Yvonne Catterfeld — Als unser Hass noch Liebe war şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Yvonne Catterfeld adlı sanatçının "Als unser Hass noch Liebe war" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Alles liegt in Trümmern,
Ein Königreich zerstört,
Und niemand ist geblieben,
Der meine Tränen hört.
Es führen keine Wege zurück in diese Zeit,
Denn jeder Schritt in deine Richtung
Ist ein Schritt zu weit.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war.
Die Liebe ist erfroren,
Begraben unter Eis.
Dafür dass wir uns liebten,
Nur noch der Hass beweist.
Wir haben keine Zeugen für die Vergangenheit,
Denn außer uns weiß niemand von dieser Einsamkeit.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel,
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war.
Dieser Mond war eine Sonne.
Dieser Nebel freies Land.
Diese Asche weißer Schnee.
Jeder Zweifel unbekannt.
Dieser Kerker mein zu Hause.
Diese Finsternis ein Licht.
Dieses Gitter war ein Fenster.
Und diese Narben gab es nicht.
Und ich sehe einen Spiegel,
Und in dem seh ich ein Gesicht,
Doch ich kann mich kaum erkennen
Und frag mich, bin das wirklich ich?!
Denn der Mensch in diesem Spiegel,
Ist nicht mehr so wie er mal war,
Ist nicht mehr so, wie ich ihn sah,
Als unser Hass noch Liebe war…
Şarkı sözü çevirisi
Her şey harabelerde yatıyor,
Yıkılan bir Krallık,
Ve kimse kalmadı,
Gözyaşlarımı duyan.
Bu zamana kadar giden hiçbir yol yok,
Çünkü senin yönündeki her adım
Bu çok uzak bir adım.
Ve bir ayna görüyorum,
Ve bunun içinde bir yüz görüyorum,
Ama pek tanıyamıyorum kendimi
Ve bana sor, bu gerçekten ben miyim?!
Bu aynadaki adam için
Eskisi gibi değil ,
Onu gördüğüm gibi değil.,
Nefretimiz hala aşktı.
Aşk donmuş,
Buzun altına gömüldü.
Sevdik birbirimizi ,
Sadece nefret kanıtlıyor.
Geçmiş için tanığımız yok.,
Çünkü bizden başka kimse bu yalnızlığı bilmiyor.
Ve bir ayna görüyorum,
Ve bunun içinde bir yüz görüyorum,
Ama pek tanıyamıyorum kendimi
Ve bana sor, bu gerçekten ben miyim?!
Bu aynadaki adam için,
Eskisi gibi değil ,
Onu gördüğüm gibi değil.,
Nefretimiz hala aşktı.
Bu ay bir güneşti.
Bu sissiz arazi.
Bu kül beyaz kar.
Herhangi bir şüphe, bilinmeyen.
Bu zindan benim evim.
Bu karanlık bir ışıktır.
Bu ızgara bir pencereydi.
Ve bu yara izleri yoktu.
Ve bir ayna görüyorum,
Ve bunun içinde bir yüz görüyorum,
Ama pek tanıyamıyorum kendimi
Ve bana sor, bu gerçekten ben miyim?!
Bu aynadaki adam için,
Eskisi gibi değil ,
Onu gördüğüm gibi değil.,
Nefretimiz hala aşkken…