Francesco Guccini — La Locomotiva şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Francesco Guccini adlı sanatçının "La Locomotiva" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Non so che viso avesse, neppure come si chiamava,
con che voce parlasse, con quale voce poi cantava,
quanti anni avesse visto allora, di che colore i suoi capelli,
ma nella fantasia ho l’immagine sua:
gli eroi son tutti giovani e belli,
gli eroi son tutti giovani e belli,
gli eroi son tutti giovani e belli…
Conosco invece l’epoca dei fatti, qual' era il suo mestiere:
i primi anni del secolo, macchinista, ferroviere,
i tempi in cui si cominciava la guerra santa dei pezzenti
sembrava il treno anch' esso un mito di progresso
lanciato sopra i continenti,
lanciato sopra i continenti,
lanciato sopra i continenti…
E la locomotiva sembrava fosse un mostro strano
che l’uomo dominava con il pensiero e con la mano:
ruggendo si lasciava indietro distanze che sembravano infinite,
sembrava avesse dentro un potere tremendo,
la stessa forza della dinamite,
la stessa forza della dinamite,
la stessa forza della dinamite.
Ma un' altra grande forza spiegava allora le sue ali,
parole che dicevano «gli uomini son tutti uguali»
e contro ai re e ai tiranni scoppiava nella via
la bomba proletaria e illuminava l' aria
la fiaccola dell' anarchia,
la fiaccola dell' anarchia,
la fiaccola dell' anarchia…
Un treno tutti i giorni passava per la sua stazione,
un treno di lusso, lontana destinazione:
vedeva gente riverita, pensava a quei velluti, agli ori,
pensava al magro giorno della sua gente attorno,
pensava un treno pieno di signori,
pensava un treno pieno di signori,
pensava un treno pieno di signori…
Non so che cosa accadde, perchèprese la decisione,
forse una rabbia antica, generazioni senza nome
che urlarono vendetta, gli accecarono il cuore:
dimenticòpietà, scordòla sua bontà,
la bomba sua la macchina a vapore,
la bomba sua la macchina a vapore,
la bomba sua la macchina a vapore…
E sul binario stava la locomotiva,
la macchina pulsante sembrava fosse cosa viva,
sembrava un giovane puledro che appena liberato il freno
mordesse la rotaia con muscoli d' acciaio,
con forza cieca di baleno,
con forza cieca di baleno,
con forza cieca di baleno…
E un giorno come gli altri, ma forse con piùrabbia in corpo
pensòche aveva il modo di riparare a qualche torto.
Salìsul mostro che dormiva, cercòdi mandar via la sua paura
e prima di pensare a quel che stava a fare,
il mostro divorava la pianura,
il mostro divorava la pianura,
il mostro divorava la pianura…
Correva l' altro treno ignaro e quasi senza fretta,
nessuno immaginava di andare verso la vendetta,
ma alla stazione di Bologna arrivòla notizia in un baleno:
«notizia di emergenza, agite con urgenza,
un pazzo si èlanciato contro al treno,
un pazzo si èlanciato contro al treno,
un pazzo si èlanciato contro al treno…»
Ma intanto corre, corre, corre la locomotiva
e sibila il vapore e sembra quasi cosa viva
e sembra dire ai contadini curvi il fischio che si spande in aria:
«Fratello, non temere, che corro al mio dovere!
Trionfi la giustizia proletaria!
Trionfi la giustizia proletaria!
Trionfi la giustizia proletaria!»
E intanto corre corre corre sempre piùforte
e corre corre corre corre verso la morte
e niente ormai puòtrattenere l' immensa forza distruttrice,
aspetta sol lo schianto e poi che giunga il manto
della grande consolatrice,
della grande consolatrice,
della grande consolatrice…
La storia ci racconta come finìla corsa
la macchina deviata lungo una linea morta…
con l' ultimo suo grido d' animale la macchina eruttòlapilli e lava,
esplose contro il cielo, poi il fumo sparse il velo:
lo raccolsero che ancora respirava,
lo raccolsero che ancora respirava,
lo raccolsero che ancora respirava…
Ma a noi piace pensarlo ancora dietro al motore
mentre fa correr via la macchina a vapore
e che ci giunga un giorno ancora la notizia
di una locomotiva, come una cosa viva,
lanciata a bomba contro l' ingiustizia,
lanciata a bomba contro l' ingiustizia,
lanciata a bomba contro l' ingiustizia!
Şarkı sözü çevirisi
Yüzünün ne olduğunu, adının ne olduğunu bile bilmiyorum.,
hangi sesle konuştu, hangi sesle şarkı söyledi,
o zaman kaç yaşında gördü, saçları ne renk,
ama fantezide onun imajı var:
kahramanların hepsi genç ve güzel,
kahramanların hepsi genç ve güzel,
kahramanların hepsi genç ve güzel…
Ama olayların zamanını biliyorum, mesleği neydi:
yüzyılın ilk yılları, tren sürücüsü, demiryolu işçisi,
pezzenti'nin kutsal Savaşının başladığı zamanlar
tren aynı zamanda bir ilerleme efsanesi gibi görünüyordu
kıtalar üzerinde başlatılan,
kıtalar üzerinde başlatılan,
kıtalar üzerinde başlatılan…
Ve lokomotif garip bir canavar gibi görünüyordu
o adam düşünceyle ve eliyle hakim oldu:
kükreyen sonsuz görünüyordu mesafeleri geride bıraktı,
içinde muazzam bir güce sahip gibi görünüyordu,
dinamit ile aynı güç,
dinamit ile aynı güç,
dinamitle aynı güç.
Ama başka bir büyük güç daha sonra kanatlarını açıkladı,
"erkeklerin hepsi aynı" diyen kelimeler»
ve krallara ve zorbalara karşı yolda patladı
proleter bomba ve havayı yaktı
anarşi Meşalesi,
anarşi Meşalesi,
anarşi Meşalesi…
Her gün bir tren istasyonundan geçti,
bir lüks tren, uzak hedef:
saygı duyulan insanları gördü, o kadifeleri düşündü, altın,
etrafındaki insanların zayıf gününü düşünüyordu.,
bir trenin Beyefendilerle dolu olduğunu düşünüyordu.,
bir trenin Beyefendilerle dolu olduğunu düşünüyordu.,
bir trenin Beyefendilerle dolu olduğunu düşünüyordu.…
Ne olduğunu bilmiyorum, çünkü karar verildi,
belki de eski bir öfke, isimsiz nesiller
intikam ağladı, kalbini kör etti:
acıma unuttum, onun iyiliğini unuttum,
bomba onun buhar makinesi,
bomba onun buhar makinesi,
bomba onun buhar makinesi…
Ve yolda lokomotif durdu,
titreşen makine canlı bir şey gibi görünüyordu,
freni serbest bırakan genç bir Tay gibi görünüyordu.
çelik kaslarla rayı ısırın,
baleno'nun kör gücü ile,
baleno'nun kör gücü ile,
baleno'nun kör gücü ile…
Ve diğerleri gibi bir gün, ama belki de morerrab vücutta
bazı yanlışları telafi etmenin bir yolu olduğunu düşünüyordu.
Uyuyan canavara tırmandı, korkusunu uzaklaştırmaya çalıştı
ve ne yaptığını düşünmeden önce,
canavar ovayı yuttu,
canavar ovayı yuttu,
canavar ovayı yuttu…
Diğer tren masum ve neredeyse telaşsız koştu,
kimse intikam almayı hayal etmedi,
ama Bologna istasyonunda haber aceleyle geldi:
"acil durum haberleri, acilen harekete geçin,
bir deli trene koştu.,
bir deli trene koştu.,
bir deli trene koştu.…»
Ama bu arada koş, koş, lokomotifi Çalıştır
ve buhar tıslama ve neredeyse canlı bir şey gibi görünüyor
ve çarpık köylülere havada yayılan ıslığı anlatıyor gibi görünüyor:
"Kardeşim, korkma, görevime koşuyorum!
Proleter adaletin zaferi!
Proleter adaletin zaferi!
Proleter adaletin zaferi!»
Ve bu arada koş koş koş daha güçlü koş
ve koş koş koş ölüme koş
ve hiçbir şey artık muazzam yıkıcı gücü tutamaz,
kazayı bekle ve sonra manto geliyor
büyük yorgan,
büyük yorgan,
büyük yorgan…
Bu hikaye bize yarışın nasıl sona erdiğini anlatıyor
araba ölü bir çizgi boyunca yönlendirildi…
son hayvan çığlığı ile araba patladı ve yıkandı,
gökyüzüne doğru patladı, sonra duman perdeyi yaydı:
hala nefes alan adamı yakaladılar.,
hala nefes alan adamı yakaladılar.,
hala nefes alan adamı yakaladılar.…
Ama yine de motorun arkasında düşünmeyi seviyoruz
buhar motorunu çalıştırırken
ve haber bize bir gün daha ulaşsın
bir lokomotif, yaşayan bir şey gibi,
adaletsizliğe karşı bombalandı,
adaletsizliğe karşı bombalandı,
adaletsizliğe karşı bombalandı!