Félix Leclerc — Prière bohémienne şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Félix Leclerc adlı sanatçının "Prière bohémienne" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
À tous les bohémiens, les bohémiennes de ma rue
Qui sont pas musiciens, ni comédiens, ni clowns
Ni danseurs, ni chanteurs, ni voyageurs, ni rien
Qui vont chaque matin, bravement, proprement
Dans leur petit manteau sous leur petit chapeau
Gagner en employés le pain quotidien
Qui sourient aux voisins sans en avoir envie
Qui ont pris le parti d’espérer
Sans jamais voir de l’or dans l’aube ou dans leur poche
Les braves bohémiens, sans roulotte, ni chien
Silencieux fonctionnaires aux yeux fatigués
J’apporte les hommages émus
Les espoirs des villes inconnues
L’entrée au paradis perdu
Par des continents jamais vus
Ce sont eux qui sont les plus forts
Qui emportent tout dans la mort
Devant ces bohémiens, ces bohémiennes de ma rue
Qui n’ont plus que la nuit pour partir
Sur les navires bleus de leur jeunesse enfuie
Glorieux oubliés, talents abandonnés
Comme des sacs tombés au bord des grands chemins
Qui se lèvent le main cruellement heureux
D’avoir à traverser des journées
Ensoleillées, usées, où rien n’arrivera que d’autres embarras
Que d’autres déceptions tout au long des saisons
J’ai le chapeau bas à la main
Devant mes frères bohémiens
Şarkı sözü çevirisi
Tüm Bohemlere, sokağımın bohemlerine
Kim müzisyenler, komedyenler veya Palyaçolar değildir
Ne dansçılar, ne şarkıcılar, ne gezginler, ne de başka bir şey
Her sabah cesurca, temiz bir şekilde gidenler
Küçük paltolarında küçük şapkalarının altında
Çalışanlara günlük ekmek kazanma
Kim böyle hissetmeden komşularına gülümsüyor
Kim umut tarafını aldı
Şafakta ya da cebinde altın görmeden
Cesur Bohemler, römork yok, köpek yok
Sessiz yorgun gözlü yetkililer
Duygusal haraç getiriyorum
Bilinmeyen şehirlerin umutları
Kayıp Cennete giriş
Hiç görülmemiş kıtalara göre
En güçlü olan onlardır
Her şeyi ölüme taşıyanlar
Bu Bohemlerin önünde, sokağımın bu bohemleri
Kim gitmek için sadece bir gece var
Gençlerinin mavi gemilerinde kaçtı
Görkemli unutulmuş, terk edilmiş yetenekler
Büyük yolların kenarına düşen çantalar gibi
Kim acımasızca mutlu elini yükseltmek
Günlerden geçmek zorunda
Güneşli, yıpranmış, başka bir utançtan başka bir şey olmayacak
Mevsimler boyunca diğer hayal kırıklıklarından daha
Elimde alçak bir şapka var.
Bohem kardeşlerimin önünde