Eric Burdon — The Black Plague şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Eric Burdon adlı sanatçının "The Black Plague" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
the bell tolls
the black plague has struck
diseased eyes roll upwards
as if knowing which direction their souls will travel
(bring out your dead)
a woman in black cries
as the deathly procession passes by and monks moan en masse
ohohohohohoh
(gregorian chants)
the yet clean peasant pounds upon the castle door
for it is safer inside the walls
their knocking pounds a dull tone across the quiet, deserted courtyard
the bodies of unfortuates bloat in the hot sun outside the castle walls
and ones ignorant of all facts plunder the diseased corpses for remaining
riches.
(bring out your dead)
and the bell tolls on a man walks around the castle walls on the outside
the light from his lamp dancing shadows as he moves
he tends the sick
gives comfort to all he can for dying woman and crying man
but he feels it most for the children
(unclean)
tears glisten on his cheek
did man ever deserve this death?
and not all will die, just the poor
for the rich are inside the castle walls
and he knows he could be with them
and they laugh at this fool of a man
through the stone fortress windows
and the bell tolls on
(unclean)
and many deaths and many days later
many tears have been cry cried but in vain
for tears can never erase the pain of death
only time has that talent
his hands are now blistered but this man walks on the only element of sanity that the people look to him for answers and he answers all
and the bell tolls on inside the castle wall
(bring out your dead)
the dead are now buried and the plague is at its end
life for the people flowers again
they breathe fresh air like they did once before
and there is not a sound from beyond the castle walls
the bell has stopped
and only silence is heard
and the peasants outside wonder what happened within
in their bones they feel something is wrong
the bell has been silent much too long
for many days not one soul has stirred from the stone fortress where the rich
people live
no one came and no one went
fear can do many strange things
and even though water ran low
their mouths burnt and bellys caked dry
not one person put a foot outside
no one had that much courage
for they feared the peasants and their world outside
so they played it safe and didn’t move
but one by one they perished and died
Şarkı sözü çevirisi
çan çalıyor
kara veba vurdu
hastalıklı gözler yukarı doğru yuvarlanır
ruhlarının hangi yöne gideceğini bilmek gibi
(ölülerini çıkar)
siyah ağlayan bir kadın
ölüm alayı geçerken ve rahipler topluca inliyor
ohohohohohoh
(Gregoryen tezahüratları)
ancak temiz köylü kale kapısına çarpıyor
duvarların içinde daha güvenli olduğu için
onların vuruşları sessiz, ıssız avluda donuk bir tonla vuruyor
unfortuates cesetleri kale duvarlarının dışında sıcak güneşte şişirmek
ve tüm gerçeklerden habersiz olanlar, kalanlar için hastalıklı cesetleri yağmalarlar
zenginlik.
(ölülerini çıkar)
ve çan çalıyor bir adam dışarıda kale duvarlarının etrafında yürüyor
hareket ederken lambasından gelen ışık gölgeleri dans ediyor
hasta bakıyor
ölmekte olan bir kadın ve ağlayan bir adam için elinden gelen her şeyi rahatlatır
ama en çok çocuklar için hissediyor
(kirli)
gözyaşları yanağında parlıyor
insan bu ölümü hiç hak etti mi?
ve hepsi ölmeyecek, sadece fakirler
çünkü zenginler kale duvarlarının içinde
ve onlarla birlikte olabileceğini biliyor.
ve bu aptal adama gülüyorlar
taş kale pencerelerinden
ve çan çalıyor
(kirli)
ve birçok ölüm ve birçok gün sonra
birçok gözyaşı ağladı ağladı ama boşuna
çünkü gözyaşları ölümün acısını asla silemez
sadece zaman böyle bir yeteneğe sahiptir
şimdi elleri kabarık ama bu adam akıl sağlığının tek unsuru üzerinde yürüyor, insanlar ona cevap arıyor ve her şeye cevap veriyor
ve kale duvarının içinde çan çalıyor
(ölülerini çıkar)
ölüler şimdi gömüldü ve veba sona erdi
insanlar için hayat tekrar çiçek açar
daha önce olduğu gibi temiz hava soluyorlar
ve kale duvarlarının ötesinde bir ses yok
zil durdu.
ve sadece sessizlik duyulur
ve dışarıdaki köylüler içeride ne olduğunu merak ediyorlar
kemiklerinde bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyorlar
çan çok uzun süre sessiz kaldı
günlerce, zenginlerin yaşadığı taş kaleden tek bir ruh bile kıpırdamadı.
insanlar yaşıyor
kimse gelmedi ve kimse gitmedi
korku çok garip şeyler yapabilir
ve su az olmasına rağmen
ağızları yandı ve karnı kurudu
bir kişi dışarıda bir ayak koymadı
hiç kimse bu kadar cesarete sahip değildi
çünkü köylülerden ve dışarıdaki dünyalarından korkuyorlardı.
bu yüzden güvenli oynadılar ve hareket etmediler
ama birer birer öldüler ve öldüler