David Roth — Norman's Way şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, David Roth adlı sanatçının "Norman's Way" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
I read that Norman Rockwell died, I didn’t even know him
But I remember visiting Stockbridge, the town he made his home in I remember how those people glowed, just because they had a chance to share
An old story or two about a man who’d painted America there
And when a hand reaches out and brushes lives
The spirit of the painter never dies
Oh beautiful for spacious skies, oh misery the guns
That bloodied amber waves of grain in 1861
When a gaunt and awkward gentle man, unkempt but understanding
Engaged a war the conscience of a nation was demanding
And when a voice rises up to challenge lies
The spirit of the speaker never dies
Now I won’t be a president, and I can’t be a king
But I have these hands to reach for you, I have a voice to sing
And I’m surely not an artist with a canvas or a brush
But I paint these songs with colors that remind me of your touch
An American in Paris wrote a Rhapsody in Blue
And passed away at 38 before his time came due
Some felt cheated of a gift so prematurely taken
But I believe we’re born again, and often reawakened
When a song touches something deep inside
The spirit of the singer never dies
I lay no claim to genius when I’m playing this guitar
Sometimes I’m lost for words just trying to describe the way we are
But my book is filled with sketches made of dreams and prayers and friends
And I draw these songs with images of seeing you again
I read that Norman Rockwell died, I never even knew him
But it wasn’t hard to see the love in what the man was doing
But you don’t have to be a genius or the leader of the band
Just as long as while you’re on this earth you do the best you can
And though the road may be filled with turns and bends
The journey of your spirit never ends
Şarkı sözü çevirisi
Norman Rockwell'in öldüğünü okudum, onu tanımıyordum bile.
Ama Stockbridge'i ziyaret ettiğimi hatırlıyorum, evini inşa ettiği şehir, bu insanların nasıl parladığını hatırlıyorum, çünkü onları paylaşma şansları vardı
Amerika'yı orada boyayan bir adam hakkında eski bir hikaye ya da iki
Ve bir el uzandığında ve fırçalar yaşadığında
Ressamın ruhu asla ölmez
Oh geniş gökyüzü için güzel, oh sefalet silahlar
1861'de bu kanlı kehribar tahıl dalgaları
Ne zaman bitkin ve beceriksiz nazik bir adam, dağınık ama anlayışlı
Bir savaş başlatan bir ulusun vicdanı talep ediyordu
Ve bir ses yalanlara meydan okumak için yükseldiğinde
Konuşmacının ruhu asla ölmez
Şimdi Başkan olmayacağım ve Kral olamam.
Ama sana ulaşmak için bu ellerim var, şarkı söyleyecek bir sesim var
Ve ben kesinlikle bir tuval veya fırça ile bir sanatçı değilim
Ama bu şarkıları bana dokunuşunu hatırlatan renklerle boyuyorum.
Paris'te bir Amerikalı mavi bir Rhapsody yazdı
Ve zamanı gelmeden önce 38 yaşında vefat etti
Bazıları hediyeyi aldattığını hissetti, bu yüzden erken alındı
Ama yeniden doğduğumuza ve sık sık uyandığımıza inanıyorum
Bir şarkı derinlerde bir şeye dokunduğunda
Şarkıcının ruhu asla ölmez
Bu gitarı çaldığımda dahi olduğumu iddia etmiyorum.
Bazen kelimeler için kayboluyorum sadece nasıl olduğumuzu anlatmaya çalışıyorum
Ama kitabım rüyalardan, dualardan ve arkadaşlardan yapılmış eskizlerle dolu
Ve bu şarkıları seni tekrar görmenin görüntüleriyle çiziyorum
Norman Rockwell'in öldüğünü okudum, onu hiç tanımadım bile.
Ama bu adamın yaptığı şeyde aşkı görmek zor değildi
Ama bir dahi ya da grubun lideri olmak zorunda değilsin
Sadece sürece bu dünyada olduğun sürece elinden geleni yap sen
Ve yol dönüşler ve virajlarla dolu olsa da
Ruhunun yolculuğu asla bitmez