Charles Aznavour — Les Enfants De La Guerre şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Charles Aznavour adlı sanatçının "Les Enfants De La Guerre" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont l'âge de pierre
Du fer et du sang
Sur les larmes de mères
Ils ont ouvert les yeux
Par des jours sans mystère
Et sur un monde en feu
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont connu la terre
A feu et à sang
Ils ont eu des chimères
Pour aiguiser leur dents
Et pris des cimetières
Pour des jardins d’enfants
Ces enfants de l’orage
Et des jours incertains
Qui avaient le visage
Creusé par la faim
Ont vieilli avant l'âge
Et grandi sans secours
Sans toucher l’héritage
Que doit léguer l’amour
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont vu la colère
Étouffer leurs chants
Ont appris à se taire
Et à serrer les poings
Quand les voix mensongères
Leur dictaient leur destin
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Avec leur mine fière
Et leurs yeux trop grand
Ils ont vu la misère
Recouvrir leurs élans
Et des mains étrangères
Égorger leurs printemps
Ces enfants sans enfance
Sans jeunesse et sans joie
Qui tremblaient sans défense
De peine et de froid
Qui défiaient la souffrance
Et taisaient leurs émois
Mais vivaient d’espérance
Sont comme toi et moi
Des amants de misère
De malheureux amants
Aux amours singulières
Aux rêves changeants
Qui cherchent la lumière
Mais la craignent pourtant
Car
Les amants de la guerre
Sont restés des enfants
Şarkı sözü çevirisi
Savaş çocukları
Çocuk değil mi
Onlar Taş Devri
Demir ve kan
Annelerin gözyaşları üzerinde
Gözlerini açtılar
Gizem olmadan günlere göre
Ve ateşte bir dünyada
Savaş çocukları
Çocuk değil mi
Dünya biliyorlardı
Ateş ve kan
Kimeraları vardı.
Dişlerini keskinleştirmek için
Ve mezarlıklardan alındı
Anaokulları için
Fırtınanın bu çocukları
Ve belirsiz günler
Kimin yüzü vardı
Açlık tarafından kazıldı
Yaşlanmadan önce yaşlandı
Ve yardım almadan büyüdü
Mirasa dokunmadan
Aşk ne olmalı
Savaş çocukları
Çocuk değil mi
Öfkeyi gördüler.
Şarkılarını boğmak
Sessiz olmayı öğrendim
Ve yumruklarını sık
Ne zaman yalan sesler
Kaderlerini dikte ettiler
Savaş çocukları
Çocuk değil mi
Gururlu bakışları ile
Ve gözleri çok büyük
Sefaleti gördüler
Momentumlarını örtbas et
Ve yabancı eller
Onların bahar katliam
Çocukluğu olmayan bu çocuklar
Gençlik ve sevinç olmadan
Kim savunmasız titredi
Ağrı ve soğuk algınlığı
Acıya meydan okuyan
Ve duygularını sessiz tuttu
Ama umut içinde yaşadı
Sen ve ben gibi
Sefalet aşıklar
Mutsuz aşıklar
Tekil aşklar
Değişen hayallere
Işığı arayanlar
Ama korkun
Çünkü
Savaş severler
Kalan çocuklar