InnerSpace — Wild Flower şarkısının şarkı sözleri ve çevirisi
Sayfa, InnerSpace adlı sanatçının "Wild Flower" şarkısının sözlerini ve Türkçeye çevirisini içeriyor.
Şarkı sözleri
She lives within a soft rime world
Where the sun only appears far behind the mountains
She´s the hostess of a warm and humid cave
Constantly open to coldness
Perennial plant bred in manure
She´s infested by the old stench of the past
A wildflower growing in concrete
Withered petals that foreshadow the end of the trip
The flame in the sky dies behind the village
Pink and yellow clouds fade into the night
On the living room table snow mound, the throne
In her mind winter has reborn
Dressed in her anesthetic armor
She can play what they want
The spanks, the insults, a flood of degradation
Perverted cocktails that hoist him to the 7th sky
I wear a thousand masks but none of them are mine
Offering myself to strangers in the night
Caresses like salt on open wounds
The chronicles of sorrow that only result in pain
When she finds herself alone, within herself
The emptiness echoes like the wind at the bottom of a lost valley
Astray in the middle of a world out of reach
Only her sadness vibrates her broken heart
4-inch heels with a skirt wriggling on her hips
She´s without a doubt the queen of the street
Delivering a majestic parade on the sidewalk of paradise
She offers herself to the hungriest beasts of the forest
With her feline claws and eyes
She makes the vultures skew at her
She releases a smell of fresh meat
That awakens the instinct of muzzled wolves along their path
Your existence, your life erodes this way
Like a cliff at the edge of a violent sea
And if one of these springs you don´t wake up It would be the beginning of an eternal winter
Şarkı sözü çevirisi
Yumuşak bir rime dünyasında yaşıyor
Güneşin sadece dağların arkasında göründüğü yer
Sıcak ve nemli bir mağaranın hostesi
Sürekli soğuğa açık
Gübrede yetiştirilen çok yıllık bitki
Geçmişin eski kokusu tarafından istila edildi
Betonda büyüyen bir kır çiçeği
Yolculuğun sonunu müjdeleyen solmuş yaprakları
Gökyüzündeki alevler köyün arkasında ölüyor
Pembe ve sarı bulutlar geceye soluyor
Oturma odası masasında kar Höyüğü, taht
Zihninde kış yeniden doğdu
Anestezik zırhını giymiş
İstedikleri gibi oynayabilir.
Tokatlar, hakaretler, bir bozulma seli
Onu 7. gökyüzüne yükselten sapık kokteyller
Bin tane maske takıyorum ama hiçbiri benim değil.
Geceleri yabancılara kendimi sunuyorum
Açık yaralarda tuz gibi okşar
Sadece acıya neden olan üzüntü kronikleri
Kendini yalnız bulduğunda, kendi içinde
Boşluk, kayıp bir vadinin dibindeki rüzgar gibi yankılanır
Ulaşılamayan bir dünyanın ortasında sapık
Sadece üzüntüsü kırık kalbini titreşir
Kalçalarında kıvranan bir etek ile 4 inç topuklu
Şüphesiz sokağın Kraliçesi.
Cennetin kaldırımında görkemli bir geçit töreni yapmak
Kendini ormanın en aç hayvanlarına sunuyor
Kedi pençeleri ve gözleri ile
Akbabaların ona çarpmasını sağlıyor.
Taze et kokusu bırakır
Bu onların yolu boyunca namlu kurtların içgüdüsünü uyandırır
Varlığınız, hayatınız bu şekilde aşınır
Şiddetli bir denizin kenarında bir uçurum gibi
Ve eğer bu yaylardan biri uyanmazsa, sonsuz bir kışın başlangıcı olur