Andrea Gibson — Shine şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Andrea Gibson adlı sanatçının "Shine" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I was once told the story of a shaman
who woke every single morning of his life
crying for all the world’s sorrow
And yet every day
he would rise and shine bright,
He would walk the path
from morning to night
when he would light the night sky
with the stars
that would shine inside his dreams
And for every hell he ever saw
he made himself become the hope
that tugged the rope
that rang the bell
In the steeple
of the people’s hearts.
He would part the seas of greed
with the outstretched hands of his giving
replacing the hate
with the most amazing grace
this world has ever seen.
A week ago,
another war started.
And there wasn’t a poem inside me
that wasn’t crying.
There wasn’t a poem inside me
that didn’t pound
with the sound
of a thousand bombs screaming
to where children on the ground
were dying.
And I didn’t want to speak
I didn’t want to sleep
because I didn’t want to wake
to another morning of mourning so many.
When already
tomb stones had paved
as many prairies
as highways had
and the traffic
was backed up to my heart.
And I didn’t know where to start,
Like it was all too much,
Like I could never reach to touch
A healing hand
to the wounds the world
stood so brutally branded with.
Like I couldn’t bear the pain.
Like I could never
find the strength
To lift a prayer of faith
beneath it all.
And I felt so small
felt like we were all so small.
Too small
to even knock a dent
Into the door
that holds the hateful hinges
of this war.
And a week ago
I almost wanted to give up.
But then
I remembered the story
of the man
who lived his life as a light
through even the darkest nights.
His eyes held the song of the dawn
And his sorrow
was the thing that kept him moving on,
Kept him building a better tomorrow.
I remember the story
And somewhere,
behind every thing inside me
that had felt so small,
behind every voice inside me
that was doubting
came a voice behind that,
Loud and proud
Like my grandmother’s voice
Shouting
«What do you mean you’re small?
Of course you’re small
We’re all small
But we are small
like the moon is small in the sky
And not a wave would ever
find its way to shore without us.
We are all as small
as a single tide.
But if that tide
were to ever stop
the entire ocean
would freeze in shock
And nothing in it would survive.
We are all small
like the notches
on the line
that will one day wind
the revolution
through every gutter in this world.
Then it’s time
we start believing in our power
Because the darkest hour
will only come
If we refuse to flower
the light
that has always burned,
Bright inside us»
So decide
What would you die for?
Then live
Every moment of your life
Like you were born
Into this life just to save it
Knowing the light
At the end of the tunnel
Is the fire of your faith
So never put it out
And every time you start to doubt
Listen to the cries
Of everyone who has come before you
Pushing you on
They know
There has never been a bomb built
That can wilt the petals
Of your power
When you allow yourself to bloom
When you bloom
There will be no room for anything else
Gandhi said
You must be the change
That you wish to see in the world
So you’ve been curled up and sad?
Good
Depression is the first blessing
It means you’ve been in tune
But now the moon is waiting
For you to burn bright
And there has never
Been a time
When your light
Was needed more
Never a time like this before
Yes you are small
We are all as small
As a single breath
But tied to the rest
We are all the life of the world
The pulse that turns rocks to pearls
Inside the darkness
Of their shells
So become the well
Where wishes are born
Become the bell
That rings when even
The birds refuse to sing
Become the wings that fly
And every time you’re full of sorrow
Every time you wake up crying
Know that that day
Is a perfect day
To shine
Şarkı sözü çevirisi
Bir keresinde bir şamanın hikayesini anlatmıştım.
hayatının her sabah uyandı
tüm dünyanın üzüntüsü için ağlıyor
Ve yine de her gün
o yükselecek ve parlak parlayacak,
Yolu yürümesi
sabahtan geceye
gece gökyüzünü aydınlattığı zaman
yıldızlarla
hayallerinin içinde parlayacak
Ve gördüğü her cehennem için
kendini umut haline getirdi
bu ipi çekti
bu çan çaldı
Çan kulesinde
insanların kalplerinden.
Açgözlülüğün denizlerini ayırırdı.
uzatılmış elleriyle
nefreti değiştirmek
en şaşırtıcı zarafetle
bu dünya şimdiye kadar gördü.
Bir hafta önce,
başka bir savaş başladı.
Ve içimde bir şiir yoktu
bu ağlama değildi.
İçimde bir şiir yoktu.
bu vurmadı
ses ile
binlerce bombanın çığlıkları
yerde çocuklar için
ölüyorduk.
Ve ben konuşmak istemedim
Ben uyumak istemedim
çünkü uyanmak istemedim.
bu kadar çok yas tutan başka bir sabah için.
Ne zaman zaten
mezar taşları döşeli
birçok çayır gibi
Karayolları olduğu gibi
ve trafik
kalbime destek oldu.
Ve nereden başlayacağımı bilmiyordum ,
Sanki hepsi çok fazlaydı.,
Sanki asla dokunamayacakmışım gibi.
İyileştirici bir el
dünyanın yaralarına
çok acımasızca damgalandı.
Sanki acıya dayanamıyordum.
Gibi asla yapamam
gücü bul
İnanç duasını kaldırmak için
hepsinin altında.
Ve çok küçük hissettim
hepimiz çok küçükmüşüz gibi hissettim.
Çok küçük
hatta bir Göçük vurmak için
Kapıya
bu nefret dolu menteşeleri tutar
bu savaşın.
Ve bir hafta önce
Neredeyse vazgeçmek istiyordum.
Ama sonra
Hikayeyi hatırladım
adam hakkında
hayatını bir ışık olarak kim yaşadı
en karanlık gecelerde bile.
Gözleri şafağın şarkısını tuttu
Ve onun üzüntüsü
onu devam ettiren şey miydi,
Daha iyi bir yarın inşa etmesini sağladı.
Hikayeyi hatırlıyorum
Ve bir yerlerde,
içimdeki her şeyin arkasında
bu çok küçük hissettim,
içimdeki her sesin arkasında
bu şüpheciydi.
bunun arkasında bir ses geldi,
Yüksek sesle ve gururlu
Büyükannemin sesi gibi
Bağırış
«Ne kadar küçük olduğunuzu mu söylüyorsunuz?
Tabii ki küçüksün.
Tüm küçüğüz
Ama biz küçüğüz.
ay gökyüzünde küçük gibi
Ve bir dalga asla
biz olmadan kıyıya giden yolu bul.
Hepimiz küçüğüz.
tek bir gelgit gibi.
Ama eğer bu gelgit
hiç durmayacaktık
tüm okyanus
şokta donacak
Ve içindeki hiçbir şey hayatta kalamaz.
Tüm küçük bir grubuz
çentikler gibi
satırında
bu bir gün rüzgar olacak
devrim
bu dünyadaki her oluktan.
O zaman zamanı geldi
gücümüze inanmaya başlıyoruz
Çünkü en karanlık saat
sadece gelecek
Çiçek açmayı reddedersek
ışık
bu her zaman yandı,
İçimizde parlak»
Öyleyse karar ver
Ne için ölmek ister misin?
O zaman yaşa
Hayatının her anı
Sanki doğmuşsun gibi.
Sadece onu kurtarmak için bu hayata
Işığı bilmek
Tünelin sonunda
İmanın ateşi mi?
Bu yüzden asla söndürmeyin
Ve her zaman şüphe etmeye başlıyorsun
Çığlıkları dinle
Senden önce gelen herkesin
Seni bastırıyor
Biliyorlar
Hiç bir bomba inşa edilmedi
Bu yaprakları soldurur
Senin gücünün
Çiçek açmana izin verdiğinde
Çiçek açtığında
Başka bir şey için yer olmayacak
Gandhi dedi ki:
Değişim sen olmalısın.
Görmek için dünyanın istediğiniz
Yani kıvrılıp üzgün müsün?
İyi
Depresyon ilk nimettir
Uyum içinde olduğun anlamına geliyor.
Ama şimdi ay bekliyor
Parlak yanmak için
Ve hiç olmadı
Zaman oldu
Ne zaman ışık
Daha fazlasına ihtiyaç vardı
Daha önce hiç böyle bir zaman olmamıştı
Evet, küçüksün.
Hepimiz küçüğüz.
Tek bir nefes olarak
Ama geri kalanına bağlı
Biz tüm dünya hayatıyız
Kayaları incilere dönüştüren nabız
Karanlığın içinde
Onların kabukları
Bu yüzden kuyu ol
Dilekler nerede doğar
Çan ol
Ne zaman bile çalıyor
Kuşlar şarkı söylemeyi reddediyor
Uçan kanatlar ol
Ve her zaman kederle dolusun
Her uyandığında ağlıyorsun.
O gün biliyorum
Mükemmel bir gün
Parlamak