I Ratti della Sabina — Il pazzo e la stella şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, I Ratti della Sabina adlı sanatçının "Il pazzo e la stella" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
C'erano più di mille stelle
in quella fetta di cielo
che il pazzo ogni notte
guardava dalla sua finestra
una di loro che fu cadente
tagliò in due quel firmamento
brillando nell'oscurità
per poi scomparire in un momento.
Fu così che il pazzo chiuse gli occhi
ed espresse un desiderio
perchè la sua mente malata
gli permetteva ancora di sognare.
E chiese al dio del vento
che l'autunno prende per mano
le foglie orfane degli alberi
per portarle via lontano
di soffiare sui suoi pensieri
che finalmente liberi
da farmacie e da catene
possano volare via distanti
distanti da quel mondo grigio
che lo ha bollato come demente
lontano dall'ipocrisia
e dalla cattiveria della gente.
Ma quando aprì di nuovo gli occhi
c'era sempre lo stesso cielo
e capì con il cuore in mano
che nulla era cambiato.
E anche se il fiore della speranza
è l'ultimo a morire
il suo era stato spezzato
ancora prima di poter sbocciare
Il pazzo si rese conto
che quello lì era il suo destino
ma stranamente si sentiva felice,
regalò una lacrima al vento.
Capì che la vita di un uomo
è come quella stella nella notte scura
si brilla di luce nell'arco di un tempo
finchè il buio non ci cattura.
Şarkı sözü çevirisi
Cennetin o diliminde, deli adamın her gece penceresinden baktığı binden fazla yıldız vardı, bunlardan biri, karanlıkta parlayan ve bir anda ortadan kaybolan gökyüzünün yarısına düştü.
Aptal gözlerini kapattı ve arzusunu dile getirdi, çünkü hasta zihni hala hayal kurmasına izin verdi.
Ve rüzgarın tanrısına, sonbaharda, ağaçların yetim yapraklarının elini alıp götürmesini istedi, düşüncelerini üfledi, sonunda eczanelerden ve zincirlerden kurtuldu, insanların ikiyüzlülüğünden ve kötülüğünden uzak bir çılgınlık olarak damgalanan gri dünyadan çok uzaklara uçabilir.
Ama gözlerini tekrar açtığında her zaman aynı gökyüzü vardı ve elinde kalbi ile hiçbir şeyin değişmediğini fark etti.
Ve umut çiçeği En son ölen kişi olmasına rağmen, çiçek açmadan önce bile kırıldı, aptal bunun onun kaderi olduğunu fark etti, ama garip bir şekilde mutlu hissetti, rüzgara gözyaşı döktü.
Bir insanın hayatının, karanlık gecedeki yıldızın, karanlık bizi yakalayana kadar zamanla ışıkla parladığı gibi olduğunu anladı.