Georges Brassens — Le vingt-deux septembre şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, Georges Brassens adlı sanatçının "Le vingt-deux septembre" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
Un vingt-deux de septembre au diable vous partites
Et, depuis, chaque année, à la date susdite
Je mouillais mon mouchoir en souvenir de vous…
Or, nous y revoilà, mais je reste de pierre
Plus une seule larme à me mettre aux paupières:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous
On ne reverra plus au temps des feuilles mortes
Cette âme en peine qui me ressemble et qui porte
Le deuil de chaque feuille en souvenir de vous…
Que le brave Prévert et ses escargots veuillent
Bien se passer de moi pour enterrer les feuilles:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous
Jadis, ouvrant mes bras comme une paire d’ailes
Je montais jusqu’au ciel pour suivre l’hirondelle
Et me rompais les os en souvenir de vous…
Le complexe d’Icare à présent m’abandonne
L’hirondelle en partant ne fera plus l’automne:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous
Pieusement noué d’un bout de vos dentelles
J’avais, sur ma fenêtre, un bouquet d’immortelles
Que j’arrosais de pleurs en souvenir de vous…
Je m’en vais les offrir au premier mort qui passe
Les regrets éternels à présent me dépassent:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous
Désormais, le petit bout de coeur qui me reste
Ne traversera plus l'équinoxe funeste
En battant la breloque en souvenir de vous…
Il a craché sa flamme et ses cendres s'éteignent
A peine y pourrait-on rôtir quatre châtaignes:
Le vingt-deux de septembre, aujourd’hui, je m’en fous
Et c’est triste de n'être plus triste sans vous
Şarkı sözü çevirisi
Yirmi iki Eylül'de cehenneme gittin.
Ve, her yıl, yukarıda belirtilen tarihten beri
Senin anısına mendilimi ıslattım.…
Şimdi yine buradayız, ama ben taştan kalıyorum
Göz kapaklarıma koyacak bir gözyaşı yok.:
Eylül ayının yirmi ikinci günü, bugün, umurumda değil
Düşen yapraklar zamanında bir daha görmeyeceğiz
Bana benzeyen ve acı çeken bu ruh
Senin anısına her yaprağın yasını…
Cesur Prevert ve salyangozları dilesin
Yaprakları gömmek için bensiz yap:
Eylül ayının yirmi ikinci günü, bugün, umurumda değil
Bir keresinde, kollarımı bir çift kanat gibi açıyordum.
Kırlangıçları takip etmek için gökyüzüne tırmandım
Ve seni hatırlamak için kemiklerimi kırdım…
Icarus kompleksi şimdi beni terk ediyor.
Kırlangıç artık düşmeyecek:
Eylül ayının yirmi ikinci günü, bugün, umurumda değil
Dantelinin bir ucundan düğümlü
Penceremde bir buket ölümsüz vardı.
Seni anmak için ağladım.…
Geçen ilk ölümle onları tedavi edeceğim.
Sonsuz pişmanlıklar şimdi beni aşıyor:
Eylül ayının yirmi ikinci günü, bugün, umurumda değil
Şimdi, biraz kalbim kaldı
Artık ölümcül Ekinoksu geçmeyecek
Senin anısına cazibeyi yenmek…
Alevini tükürdü ve külleri söndü
Orada dört kestane kızartmak zordu:
Eylül ayının yirmi ikinci günü, bugün, umurumda değil
Ve sensiz artık üzülmemek üzücü.