Ассаи — Дети неба şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Ассаи adlı sanatçının "Дети неба" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Внутри у свободных
Была вода с хлором и тёплое сердце.
Можно стать тем, кто забирается в норы
Тёплые, детские
Когда горела Луна, мы отмечали смерть Декарта,
Вдувая в лёгкие дым.
Наверное, это наша вина и наша боль,
Если мы унижаем таких.
Мы умираем на девятый день,
Лёгкие туманы надежды,
И к нам приходят ангелы, дочери,
Вернее, их тени прежние.
Наши книги были открыты всегда,
Но Ватикан был слеп,
И я не мог знать, куда течёт река,
И кто придумал философию лет.
Одной цепью скованы,
Дети неба, взгляды мимо.
Добрый лес, научи меня
Слушать сердцем ветер зимний.
Одной цепью скованы,
Дети неба, взгляды мимо.
Добрый лес, научи меня
Слушать сердцем ветер зимний.
И старики уходили вокруг света,
Нам бы пожить ещё, сын!
Но концов у земли нет,
Так же как нет страха в послевоенный режим.
И застонали сосны, принимай меня лес,
Мы твои дети!
Не скучай, мы рождены в городе-призраке,
А значит, нам открыт путь смерти.
А мы с тобой, в поисках главного,
Пускали в неба корабли, чтобы найти друг друга.
Но от удельной до восстания, друг,
Как от Лиговки до самого юга.
Унеси меня, ветер, брось тело,
Этот мир приносит боль зимы,
И то, что с неба будет падать белым,
Я разобью о мутные воды Невы.
Дети неба чуют мокрый ветер,
Как канарейки чуют газ,
Как Сальвадор писал глубже,
И как Иисус умирал за нас.
Знай, время — пудра,
А я песок тихо так сдуваю с лица,
Тайком убегаю под утро,
Чтоб не проснуться под шаги отца.
И я рисую горизонт линиями,
Как Левитан вкладывал сердце,
Если сможешь, прости меня
За слабые поступки в позднем детстве.
Мы провожаем корабли,
Прижав к груди белёсый локон.
Это картина зимняя,
И те глаза меня зовут в открытые окна.
Şarkı sözü çevirisi
İçinde u ücretsiz
Klor suyu ve sıcak bir kalp vardı.
Deliklere tırmanan biri olabilir
Sıcak, bebek
Ay yanarken descartes'ın ölümünü kutladık.,
Akciğerlere duman üfleme.
Sanırım bu bizim suçumuz ve acımız,
Eğer böyle küçük düşürürsek.
Dokuzuncu günde ölüyoruz.,
Hafif umut sisleri,
Ve melekler bize geliyor, kızları,
Daha doğrusu, onların gölgeleri eski.
Kitaplarımız her zaman açık olmuştur,
Ama Vatikan kördü.,
Ve nehrin nereye aktığını bilemedim,
Ve kim yılların felsefesini icat etti.
Tek zincirli zincirli,
Çocuklar gökyüzü, geçmiş görünüyor.
İyi orman, bana öğret
Kış rüzgar kalp dinle.
Tek zincirli zincirli,
Çocuklar gökyüzü, geçmiş görünüyor.
İyi orman, bana öğret
Kış rüzgar kalp dinle.
Ve yaşlılar dünyayı dolaşıyordu,
Daha fazla yaşayabilirdik evlat.
Ama dünyanın sonu yok,
Savaş sonrası rejime korku olmadığı gibi.
Ve çam ağaçları inledi, beni ormana götür,
Biz senin çocuklarınızız!
Sıkılmayın, bir hayalet kasabasında doğduk,
Yani ölüm yolu açık.
Ve sen ve ben, ana arayışı içinde,
Birbirlerini bulmak için gemileri gökyüzüne gönderdiler.
Ama özelden isyana, dostum,
Ligden güneye kadar.
Beni Götür, rüzgar, vücudu bırak,
Bu dünya kışın acısını getiriyor,
Ve gökten beyaz düşecek,
Neva'nın çamurlu sularına çarpacağım.
Çocuklar gökyüzü ıslak rüzgar kokusu,
Kanaryalar gaz kokusu nasıl,
El Salvador daha derin yazdığı gibi,
Ve İsa'nın bizim için nasıl öldüğü.
Biliyorum, zaman-toz,
Ve ben kum sessizce yüzümü havaya uçuruyorum,
Sabah gizlice kaçıyorum,
Babamın ayaklarının altında uyanmamak için.
Ve ufku çizgilerle çiziyorum,
Levitan kalbi nasıl koydu,
Eğer yapabilirsen, beni affet
Geç çocukluk döneminde zayıf davranışlara.
Gemilere eşlik ediyoruz.,
Göğsüne beyazımsı bir kıvrım bastırdı.
Bu resim kış,
Ve o gözler beni açık pencerelere çağırıyor.