Carolina Chocolate Drops — Jackson şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Carolina Chocolate Drops adlı sanatçının "Jackson" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Aaaah… The Name is Bootsy Baby!
In Cincinnati in 1968 William 'Bootsy' Collins formed his first band,
the Pacesetters — with his brother Phelps 'Catfish' Collins, Frankie 'Kash'
Waddy and Phillipe Wynne — who were employed by King Records to back artists
like Arthur Prysock and Hank Ballard. In 1969 King signed James Brown,
who immediately sacked his backing band, and made the Pacesetters the new JBs
For three years Bootsy, Catfish, Kash and Wynne lived and toured as the JBs,
playing on classic hits like 'Sex Machine' (Bootsy was only 16 at the time),
but in '71, tired of «The Godfather"'s dictatorial style, they quit and
returned to Cincinnati to form the sartorially garish House Guests.
The Spinners approached the House Guests, wanting Wynne to become their lead
singer, and the others to be their backing band, but only Wynne accepted,
and so the House Guests continued along parallel lines to Clinton’s Funkadelic
Funkadelic had released three albums on Westbound — Funkadelic, Free Your Mind
and Your Ass Will Follow and Maggot Brain — when the inevitable collaboration
with the House Guests took place. The results appeared on Funkadelic’s 1972
double album America Eats Its Young, with the single 'Philmore' credited to W
Collins. P-Funk was born, and from then onwards it was up, up and away
Let’s Do The Cosmic Slop!
Though it often appeared excessive to the point of overkill, and spawned
countless satellite projects, the P-Funk concept was brilliantly simple.
Clinton gathered around him an unlimited pool of the best musicians he could
find, and signed none of them to a record label. Instead what the labels signed
were group names, which meant that P-Funk could pursue as many musical projects
as they could think up names for, release as many albums as they could record,
and no player would be contractually bound if something went wrong.
To top it all, the labels involved (each secretly convinced that Clinton
favoured the others) were competing against each other to sell fundamentally
the same act
Although at one point Bootsy’s Rubber Band became the most commercial wing of
Uncle Jam’s Army, the main strands of P-Funk were always Parliament and
Funkadelic, two distinctly different outfits whose live performances demanded a
kind of musical schizophrenia from the players involved. Parliament were the
more disciplined, traditionally soulful party, with a blazing horn section,
razor sharp gospel harmonizing and an arsenal of spaced-out comic heroes and
villains. Funkadelic were the rockier, weirder, more political outlet,
with a pair of social X-ray glasses and a raw, intuitive musical feel that
Clinton likened to gospel
Old-fashioned as this may sound, the magic of P-Funk — behind all the anarchic
business scams, the fantastic linguistic swordsmanship and the spaceships — lay
in its musicianship. The concepts and spectacular visual antics of P-Funk took
priority over individual egos or rockstar personality-building, but the
Mothership contained some of the finest musicians ever to grace a stage.
Just look at the core players!
Bernie Worrell and Junie Morrison were left-field keyboard wizards,
and Eddie Hazell, Mike Hampton and Blackbyrd McKnight were hyper-expressive
guitarists who could effortlessly hold their own against the likes of Jimmy
Page or Angus Young. Fred Wesley, Maceo Parker and Rick Gardner were the horn
section to have (Maceo is the only musician James Brown has ever had the
humility to ask back), and no bassist has ever touched what Bootsy was capable
of
As for the singers, what a goldmine! From the mike-wrecking superbass of Ray
Davis to the female Sly Stone/EW&F defectors, via soaring midrangers like the
late Glen Goins and Gary Shider, these were major talents. The Rubber Band
sprung to the bass/nasal harmonies of Mudbone and P-Nut, and Clinton himself
was no vocal slouch, alternating between radio jockular rap and a weirdly
emotional falsetto ('We're All Gonna Make It This Time' from America Eats…
still gets my tearducts going)
Clinton enjoyed the services of these and many other musical giants — spanning
every black musical style from church to Jimi Hendrix — cementing the whole
conglomeration with a psychedelic sense of freedom and adventure.
Whilst James Brown fined musicians for playing a note wrong, Clinton didn’t
rehearse them at all. After witnessing a P-Funk All Stars show in Germany in
1985, a stunned German TV presenter asked George how he could possibly organize
a 27-piece band: «The secret is to get cats who can really play.
Then you just have to offer them the possibility of chaos and order on the
same plate, and they’ll go for it every time.»
Anyone who has seen the James Brown Show on a good night knows that JB is the
pressure-cooking heart of funk, but what he does has never strayed outside the
relatively narrow parameters of his unique musical blueprint. Clinton declared
that «nothing is good unless you play with it,» and set about destroying the
soulman superpimp stereotypes, taking funk over the hump to a place where fried
ice cream was a reality. If JB was the arrogant King, George was the
humanitarian, irreverent Jester, with more fantasy in his little finger than
most of his contemporaries put together
Part of the credit for P-Funk's development must go to two label bosses:
Armen Boladian at Westbound, who — in stark contrast to Berry Gordy’s vision
of polished, production-line soul — gave Funkadelic carte blanche (and money)
to record whatever they wanted, and Neil Bogart at Casablanca, who backed
Parliament all the way (before his death he was planning a full-length feature
film of 'The Motor Booty Affair'). With friends like these, Clinton forged a
rock’n’soul mind-trip of orchestral proportions, and pumped it out with 30,
000 watts of P-Funk power. Funk was never the same again
Think! It Ain’t Illegal Yet!
The imaginative density of the images, slogans, puns and perceptions that flew
from Clinton’s freewheeling mind, combined with his prolific output —
Parliament, Funkadelic, Bootsy and George Clinton alone released 32
action-packed studio albums-make it futile even to begin a serious study of
P-Funk language and themes in this space. But if you’re a P-Funk beginner,
take it from me, every record’s a lyrical treasure trove. I’ll leave the joys
of delving and discovering to you
Songs like 'If You Don’t Like The Effects, Don’t Produce The Cause',
'Chocolate City', 'The Electric Spanking Of War Babies', 'You Shouldn’t
Nuf-Bit Fish' and 'R&B Skeletons (In The Closet)' display Clinton’s ongoing
sociopolitical analyses, but it was George’s myriad fictitious alter-egos that
really fired the public’s imagination. With Dr Funkenstein, Starchild,
Sir Nose D’Voidoffunk, Mr Wiggles, Lollipop Man and all the rest,
George was putting the black man where white folks least expected to find him,
in the White House, as an astronaut, a blond hippy, an army commander,
a scientist and even as the Jacques Cousteau of funk
George’s image of Washington DC as «a chocolate city with vanilla suburbs»
is the most poignant description I’ve ever heard of the American capital
(after 6 pm). I knew, when I visited the city three years ago, that Trouble
Funk’s 'Drop The Bomb' was a reference to Clinton’s uncut funk (as opposed to
nuclear war), but still the imprint P-Funk mythology had left on the local
music scene stunned me. The Long-haired Sucker’s slogans were everywhere
Some People Say Is There Funk After Death? I Say Is 7 Up?
P-Funk's current circle of influence stretches way beyond go go and mainstream
funk, to include Philly rap, West Coast electro, Detroit house and white acts
like Was (Not was) and the Red Hot Chili Peppers. If this seems surprising,
remember that, along with its innovatory, wigged-out appeal, P-Funk was a
massive commercial force in the '70s, and will be familiar to anyone who was
into dance music at the time
Though Funkadelic expected to make the bigtime with 'Cosmic Slop' and 'Standing
On The Verge Of Getting It On', it wasn’t until the internationally-distributed
Parliament album Chocolate City (1975) that the Funk Mob’s profile rose
significantly. But after the release of Mothership Connection later that year,
and the spectacular accompanying P-Funk Earth Tour, every Funkadelic,
Parliament and Bootsy album went to number one in the international soul
charts. Warner Brothers along netted a $ 30 million profit from Funkadelic,
Bootsy and the Brides Of Funkenstein, and by the end of the decade Clinton had
his own label Uncle Jam Records, distributed by CBS
Whilst certain acts had pursued spacefunk themes in tandem with P-Funk —
Masterfleet, War and, most notably, Norman Whitfield’s Undisputed Truth — a
generation of younger bands like Raydio, Rick James and the Gap Band,
began to thieve their sound lock, stock and barrel. Captain Sky cloned Clinton
so thoroughly he should’ve been paying him royalties and, though Larry Blackmon
rarely mentions P-Funk these days, Cameo learnt the tricks of their trade
(Lazzer's attention-grabbing codpiece is a direct descendant of Gary Shider’s
nappy) as first support band on the Flashlight Tour — which, due to the release
of One Nation Under A Groove (Funkadelic's biggest hit ever) halfway through,
went on for a year and a half
So where did it all come unstuck? What was it that grounded the Mothership?
Firstly there was the chaos induced by their phenomenal success.
While George’s attention had been tied up with his hyperactive recording and
touring schedule since '75, certain legal and management associates had been
writing themselves enormous cheques from his funds. $ 900,000 advances would
dwindle to $ 30,000 cash, and sometimes the entourage would complete nationwide
tours — during which they headlined at 60,000 capacity stadium shows — with
just enough money to get home, leaving unpaid tax bills in umpteen states
Secondly, just after Clinton had cleaned the rotten apples from his
organization, he was disastrously stitched-up by Roger Troutman,
leader of P-Funk protégés Zapp. After the success of the Bootsy-produced Zapp
LP, Roger agreed to record a solo album for Uncle Jam, but when it was finished
he took the masters and finished artwork (all paid for by CBS) to Warner
Brothers, who signed him to a separate solo deal. The Many Facets Of Roger went
on to sell over 800,000 copies and spawn the hit single 'I Heard It Through The
Grapevine', and CBS were so furious with George (who they wrongly assumed to
have been in on the scam) that they canceled Uncle Jam’s distribution deal and
refused to back his legal action against Warner Brothers
Now, after just two album releases (The Sweat Band and Wynnejammer by Phillipe
Wynne), George’s long dreamt-of label was dead, and he had to take his own
record company to court. Warner Bros lost the legal action, but it took two
years, cost Clinton $ 2 million, and meant the end of Warner’s contracts with
Funkadelic, the Brides and Bootsy. Meanwhile, Capitol had delayed the signing
of George’s solo deal by a year, and Casablanca president Neil Bogard had died,
leaving the 'Motor Booty Affair' film unmade and his label to be incorporated
into Phonogram, effectively stiffing Parliament
Computer Games, Clinton’s debut LP for Capitol, found him in top form,
and yielded the commercial hits 'Loopzilla' and 'Atomic Dog', but after a
structural shakedown of the company, he found himself once again signed to an
unsympathetic label. In 1984 CBS released a P-Funk All Stars compilation,
Urban Dancefloor Guerillas, but by now the Mothership’s momentum had fizzled
out
In 1985 Capitol released the superb Jimmy G & The Tackheads LP (Jimmy being
Clinton’s brother), failed to promote it and then dropped the group just before
LA radio discovered the album. It seemed that no matter how good the records
were, or how popular the live shows, P-Funk was doomed never to revive its
former glory. The following year Clinton delivered a barnstorming single,
'Do Fries Go With That Shake?', accompanied by a video which illustrated the
perfect compatibility of his cartoon sensibility with the promo-clip medium.
Again Capitol failed utterly to capitalise on the record’s potential,
and the two parties parted company by mutual agreement
One Nation On The Move Again! Can Nothing Stop Them Now?
Though the individual P-Funkateers have been making a passable living these
past years, their collective output has wielded little influence and aroused
little media fever. But, on the quiet, P-Funk has been bringing in fresh blood,
and sprouting new fighting units like the Hardcore Jollies, the Electric War
Babies and the P-Funk Jazz Quintet. Sneak previews of unreleased Bootsy tracks,
the forthcoming Tackheads LP and snippets of about 20 albums' worth (I kid you
not!) of George’s work-in-progress prove that their artistic well is far from
dry (since Nubian Nut George has become a murderous rapper). Now at last some
of these recordings are to come to light, in a barrage of P-Funk vinyl action
as intense as it was a decade ago
Any day now we’ll see the dynamite new albums from Bootsy (on CBS) and the
Tackheads — now, minus Jimmy G, renamed the Incorporated Thang Band — (on WEA).
MCA have signed Funkadelic, The P-Funk All Stars and the Brides (to be
renamed), George’s son Tracey is being signed to WEA (as Tray-Lewd) and,
best of all, George himself has been signed to Paisley Park (who may later
take up an option on Parliament). With Prince, one of the only heirs to the
P-Funk spirit, at the helm, George may at last have found a label that
understands and deserves him
All that remains to be seen is how Joe Public will react to the returning
Mothership. But, the new Funk Mob’s commercial impact aside, one thing’s for
sure: the Good Doctor’s back, proposing another toast to the boogie.
I’ll funk to that!
Şarkı sözü çevirisi
Benim Adım Bootsy Baby!
1968'de Cincinnati'de William 'Bootsy' Collins ilk grubunu kurdu,
Pacesetters-kardeşi Phelps 'Catfish' Collins, Frankie'Kash' ile
Waddy ve Phillipe Wynne-King Records tarafından sanatçıları desteklemek için istihdam edildi
Arthur Prysock ve Hank Ballard gibi. 1969'da Kral James Brown ile imzaladı,
kim hemen onun destek grubu görevden, ve Pacesetters yeni JBs yaptı
Üç yıl boyunca Bootsy, Catfish, Kash ve Wynne jbs olarak yaşadı ve gezdi,
'seks makinesi' gibi klasik hitlerde oynamak (Bootsy o zamanlar sadece 16 yaşındaydı),
ama 71'de,"Godfather" In diktatörlük tarzından bıktılar, istifa ettiler ve
sartorially cafcaflı ev misafirlerini oluşturmak için Cincinnati'ye döndü.
İplikçiler, Wynne'nin lider olmasını isteyen ev misafirlerine yaklaştı
şarkıcı, ve diğerleri onların destek grubu olmak, ama sadece Wynne kabul,
ve böylece ev misafirleri Clinton'ın Funkadelic'e paralel çizgiler boyunca devam etti
Funkadelic, Westbound'da üç albüm çıkardı — Funkadelic, free Your Mind
ve kıçını takip edecek ve kurtçuk beyin-ne zaman kaçınılmaz işbirliği
ev misafirleri ile gerçekleşti. Sonuçlar funkadelic 1972'de yayınlandı
çift albüm America eats its Young, tek 'Philmore' W yatırıldı ile
Collinsler. P-Funk doğdu ve o zamandan beri Yukarı, Yukarı ve uzaktaydı
Kozmik pisliği yapalım!
Sık sık overkill noktasına aşırı göründü, ve kökenli olsa
sayısız uydu projesi, P-Funk konsepti zekice basitti.
Clinton, elinden gelen en iyi müzisyenlerden oluşan sınırsız bir havuz topladı
bulun ve hiçbirini bir plak şirketine imzalamayın. Bunun yerine, etiketler ne imzaladı
grup isimleri vardı, bu da P-Funk'un birçok müzik projesini takip edebileceği anlamına geliyordu
isimleri düşünebildikleri için, kaydedebildikleri kadar çok albüm yayınlayın,
ve bir şeyler ters giderse hiçbir oyuncu sözleşmeye bağlı olmazdı.
Her şeyden önce, ilgili etiketler (her biri gizlice Clinton'a ikna etti
diğerleri tarafından tercih edildi) temelde satmak için birbirleriyle rekabet ettiler
aynı hareket
Bir noktada Bootsy'nin Lastik bandı dünyanın en ticari kanadı olmasına rağmen.
Jam Amca'nın Ordusu, P-Funk'un ana iplikçikleri her zaman Parlamento ve
Funkadelic, canlı performansları talep eden iki farklı kıyafet
dahil olan oyunculardan bir tür müzikal şizofreni. Parlamento vardı
daha disiplinli, geleneksel olarak duygusal bir parti, yanan bir boynuz bölümü ile,
razor sharp gospel harmonizing ve aralıklı komik kahramanların bir cephanelik ve
kötü adam. Funkadelic rockier vardı, garip, daha politik çıkış,
bir çift sosyal X-ray gözlüğü ve ham, sezgisel bir müzikal his ile
Clinton müjde'ye benzetti
Bu kulağa ne kadar eski moda gelse de, P-Funk büyüsü-tüm anarşiklerin arkasında
iş dolandırıcılığı, fantastik dilsel kılıç ustalığı ve uzay gemileri-lay
müzisyenliğinde. P-Funk'un kavramları ve muhteşem görsel antikleri
bireysel egolara veya rockstar kişiliğine göre öncelik-bina, ancak
Ana gemi, sahneyi süsleyen en iyi müzisyenlerden bazılarını içeriyordu.
Sadece çekirdek oyunculara bak!
Bernie Worrell ve Junie Morrison sol alan klavye sihirbazlarıydı,
ve Eddie Hazell, Mike Hampton ve Blackbyrd McKnight hiper-ifade edildi
gitaristler, Jimmy gibi insanlara karşı zahmetsizce kendilerini koruyabilirdi
Page veya Angus Young. Fred Wesley, Maceo Parker ve Rick Gardner boynuz vardı
sahip olmak için bölüm (Maceo, James Brown'un şimdiye kadar sahip olduğu tek müzisyen
geri sormak için alçakgönüllülük) ve hiçbir basçı Bootsy'nin neler yapabileceğine hiç dokunmadı
-den
Şarkıcılara gelince, ne altın madeni! Ray mike-yıkım superbass itibaren
Davis to the female Sly Stone/EW&F defectors, VIA soaring midrangers like the
merhum Glen Goins ve Gary Shider, bunlar büyük yeteneklerdi. Lastik Bant
Mudbone ve P-Nut ve Clinton'ın kendisinin bas/burun uyumlarına yayıldı
hiçbir vokal slouch oldu, radyo jockular rap ve garip arasında değişen
duygusal falsetto ('hepimiz bu sefer yapacağız' Amerika'dan yiyor…
hala benim tearducts gidiyor)
Clinton, bu ve diğer birçok müzik devinin hizmetlerinden zevk aldı.
kiliseden Jimi Hendrix'e kadar her siyah müzik tarzı-bütünü çimentolama
özgürlük ve macera bir psychedelic duygusu ile konglomerasyon.
James Brown, müzisyenleri yanlış bir not çaldıkları için para cezasına çarptırırken, Clinton bunu yapmadı
onları prova edin. Almanya'da bir P-Funk All Stars gösterisine tanık olduktan sonra
1985, şaşkın bir Alman TV sunucusu George'a nasıl organize edebileceğini sordu
27 kişilik bir grup: "sır, gerçekten oynayabilecek kedileri elde etmektir.
O zaman sadece onlara kaos ve düzen imkanı sunmak zorunda
aynı tabak ve her seferinde bunun için gidecekler.»
İyi bir gecede James Brown Şovunu gören herkes JB'NİN en iyi olduğunu bilir.
basınç-Funk kalbi pişirme, ama ne o dışarı sapmış asla
eşsiz müzikal planının nispeten dar parametreleri. Clinton ilan etti
onunla oynamak sürece hiçbir şey iyi» ve set hakkında o «yok
soulman superpimp basmakalıp, kızarmış bir yere kambur üzerinde funk alarak
dondurma gerçek oldu. Eğer JB kibirli bir Kralsa, o zaman George kibirli bir Kraldı.
insancıl, saygısız Soytarı, küçük parmağında daha fazla fantezi ile
çağdaşlarının çoğu bir araya geldi
P-Funk'un gelişimi için kredinin bir kısmı iki etiket patronuna gitmeli:
Westbound'daki Armen Boladian, Berry Gordy'nin vizyonuna tam bir tezat oluşturuyor
cilalı, üretim hattı soul-funkadelic carte blanche (ve para) verdi)
istedikleri her şeyi kaydetmek için, ve Neil Bogart Casablanca, kim destekledi
Parlamento tüm yol boyunca (ölümünden önce tam uzunlukta bir film planlıyordu
'Motor ganimet ilişkisi' filmi). Bu gibi arkadaşlarıyla, Clinton sahte bir
orkestra oranlarının rock'n'soul zihin gezisi ve 30 ile pompaladı,
000 watt P-Funk gücü. Funk bir daha asla aynı değildi
Düşün! Henüz yasadışı değil!
Uçan görüntülerin, sloganların, sözcük oyunlarının ve algıların yaratıcı yoğunluğu
Clinton'ın serbest zihninden, üretken çıktısıyla birleşti —
Parlamento, Funkadelic, Bootsy ve George Clinton tek başına 32 serbest bıraktı
aksiyon dolu stüdyo albümleri - ciddi bir çalışmaya başlamak için bile işe yaramaz hale getirin
Bu alanda P-Funk Dili ve temaları. Ama eğer bir P-Funk acemi iseniz,
inan bana, her plak lirik bir hazine hazinesidir. Sevinçleri bırakacağım
delving ve size keşfetmek
'Efektleri beğenmezseniz, nedeni Üretmeyin'gibi şarkılar,
'Çikolata şehri', 'savaş bebeklerinin elektrik şaplak', ' Yapmamalısın
Nuf-Bit Fish 've' R & B iskeletleri (dolapta) ' Clinton'ın devam ettiğini gösteriyor
sosyopolitik analizler, ancak George'un sayısız hayali alter-egosuydu.
gerçekten halkın hayal gücünü ateşledi. Dr Funkenstein İle, Starchild,
Sir Nose D'voidoffunk, Bay Wiggles, lolipop Adam ve diğer her şey,
George, siyah adamı beyazların en az beklediği yere koyuyordu.,
Beyaz Saray'da, bir astronot, sarışın bir hippi, bir ordu komutanı olarak,
bir bilim adamı ve hatta Funk Jacques Cousteau olarak
George'un Washington DC'Yİ "vanilyalı banliyölere sahip bir çikolata şehri" olarak tasvir etmesi»
bu, Amerikan başkentinin şimdiye kadar duyduğum en dokunaklı açıklamasıdır
(saat 6'dan sonra). Üç yıl önce şehri ziyaret ettiğimde, bu sorunun ne olduğunu biliyordum
Funk'ın 'bombayı bırak', Clinton'un kesilmemiş funk'ına (aksine) bir referanstı
nükleer savaş), ama yine de p-Funk mitolojisinin yerel olarak bıraktığı baskı
müzik sahnesi beni hayrete düşürdü. Uzun saçlı Enayinin sloganları her yerdeydi
Bazı İnsanlar Ölümden Sonra Funk Olduğunu Söylüyor? Ben 7 Kadar Diyorum?
P-Funk'un şu anki etki çemberi go go ve ana akımın ötesine uzanıyor
Funk, Philly rap, West Coast electro, Detroit house ve white acts dahil
olduğu gibi (değildi) ve Red Hot Chili Peppers. Bu şaşırtıcı görünüyorsa,
unutmayın ki, yenilikçi, kıpır kıpır çekiciliği ile birlikte, P-Funk bir
70'lerde büyük bir ticari güç ve
o zaman dans müziğine
Funkadelic, 'Kozmik Slop' ve 'Standing' ile büyük zaman yapmayı bekliyordu
Bunu elde etmenin eşiğinde, sadece uluslararası olarak dağıtıldı
Parlamento albümü Chocolate City (1975) Funk Mob'un profili yükseldi
önemli ölçüde. Ama aynı yıl daha sonra Mothership Connection serbest bırakıldıktan sonra,
ve muhteşem eşlik eden P-Funk dünya turu, her Funkadelic,
Parlamento ve Bootsy albümü uluslararası ruhta bir numaraya gitti
grafikler. Warner Brothers, Funkadelic'ten 30 milyon dolarlık kar elde etti,
Bootsy ve Funkenstein'ın Gelinleri ve on yılın sonunda Clinton
CBS tarafından dağıtılan kendi etiketi Uncle Jam Records
Bazı eylemler p-Funk ile birlikte spacefunk temalarını takip ederken —
Masterfleet, Savaş ve en önemlisi Norman Whitfield'ın tartışmasız gerçeği-a
Raydio, Rick James ve The Gap Band gibi genç grupların nesli,
onların ses kilidi, stok ve varil thieve başladı. Kaptan Sky clinton'ı klonladı
bu yüzden ona telif hakkı ödemek zorunda kaldı ve Larry Blackmon
nadiren p-Funk bu gün bahseder, Cameo onların ticaret hileler öğrendim
(Lazzer'in dikkat çeken codpiece, Gary Shider'ın doğrudan soyundan geliyor
nappy) El Feneri turunda ilk destek bandı olarak-serbest bırakılması nedeniyle
bir oluk altında bir ulusun (Funkadelic'in şimdiye kadarki en büyük hit) yarısı,
bir buçuk yıl boyunca devam etti
Peki tüm bunlar nereden çıktı? Ana gemiyi cezalandıran neydi?
İlk olarak, olağanüstü başarılarının neden olduğu kaos vardı.
George'un dikkatini hiperaktif kaydı ile bağlarken ve
'75'ten beri tur programı, bazı yasal ve yönetim ortakları
fonlarından muazzam çekler yazıyorlar. 900.000 $ ' lık avanslar
30.000 $ ' a kadar nakit para azaldı ve bazen maiyeti ülke çapında sona erecek
turlar-onlar 60.000 kapasiteli stadyum gösterileri headliner sırasında-ile
eve gitmek için yeterli para, sayısız eyalette ödenmemiş vergi faturaları bırakarak
İkincisi, Clinton çürümüş elmaları temizledikten hemen sonra
organizasyon, Roger Troutman tarafından feci bir şekilde dikildi,
P-Funk protégés Zapp lideri. Bootsy tarafından üretilen Zapp'ın başarısından sonra
LP, Roger Uncle Jam için solo bir albüm kaydetmeyi kabul etti, ancak bittiğinde
ustaları aldı ve sanat eserlerini bitirdi (hepsi CBS tarafından ödendi) Warner'a
Onu ayrı bir solo anlaşma için imzalayan kardeşler. Roger'ın birçok yönü gitti
800.000'den fazla kopya satmak ve hit single'ı " I Heard It Through the
Grapevine ' ve CBS, George'a (yanlış bir şekilde varsaydıkları) çok öfkeliydi
jam Amca'nın dağıtım anlaşmasını iptal ettiklerini ve
Warner Brothers'a karşı yasal eylemini desteklemeyi reddetti
Şimdi, sadece iki albüm bülteninden sonra (Phillipe tarafından Sweat Band ve Wynnejammer
Wynne), George'un uzun süredir hayal ettiği etiket öldü ve kendi başına almak zorunda kaldı
plak şirketinden mahkemeye. Warner Bros yasal işlem kaybetti, ama iki aldı
yıl, maliyet Clinton, 2 milyon dolar ve Warner sözleşmeleri sonu gelir
Funkadelic, gelinler ve Bootsy. Bu arada, Capitol imzalamayı erteledi
ve Kazablanka Başkanı Neil Bogard ölmüştü,
'Motor Booty Affair' filmi unmade ve onun etiket dahil olmak üzere bırakarak
Fonograma, parlamentoyu etkili bir şekilde sertleştiriyor
Clinton'ın Capitol için ilk albümü olan Computer Games, onu en iyi formda buldu,
ve ticari hit 'Loopzilla' ve 'Atomic Dog' verdi, ancak bir
şirketin yapısal olarak sarsılması, kendisini bir kez daha bir sözleşme imzaladı.
sempatik olmayan etiket. 1984'te CBS, P-Funk All Stars derlemesini yayınladı,
Kentsel dans pisti gerillaları, ama şimdi ana geminin momentumu fizzled vardı
dışarı
1985 yılında Capitol, Jimmy G & the Tackheads LP'yi (Jimmy being) piyasaya sürdü
Clinton'ın kardeşi), onu tanıtmayı başaramadı ve daha sonra grubu hemen önce bıraktı
LA radio albümü keşfetti. Kayıtlar ne kadar iyi olursa olsun
canlı şovların ne kadar popüler olduğu ya da ne kadar popüler olduğu, P-Funk asla yeniden canlandırmaya mahkum edildi.
eski zafer. Ertesi yıl Clinton bir barnstorming single'ı teslim etti,
'Patates Kızartması O Kokteylle Gider Mi?', resimli bir video eşliğinde
karikatür duyarlılığının promo-clip medium ile mükemmel uyumluluğu.
Yine Capitol, rekorun potansiyelinden yararlanmak için tamamen başarısız oldu,
ve her iki taraf da karşılıklı anlaşma ile ayrıldılar
Bir Millet Yine Harekete Geçti! Artık Hiçbir Şey Onları Durduramaz Mı?
Bireysel P-Funkateers bu fena bir yaşam yapıyor olsa da
geçmiş yıllarda, kolektif sonuçları çok az etkiye sahipti ve onları heyecanlandırdı
küçük medya ateşi. Ancak, sessizlikte, P-Funk taze kan getiriyor,
ve Hardcore Jollies, elektrik Savaşı gibi yeni savaş birimleri filizleniyor
Bebekler ve P-Funk Jazz Beşlisi. Yayınlanmamış Bootsy parçalarının gizli önizlemeleri,
yaklaşan Tackheads LP ve yaklaşık 20 albümün snippet'leri (I kid you
değil! sanatsal Peki onların bu kadar-devam-George iş kanıtlamak için )
kuru (Nubian Nut George katil bir rapçi haline geldiğinden beri). Şimdi sonunda bazı
bu kayıtlardan, p-Funk vinil eyleminin bir barajında ortaya çıkmalıdır
on yıl önce olduğu kadar yoğun
Herhangi bir gün şimdi bootsy (CBS'DE) ve dynamite yeni albümlerini göreceğiz
Tackheads - şimdi, eksi Jimmy G, Incorporated Thang Band — (WEA üzerinde) yeniden adlandırıldı.
MCA funkadelic imzaladı, P-Funk All Stars ve gelinler (olmak
yeniden adlandırıldı), George'un oğlu Tracey WEA (tray-Lewd olarak) ile imzalandı ve,
hepsinden iyisi, George'un kendisi Paisley Park ile imzalandı (daha sonra kim olabilir
parlamentoda bir seçenek alın). Prens ile, dünyanın tek mirasçılarından biri.
P-Funk ruhu, dümende, George sonunda bir etiket bulmuş olabilir
onu anlıyor ve hak ediyor
Görülecek olan tek şey, Joe Public'in geri dönüşe nasıl tepki vereceği
Ana gemi. Ancak, yeni Funk Mafyasının ticari etkisi bir yana, bir şey için
elbette: iyi doktor geri döndü, boogie'ye bir kadeh daha teklif ediyor.
Buna sevineceğim!