Claudio Lolli — L'Isola Verde şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Claudio Lolli adlı sanatçının "L'Isola Verde" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Vivere costa fatica, quando la vita è tutti i giorni uguale.
Vivere costa fatica, quando dai giorni non nasce nient’altro che male.
Ditemi come si fa, a vivere tutta la vita in questa città.
Di giorno sudore d’attrezzi, di notte cercar nelle strade le donne coi prezzi.
Arriva un mattino improvviso, una luce strana che entra da una finestra.
E sotto è sparito il cortile, c'è un’isola verde che tinge i miei occhi di festa.
Nessuno avrebbe esitato, a volare felice incontro ad un sogno così.
E l’aria riempie il palato, la terra raccoglie le ossa di un uomo impazzito.
Mi chiamano pazzo perché, ho sempre in mente di andarmene dalla città.
Di andarmene a vivere là, nell’isola verde della mia felicità.
Laggiù mi aspetta Maria, la donna che ho sempre sognato e non è stata mia.
Mi aspetta dentro una casa, piena di luci, di fiori, dipinta di rosa.
Laggiù mi aspettano giorni, pieni di sole, colore e di allegria.
Laggiù saprei dimenticare, i muri guardiani che oggi mi fan compagnia.
Ma, non vogliono ch’io viva là, nell’isola verde della mia felicità.
Vogliono che viva qui, vestito di bianco e costretto a rispondere si.
Şarkı sözü çevirisi
Hayat her gün aynı olduğunda yaşamak zor.
Yaşam sabit maliyetler, ne zaman gün doğar kötü bir şey ama.
Tüm hayatını bu şehirde nasıl yaşayacağımı söyle.
Gündüz terli araçlar, geceleri sokaklarda fiyatları olan kadınlar için bakmak.
Aniden bir sabah geliyor, pencereden gelen garip bir ışık.
Ve bahçenin altında gitti, şenlikli gözlerimi renklendiren yeşil bir ada var.
Hiç kimse böyle bir rüyayla mutlu bir şekilde uçmaktan çekinmezdi.
Ve hava damağı doldurur, Dünya bir delinin kemiklerini toplar.
Bana deli diyorlar çünkü her zaman şehirden ayrılmayı planlıyorum.
Orada yaşamak için, mutluluğumun yeşil adasında.
Maria beni bekliyor, her zaman hayal ettiğim kadın ve o benim değildi.
Işıklar, çiçekler, pembeye boyanmış bir evin içinde beni bekliyor.
Güneş, renk ve neşe dolu günler beni bekliyor.
Orada, bugün bana eşlik eden koruyucu duvarları unutabilirim.
Ama orada yaşamamı istemiyorlar, mutluluğumun yeşil adasında.
Burada yaşamamı istiyorlar, beyaz giyimli ve evet cevabını vermek zorunda kalıyorlar.