
Пожар померк, потом погас,
А скачка разгоралась.
Еще не видел свет подобного аллюра, —
Копыта били дробь, трезвонила капель.
Помешанная на крови слепая пуля-дура
Прозрела, поумнела вдруг и чаще била в цель.
И кто кого — азартней перепляса,
И кто скорее — в этой скачке опоздавших нет,
А ветер дул, с костей сдувая мясо
И радуя прохладою скелет.
Удача впереди и исцеление больным,
Впервые скачет Время напрямую — не по кругу,
Обещанное «завтра» будет горьким и хмельным.
Легко скакать, врага видать,
И друга тоже — благодать!
Судьба летит по лугу!
Доверчивую Смерть вкруг пальца обернули —
Замешкалась она, забыв махнуть косой, —
Уже не догоняли нас и отставали пули…
Удастся ли умыться нам не кровью, а росой?
Пел ветер все печальнее и глуше,
Навылет Время ранено, досталось и Судьбе.
Ветра и кони, и тела и души
Убитых выносили на себе.
Şarkı sözü çevirisi
Ülke üzerindeki yangınlar daha yüksek, daha sıcak, daha eğlenceli,
Onların parıltıları dans etti-iki pritop, üç pritop,
Ama burada kader ve zaman atlara geçti,
Ve orada-dörtnala, alnına kurşun altında, —
Ve dünya titreme vurdu
Bu dörtnala.
Çılgın mermiler kötü, kör ve aptaldır,
Ve biz atladık-bizi takip ediyorlar.
Atlar gevşedi ve sıcak at nalı
Onları daha sonra bulanlara mutluluk için toz haline getirdik.
Yılan balığı gibi dizginleri atlatmak,
Ve arapsaçı ve saç ve düşünceler kaçak,
Ve rüzgar patladı-ve buklelerimizi düzleştirdi,
Ve beynindeki girusları parçaladı.
Ne ateşten kaçma, ne de kovalamaca korkusu,
Ve zaman atladı ve servet gülümsedi,
Ve sedokların kılıçları güneş ışınıyla geçti, —
Sedok bir şair ve AT bir Pegasus.
Yangın söndü, sonra söndü,
Ve sıçrama patladı.
Henüz böyle bir alü ışığını görmedim, —
Toynaklar bir atış yendi, damla çaldı.
Kan delisi kör kurşun aptal
Gözlerim açıldı, aniden daha akıllı oldu ve daha çok hedefe çarptı.
Ve kim-kumar daha pereplasa,
Ve kim daha doğrusu-bu atlamada geç değil,
Ve rüzgar patladı, kemiklerden et üfledi
Ve iskelet serinliği hoş.
İleride iyi şanslar ve hasta için şifa,
İlk kez zaman doğrudan atlar-bir daire içinde değil,
Söz verilen "yarın" acı ve sarhoş olacak.
Kolay atlama, düşman görmek,
Ve arkadaş da-lütuf!
Kader çayırda uçuyor!
Parmak etrafında saf ölüm sarılmış —
Замешкалась o unutmadan, fişi çekin eğik, —
Artık bizi yakalamadılar ve mermiler geride kaldı…
Bizi kanla değil, çiğle yıkamak mümkün olacak mı?
Rüzgar daha hüzünlü ve sağır seslendirdi,
Zaman yaralı, kader var.
Rüzgar ve atlar, beden ve ruhlar
Ölüler kendi başlarına taşındılar.