Bal-Sagoth — Summoning The Guardians Of The Astral Gate şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Bal-Sagoth adlı sanatçının "Summoning The Guardians Of The Astral Gate" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
peaks of the great Mountain of Shadows, hides the aeon-weary threshold of the
Astral Gate… the portal from our world, to beyond… It is said that one who
holds the key and knows the empyreal incantation may stand within the ancient
ring of stones atop the mountain when the stars are correctly aligned, and
unlock the mystic gate, summoning its sidereal sentinels, thereby attaining
ultimate enlightenment and wisdom unparalleled…: The Invoking
(The Aspirant Reaches The Summit)
Keepers of the cosmic threshold, my ascent has been fraught with terror,
deathsteeped, storm-hammered. (These grim mountains are strewn with the bones
of the ill-fortuned dead.) O' Guardians of the Astral Gate, the spheres blaze
at last in trine… I hold the Key! (The trinity of stars shall touch the
circle of stones once more…) The incantation of Xuk’ul is known to me, the
Orb of Summoning earned with bloodshed! (The crystalline key to the Outer
Realms and the arcane rite to empower it are at last mine, Seized at swordpoint from the citadel of the Black Templars. Enlightenment awaits!)
Many years ago, the mystic Orb of Summoning was seized by the mysterious
Black Templars, a band of sombre, plunder seeking knights from the kingdoms to the east of the Great Sea. They wrested the sorcerous gem from the ancient
shrine of Azaimedes, where i t had lain hidden for countless centuries, its
true power and purpose known only to the dour shamans who tended to the elder
place of worship. It is said that the tapestry of slaughter woven that day was
unparalleled in its ferocity, and that the marble walls of the ancient shrine
were, and still remain, stained vivid crimson with the spilled blood of the
Orb’s keepers.
Ka-kur-ra, I summon thee,
Zul’tekh Azor Vol-thoth.
Mighty Xuk’ul arise,
Kur’oc Gul-Kor, come forth.
I hold aloft the pulsing orb, astral spheres, empower the mystic key.
Ring of elder stones entwined in prophecy, the Rite of Invocation enthralls
thine power. Replete from drinking deep of darkness, black shapes dancing
'twixt the stones, Lucent beams lancing forth from the gleaming, cepheid
stars, a creeping mist ensorcells my tongue…
A great stillness binds the moon-cloaked mountaintop in glooming
shackles… (High above, the myriad stars gleam bright against the night sky,
three more resplendently bedazzling than the others, their sidereal auras
engulfing the stones…) And the central stone of the ancient ebon ring begins
to pulsate with a darksome energy… A thunderous maelstrom ablaze with
writhing celestially spawned power then rends the stygian night… (A vast
shimmering aperture, a vortex of heliacal fire… the pathway to beyond
beckons!)
The Astral Gate is open…
The Guardians have awakened…
Xuk’ul: Impudent mortal! You dare summon us? If 'tis elucidation you
seek, you shall have it!
Such searingly terrible stellar majesty… my sanity is lashed like a vessel on a storm-wracked sea. What price this invocation? Shall the singing
stars claim my very mind?: The Journeying
To countless worlds we travel, riding the endless black seas 'twixt the
stars… the ebon oceans of infinity… flying through a thousand suns, then
watching their light fade, as if it were but a flickering candleflame snuffed
by the wind. As beings of p ure energy we become one with the vastness,
transcending the ethereal walls of time, spanning at once this celestial
eternity, and yet existing as no more than a mote of dust within the vista of its endlessness… Journeying beyond…
The threshold looms, (the star-way between dimensions stretches before
me…) The Gate To That Which Lies Beyond yawns wide… Unspeakable forces
gibber and pulsate in the Outer Darkness… Elder horrors dwell here, things
which were ancient and revelled in sublime galactic malevolence when even
Xuk’ul was naught but a bloated cosmic maggot, writhing and suckling at the
breast o f its amorphous mother… They-Who-Lurk-And-Breed-In-Limbo… the
squamous sovereigns of the elder void!
Primal terror drags my essence screaming back from the threshold. The
ichor of pestilent tongues clings to me, tendrils probing, the ire of fiends!
The ravening black worms of madness are devouring the shredded remnants
of sanity as I return to my slumbering steel-clad body… but as the
dream-veil lifts, I feel my limbs transform, flesh becoming cold stone…
enshrouded by a dark mantle of obsidian. And the laughter of the Guardians
echoes, carries upon the winds of this spectral eve. Such is the price of enlightenment. And so, a new brooding sentinel of stone joins the others on the nighted mountain top… Standing silently in the ancient circle of truth,
standing… waiting, Beneath the stars.
Şarkı sözü çevirisi
Gölgelerin büyük dağının zirveleri, aeon-yorgun eşiğini gizler
Astral kapı ... dünyamızdan öteye bir portal ...
anahtarı elinde tutar ve empireal büyünün antik çağın içinde durabileceğini bilir
yıldızlar düzgün bir şekilde hizalandığında dağın tepesindeki taşlardan yapılmış bir halka ve
mistik kapıların kilidini açın, yıldız muhafızlarını çağırın, böylece onlara ulaşın.
nihai aydınlanma ve bilgelik eşsiz...: çağırma
(Aday Zirveye Ulaşır)
Kozmik eşiğin koruyucuları, tırmanışım dehşetle doluydu,
ölüm çalkantılı, fırtınalı. (Bu kasvetli dağlar kemiklerle doludur
talihsiz ölülerden.) Ey Astral Kapı'nın koruyucuları, küreler yanıyor
sonunda trine'de anahtar bende! (Yıldızların üçlüsü
bir kez daha taş çemberi...) Xuk'ul'un büyüsü benim için bilinir,
Kan dökülmesiyle kazanılan çağırma küresi! (Dış kristalin anahtar
Krallıklar ve onu güçlendirmek için gizli ayin, sonunda siyah Tapınakçıların kalesinden swordpoint'te ele geçirilen mayınlardır. Aydınlanma bekliyor!)
Yıllar önce, çağrının mistik küresi gizemli tarafından ele geçirildi
Kara Tapınakçılar, kasvetli bir grup, büyük Deniz'in doğusundaki krallıklardan şövalyeler arayan yağma. Antik çağlardan beri büyülü bir mücevher ile savaştılar
sayısız yüzyıl boyunca saklandığım azaimedes Tapınağı,
gerçek güç ve amaç sadece yaşlılara bakan kaba şamanlar tarafından bilinir
tapınak. O gün dokunmuş katliamın gobleninin olduğu söylenir.
onun vahşet benzersiz, ve bu antik türbe mermer duvarlar
dökülen kanla parlak kıpkırmızı lekeler vardı ve hala devam ediyor.
Kürenin koruyucuları.
Ka-kur-ra, seni çağırıyorum.,
Zul'tekh Azor Vol-thoth.
Kudretli xuk'ul kalk,
Kur'oc Gül-Kor, öne çık.
Titreşen küreyi, astral küreleri, mistik anahtarı güçlendiriyorum.
Kehanette dolaşık yaşlı taşların yüzüğü, çağırma Ayini büyülüyor
senin gücün. Karanlığın derinliklerinde içmekten dolu, siyah şekiller dans ediyor
'taşlar twixt, Lucent kirişler parıldayan ileri lancing, sefeid
yıldızlar, sürünen bir sis dilimi ensorcells…
Büyük bir sessizlik, ay-gizlenmiş dağın tepesini kasvetli bir şekilde bağlar
pranga... (yukarıda, sayısız yıldız gece gökyüzüne karşı parlak bir şekilde parlıyor,
diğerlerinden daha göz kamaştırıcı üç tane daha, yıldız auraları
taşları yutmak...) ve eski ebon halkasının merkezi taşı başlar
karanlık bir enerji ile titreşmek için ...
Göksel olarak kıvranan güç, daha sonra stygian gecesini yırtıyor... (büyük bir
parıldayan açıklık, heliacal ateşin bir girdabı ... ötesine giden yol
çağırıyor!)
Astral Kapısı açık…
Muhafızlar uyandı.…
Xuk'ul: Küstah ölümlü! Bizi çağırmak nasıl cüret edersin? Eğer bu seni aydınlatırsa
Ara, onu alacaksın!
Böylesine korkunç bir yıldız Majesteleri ... aklımı fırtınalı bir denizde bir gemi gibi kırbaçladı. Bu çağrının fiyatı nedir? Şarkı söyleyecekler mi
yıldızlar aklımı mı iddia ediyor?: Yolculuk
Sayısız dünyalara Seyahat ediyoruz, sonsuz Karadeniz'e biniyoruz.
sonsuzluk yıldız... ... on ev tayfasının adı okyanuslar... bin güneş üzerinden uçan, daha sonra
ışık solmaya izliyor gibi olsaydı ama titrek bir candleflame içine çekti.
rüzgara yemin ederim. P ure enerji varlıkları olarak biz enginliği ile bir olmak,
zamanın eterik duvarlarını aşarak, bir kerede bu Göksel
sonsuzluk ve henüz endlessness ile vista içinde toz, bir zerre daha fazla olarak mevcut... Yolculuk ötesinde…
Eşik tezgahları, (Boyutlar arasındaki yıldız yolu daha önce uzanır
beni...) geniş iki dağın Ötesinde Olan Bu kapının... Tarifsiz güçleri
dış karanlıkta anlamsız ve zonklama ... yaşlı korkular burada yaşıyor, şeyler
antik ve yüce Galaktik kötülük revelled ne zaman bile
Xuk'ul, şişirilmiş bir kozmik kurtçuktan başka bir şey değildi, kıvranıyor ve emziriyordu.
amorf annesinin göğsü ... onlar-pusuda-ve-Arafta ürerler...
yaşlı boşluğun skuamöz hükümdarları!
İlkel terör, eşikten çığlık atarak özümü sürüklüyor. Bu
hastalıklı dillerin ıchor bana yapışıyor, dalları araştırıyor, şeytanların öfkesi!
Çılgınlığın yırtıcı siyah solucanları parçalanmış kalıntıları yutuyor
uyuklayan çelik kaplı bedenime geri döndüğümde akıl sağlığı ... ama
rüya-peçe kaldırıyor, uzuvlarımın dönüştüğünü hissediyorum, et soğuk taş haline geliyor…
karanlık bir obsidyen manto ile örtüldü. Ve koruyucuların kahkahaları
yankılar, bu spektral Havva'nın rüzgarlarını taşır. Aydınlanmanın bedeli budur. Ve böylece, yeni bir düşünceli taş nöbetçisi, eski bir hakikat çemberinde sessizce duran bir gece dağının tepesinde diğerlerine katılır,
yıldızların altında duruyor ... bekliyor.